Doorgaan naar hoofdcontent

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.
   ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.
   ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.
   En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld.

Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen.

Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug met haar man naar de Verenigde Staten verhuist. Wegens een aflopend visum verblijven ze tot ze een nieuwe hebben in de Noordoostpolder. In Amerika werkt ze ook in een openbare bibliotheek.
   De laatste jaren was daar veel veranderd, vertelde ze me. De Amerikaanse antiwoke-strijders, en die zijn van een fanatieke slag, hebben in hun verzet tegen alles wat fout is het vooral op boeken gemunt. Een boek waarin een personage zich uitspreekt tegen racisme? Weg ermee! Een boek waarin een personage verliefd wordt op iemand van hetzelfde geslacht? Vort!

Iemand die daar aanstoot aan neemt kan een klacht indienen, vertelde die collega, zelfs al is het iemand uit een andere staat. De bibliotheek is dan verplicht het boek binnen een bepaalde tijd uit de catalogus te verwijderen. Gebeurt dat niet, volgt er een flinke geldboete. In sommige gevallen kan het leiden tot de sluiting van de bibliotheek in kwestie.

Gekke Amerikanen, dacht ik toen ze dat vertelde. Maar toen ze erbij zei dat ze eens op weg naar huis werd achtervolgd door iemand, nadat ze haar mening had uitgesproken dat alle boeken een plek in de bibliotheek zouden moeten hebben, kreeg het woordje ‘gek’ een andere lading.

Voor die collega betekent de uitslag van de verkiezingen misschien wel dat ze niet meer terug kunnen naar hun Amerikaanse woning. Het betekent misschien ook wel dat haar werk in de openbare bibliotheek stopt. Voor haar was het dus een spannende week, en het zal nog spannend voor haar worden ook.

Iemand anders waar ik af en toe mee samenwerk, zelf een Amerikaanse, was op de verkiezingsdag nerveus en gespannen. Ze hoopte dat Trump niet zou winnen. Dat zou een disaster zijn, om allerlei redenen. In een scheldkanonnade tegen de presidentskandidaat sprak ze de wens uit een specifiek lichaamsdeel af te willen hakken.

Dat maakte pas indruk.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...
2 reacties
Meer lezen