Doorgaan naar hoofdcontent

#167 Ze zouden nooit meer zoemen

Gisteravond sprak Martin van der Linde, een sympathieke historicus, over de Zuiderzeestorm van 1825. De grootste natuurramp in Noordwest-Europa in de 19e eeuw. Een ongelukkige combinatie van springtij en storm veroorzaakte een watersnood van hier tot overmorgen, vooral aan de voormalige Zuiderzeekust, met provincies als Gelderland, Friesland en Overijssel. De watersnood nam 379 mensenlevens, waarvan 305 uit de laatstgenoemde provincie.

Omdat fotografie nog niet bestond, werden tekenaars er na de ramp op uit gestuurd om de getroffen gebieden vast te leggen. Troosteloze prenten die leed schreeuwen. Het moet evengoed wat zijn geweest hoor, die ramp, het water kwam tot in Meppel.

Stadsarchief Kampen liet de prenten opvreten door AI, en liet de computer een impressie geven van hoe de ramp er voor de slachtoffers uit moet hebben gezien. Laten we het verder niet hebben over de betrouwbaarheid van de tot leven gewekte prenten, maar indrukwekkend is het zeker. Kijk zelf maar. Vergeet niet dat het februari was, flink koud dus, en de dakloze slachtoffers ook nog eens te maken kregen met sneeuw, - en hagelbuien.

De ramp had gevolgen. Ontzettend veel water bleef achter op het land en laat de zomer van 1825 een warme zijn geweest. Stilstaand water en broeierig weer, ook al zo’n ongelukkige combinatie. De slachtoffers kregen in de zomermaanden na de ramp ook nog eens te maken met een massale uitbraak van malaria.

Naast mensen, de overleveringen zijn afschuwelijk, werden ook ontelbaar veel dieren meegesleurd door het krachtige water. Hoewel, ontelbaar, Van der Linde presenteerde ons een opsomming aan verdronken vee:
- 13.073 runderen
- 525 paarden
- 1.571 schapen
- 1.058 varkens
- 1.482 korven met bijen
(waarvan 918 in Staphorst)

Dat laatste bleef mij bij. 1.482 bijenkorven verdwenen in de golven. Een beeld dat zich moeilijk laat voorstellen. Waarom associëren we bijen niet zo snel met vee? Het zijn toch nuttige diertjes, met nuttige bijproducten zou ik zeggen, kom maar door met je honing en was. Natuurlijk hadden boeren bijenkorven!

Maar hoe kan het dat Staphorst dan zo zwaar getroffen is op het gebied van bijen? Stond Staphorst bekend om zijn honing? En is de bijenhouderij ooit weer van de grond gekomen aldaar? Bestaat er nog steeds zoiets als Staphorster honing?

Nou ja, dat soort vragen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#155 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...

#145 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#144 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...