Vandaag is de eerste dag van de Boekenweek, die heerlijke paar dagen waarin het boek centraal staat en iedereen moppert op het jaarlijkse Boekenweekgeschenk. Gezellige dagen. Minder gezellig is de documentaire The Librarians, die ik afgelopen maandag met enkele collega’s heb gezin in een fraaie filmzaal van de Almeerse bieb. De docu laat zien hoe het werk van bibliothecaressen in de Verenigde Staten door actievoerders en de politiek steeds meer onmogelijk wordt gemaakt. Dat actievoeren gaat op z’n Amerikaans, protestborden, hele grove beschuldigingen, doxing en zelfs (doods)bedreigingen. Neem een boek over de geschiedenis van de KKK. Of neem een boek met hoofdpersonages met een andere tint dan roomblank. Of een prentenboek waarin een weespinguïnkuiken wordt grootgebracht door twee pinguïns van hetzelfde geslacht. Fout! Fout! Fout! Weg ermee! Je mag er heus wel iets van vinden natuurlijk, maar je mag zo’n boek ook gewoon lekker laten staan. Zoals een anoniem in beeld gebrachte bi...
De straattaal van nu is een wereld die compleet vreemd voor me is. Ik ken het niet, spreek het niet en versta het niet. Slechts enkele woorden zijn doorgedrongen tot mijn vocabulaire: patta , planga , osso , ewa , fittie en fizza . En sinds kort ook drerrie . In Den Haag doet er dit jaar namelijk een nieuwe partij mee met de gemeenteraadsverkiezingen: Drerrie voor Den Haag. Een partij die zegt te willen opkomen voor jongeren. Drerrie, begreep ik, komt het uit Marrokaans/Arabisch en betekent van oorsprong ‘jongen’, al wordt het vaker gebruikt om een vriend aan te duiden. Zou je de partij naar Urk moeten vertalen, denk ik dat je zoiets krijgt als Makker voor Urk. ' Makker' is e en ouderwets woord, dat de laatste jaren weer flink gebezigd wordt onder jongeren. Helemaal prima. Maar drerrie, zo las ik in dit Volkskrantartikel , staat voor nog zoveel meer. Het is nog maar afwachten hoe de verkiezingen verlopen. Ik hoop het beste voor de drerries en hun geliefde Den Haag. ...