De tweede golf heeft ons bereikt. Maatregelen zijn
getroffen; de horeca zit weer dicht en de overheid dringt aan om zo min
mogelijk met elkaar af te spreken. Voor sommige mensen reden tot onbegrip en
vragen. Hoe zit het nou eigenlijk met die testen? Zijn ze wel betrouwbaar?
Waarom zijn de ziekenhuisopnames zo laag?
Als mensen geen antwoorden krijgen
op die vragen, vullen ze het zelf in. Ik geloof er niet meer in.
Of: mensen gaan op zoek naar antwoorden
op plekken waar ze die wél menen te vinden. Ver hoef je daarvoor niet te
zoeken: op iedere telefoon en tablet staat het bekende icoontje met de rode
rechthoek en de witte driehoek. Op Youtube zijn tal van filmpjes te vinden met
mensen die wél weten hoe het zit. Die de overheid niet meer vertrouwen, zelfs
menen dat we allemaal op het verkeerde been worden gezet. Prominente gezichten,
zoals Lange Frans, verkondigen met droge ogen dat de elite één grote
pedofielennetwerk is, en sommigen gaan zelfs nog een stapje verder door te
beweren dat onze regering, onze ministers, allemaal lid zijn van een of andere
satanische sekte.
Dan hoor ik mezelf denken: dit zijn
eenzame mensen, verstopt op een zolderkamertje, met zeeën aan vrije tijd.
De realiteit is helaas dat ministers
belaagd worden op het Binnenhof, bedreigd zelfs, en dit alternatieve
gedachtengoed zich zo snel als het door hun omstreden coronavirus verspreid.
Veel gezelliger wordt het er niet op.
Want we leveren allemaal in. Onze sociale contacten en
vrijetijdsbesteding raakt noodgedwongen op een laag pitje. En als we het zelf
moeilijk hebben, gunnen we een ander niks, zo bleek vorige week maar weer, toen
koning Willem-Alexander onderweg was naar zijn vakantieadres in Griekenland.
Verbolgen reacties van het volk leidde
tot kamervragen, waardoor Premier Rutte zich verplicht voelde om de koning
terug te fluiten. Goed, het was ook niet handig om in deze tijd op vakantie te
gaan.
Zoals Maxima het in 2001 al zei: ‘Hij was een beetje dom.’
De NOS, die wegens bedreigingen van
boze complotgekkies hun logo´s niet langer op hun busjes hebben staan, kwam
zelfs met een artikel online waarvan de kop luidde: ‘vliegvakantie toont grote
afstand koning tot samenleving’. Alsof dat iets nieuws is.
Zolang er in Nederland een koningshuis is, bestaat die kloof
al. Onze eerste koning, Willem I, had in eerste instantie weinig belangstelling
om vorst van ons landje te worden. Het volk zag trouwens ook weinig in hem. Na
zijn koningschap is hij zo snel als hij kon naar Berlijn vertrokken.
Onder het koningschap van Willem II
werd de grondwet getekend, die kort in hield dat de macht van de koning
ingeperkt werd. Deze ondertekende hij overigens onder chantage van ministers,
die dreigden zijn biseksuele escapades aan het daglicht te brengen mocht hij
weigeren akkoord te gaan. De grondwet zorgde er voor dat de koning onschendbaar
zou worden, en de ministers verantwoordelijk. Dat is de reden dat Mark Rutte,
op zijn fiets, verantwoording kwam afleggen voor de vakantie van
Willem-Alexander – die anders nog onder de Griekse zon had gelegen.
Overigens mogen we blij zijn dan onze
huidige koning niet de vakantiegewoontes van zijn voorouder Willem III er op na
houd. Die verbleef in zijn villa aan het meer van Geneve, waar hij elke ochtend
naakt op zijn balkon ging staan en het toenmalige volkslied zong, en vanonder
zijn badjas zijn koninklijk lid toonde aan voorbij varende dames.
De eeuwige paradox van het moderne koningschap, volgens Maarten van Rossem:
‘het moet een sprookje zijn, maar ze moeten zich gedragen als een burgerman in
een doorzonwoning in Heerhugowaard. We hebben ze gevangen in een soort
burgermanskeurslijf.’
In plaats van onze frustraties te richten naar de koning en
zijn zonvakantie, zouden we ons eigenlijk druk moeten maken om al die
ongekroonde digitale vorsten; Facebook, Youtube, Google.
Want anders dan de vliegvakantie van de
koning, tonen de algoritmes van deze tech-giganten wel degelijk een grote kloof
met de samenleving – bewerkstellen zelfs een grove polarisatie.
Als onze ministers niet meer met hun
fiets naar het werk kunnen of gebruik kunnen maken van de hoofdingang op het
binnenhof, omdat ze lastiggevallen, geïntimideerd of zelfs bedreigd worden door
mensen die net zo lang bizarre complotfilmjes hebben gekeken dat ze er in zijn
gaan geloven – dan is er stront aan de knikker.
Een volk is er niet voor de vorst, maar de vorst is er
voor het volk.
Dat werd beklonken toen Willem II in 1848 de grondwet ondertekende.
Reacties
Een reactie posten