Doorgaan naar hoofdcontent

#150 Dirkjan en de negende kunst

 

via: dirkjan.nl

Het schijnt dat er acht kunsten bestaan. Welke kunsten in dat rijtje passen weet ik niet precies, maar wel ken ik de negende: het beeldverhaal. Of stripverhalen en Graphic Novels, zo je wil.  

Stripverhalen zijn meer dan alleen de Donald Duck, hoewel ik het iedereen – ook volwassenen – van harte kan aanbevelen om sommige van die verhalen te lezen. Die van Carl Barks zijn echt klassiekers, blijven leuk om te lezen en de biografie van Dagobert Duck, getekend door Don Rosa, heeft echt een fantastische stijl. Maar goed: buiten Duckstad heb je meer leuke en goede verhalen. Robbedoes bijvoorbeeld, is echt steengoed! Gilles de Geus is grappig maar ook leerzaam en iedereen zou eens een album van Agent 327 moeten lezen. Dat is simpelweg de beste Nederlandse strip ooit gemaakt. Als Martin Lodewijk in een Franstalig gebied was geboren was zijn werk wereldberoemd geweest. Daarvan ben ik overtuigd.

Eén strip in het bijzonder die ik altijd waarderen kon, en zo nu en dan nog steeds, is Dirkjan. Sommigen vinden het te flauw, anderen vinden het maar toilethumor, maar in sommige stipstroken zitten zulke goede grappen die het gewoonweg niet verdienen om als toilethumor betitelt te worden.

Een eeuwigheid geleden las ik eens in een interview met de maker van Dirkjan, Mark Retera, dat hij zijn best deed om de figuurtjes zo droog mogelijk te tekenen. De houding van de figuren, de situaties en de grap: zo droog mogelijk. Toegegeven, soms is het uitermate flauw, maar toch ook vaak bijzonder geestig en spitsvondig.

Soms zit de grap enkel en alleen al in de houding van hoe de figuren getekend zijn.

Kun je je dat voorstellen? Dat een paar simpele inktlijnen die op een bepaalde manier zijn neergezet en afgedrukt zijn op papier je de mogelijkheid geeft hardop te doen laten lachen? 

Probeer het maar eens zelf: teken drie venstertjes en verzin een situatie, een opbouw en een clou. En probeer dat maar eens zo te tekenen dat de clou het beste overkomt. Knap lastig hoor. Een vak apart. Je zou het ook een kunst kunnen noemen. De negende kunst.

Wat ik nu maar zeggen wil: er mag wel meer stripverhalen gelezen worden. 


Nog ééntje dan 


Trakteer jezelf eens op een album van Dirkjan. Of Agent 327! Als ik je een tip mag geven: De ogen van Mu Manchu en Dossier Nachtwacht zijn de beste van de reeks. Maar wie ben ik, ontdek het lekker zelf! En misschien ontdek je wel wat het Nederlandse beeldverhaal wel meer te bieden heeft. En dan hebben we het nog niet eens over die van de Belgen gehad! 


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...
Een reactie posten
Meer lezen