JMZWAAN

Vandaag is de eerste dag van de Boekenweek, die heerlijke paar dagen waarin het boek centraal staat en iedereen moppert op het jaarlijkse Boekenweekgeschenk. Gezellige dagen. Minder gezellig is de documentaire The Librarians, die ik afgelopen maandag met enkele collega’s heb gezin in een fraaie filmzaal van de Almeerse bieb. De docu laat zien hoe het werk van bibliothecaressen in de Verenigde Staten door actievoerders en de politiek steeds meer onmogelijk wordt gemaakt. Dat actievoeren gaat op z’n Amerikaans, protestborden, hele grove beschuldigingen, doxing en zelfs (doods)bedreigingen. Neem een boek over de geschiedenis van de KKK. Of neem een boek met hoofdpersonages met een andere tint dan roomblank. Of een prentenboek waarin een weespinguïnkuiken wordt grootgebracht door twee pinguïns van hetzelfde geslacht. Fout! Fout! Fout! Weg ermee! Je mag er heus wel iets van vinden natuurlijk, maar je mag zo’n boek ook gewoon lekker laten staan. Zoals een anoniem in beeld gebrachte bi...

De straattaal van nu is een wereld die compleet vreemd voor me is. Ik ken het niet, spreek het niet en versta het niet. Slechts enkele woorden zijn doorgedrongen tot mijn vocabulaire: patta , planga , osso , ewa , fittie en fizza . En sinds kort ook drerrie . In Den Haag doet er dit jaar namelijk een nieuwe partij mee met de gemeenteraadsverkiezingen: Drerrie voor Den Haag. Een partij die zegt te willen opkomen voor jongeren. Drerrie, begreep ik, komt het uit Marrokaans/Arabisch en betekent van oorsprong ‘jongen’, al wordt het vaker gebruikt om een vriend aan te duiden. Zou je de partij naar Urk moeten vertalen, denk ik dat je zoiets krijgt als Makker voor Urk. ' Makker' is  e en ouderwets woord, dat de laatste jaren weer flink gebezigd wordt onder jongeren. Helemaal prima. Maar drerrie, zo las ik in dit Volkskrantartikel , staat voor nog zoveel meer. Het is nog maar afwachten hoe de verkiezingen verlopen. Ik hoop het beste voor de drerries en hun geliefde Den Haag. ...

De pleisters moesten het stoppen vergemakkelijken, maar gaven nare bijwerkingen. Slechte slaap, rare dromen, droge strot en nog zowat. Sinds zondag ben ik gestopt met plakken. Het is nogal agressief spul, dat nicotine, en mijn huid ging er niet zo lekker op. Eigenlijk had ik moeten afbouwen, door over te gaan op pleisters met een lagere dosering, maar ik had er tabak van. Bekijk het maar. Ik wil met dat hele nicotine niets meer te maken hebben. Nu moest ik dus afkicken van de pleisters. Slechte slaap, rare dromen, het zijn onderdelen van de ontwenningsverschijnselen. Zo nu en dan steekt de trek in een sigaret hevig de kop op. Maar dat vervliegt steeds sneller. De laatste heb ik inmiddels alweer twee weken geleden gerookt. Twee weken. Een bedrag dat ik hier niet zal noemen maar waar ik leuke dingen mee kan doen is reeds bespaard. De teller loopt nog door: hoeveel zal het na één maand zijn? Anders bekeken: waarom heb ik zoveel voor die stinkhobby overgehad? Het is waanzin wat j...

  Mensenkinderen, zit februari er zomaar alweer op. Wat jekkert die tijd toch razendsnel voorbij. Nou ja, februari is natuurlijk ook niet zo’n hele lange maand. Dit jaar heb ik ingezet met het maken van maandoverzichtjes, dus dan moet je dat ook volhouden. Nogmaals: misschien heb je er niets aan, misschien ook wel. Mag je lekker helemaal zelf weten wat je ermee doet. Hieronder mijn februari in een aantal categorieën. Films, theater en televisie Films A Goofy Movie: Misschien wel de meest ondergewaardeerde Disneyfilm. Kijk deze film voor het fijne (handmatige) animatiewerk, en de jaren ’90, die als een waas over de hele film hangt. Fijne tijd hoor. The Kite Runner: Omdat het boek me had aangegrepen, besloten we op een doordeweekse avond The Kite Runner (De Vliegeraar) te zien op Pathe Thuis. De kleurrijke sfeer van het vooroorlogs Afghanistan wordt mooi in beeld gebracht. Verder: een goed boek blijft lastig te verfilmen. A Bugs Life: We voelden ons oud. Pixar’s tweede film stamt a...

Hij zei het vol overtuiging: Jip van den Toorn, bekend van haar overtrekcartoons, is een dochter van Clown Bassie. ‘Oh ja?’ vroeg ik. Heftig knikkend: ‘Jazeker! Die heet ook van den Toorn’. Ik wist dat deze vriend een vergissing maakte, maar ik was in een mild gestemde bui en besloot daarom mijn kennis in te slikken en hem in de waan van het eigen gelijk te laten. Daar ben je óók vrienden voor. Clown Bassie heet in werkelijkheid Bas van Toor. De verwarring is begrijpelijk. Jip van den Toorn is een dochter van Dick van den Toorn. Bekend van zijn glansrol als vraatzuchtige Fats uit de VPRO-jeugdserie Loenatik. Tenminste, dat ontdekte ik vanochtend toen ik het toch niet laten kon om even te factchecken . En natuurlijk kon ik het ook niet laten om dat toch even te delen. Ik bracht het maar als fun fact . Het deed me afvragen waarom mensen zo geneigd zijn om dingen als feiten te delen, terwijl ze er eigenlijk helemaal niet zo zeker van zijn. Ben trouwens geen haar beter hoor. ...

Gisteren een evaluatiemomentje met AP. We staan er allebei van versteld hoe gemakkelijk het ons ervan af gaat. Misschien iets te gemakkelijk. We dragen ook allebei een pleister op onze armen. We liggen nog steeds aan een nicotine-infuus. Op momenten dat de sigaret zich weer opdringt, kijk ik op de app om te zien hoeveel geld ik al heb bespaard en hoever mijn gezondheid gevorderd is. Ik rochel veel, een teken dat de longen een schoonmaakbeurt doen. Het bespaarde bedrag geeft moed, maar maakt ook hebberig. Het einddoel is nog steeds een nieuw autootje eind dit jaar, maar misschien dat er eerst nog een airfryer vanaf kan. Waarom gun ik mezelf pas leuke dingen als ik er eerst iets voor laten moet? Uit de bibliotheek heb ik een stapel kookboeken meegenomen. Had ineens zin om weer eens lekker te koken en te bakken. Het schijnt dat je smaak weer beter wordt. In ieder geval wordt de trek naar troostvoer dat wel. En laten de smaken die troost bieden nu zoet en vet zijn. Ik heb nog gee...