Zaterdagochtend. De stad moest nog wakker worden. Met een camera in de hand ging ik op pad, richting het Justitiepaleis. België moest trots uitstralen na haar onafhankelijkheid, en geen ander gebouw in Brussel straalt zoveel prestige uit als het gerechtsgebouw, lange tijd de grootste ter wereld. Ongeveer een halve eeuw geleden was het aan een renovatie toe, er viel van alles naar beneden, en werden er bouwsteigers opgetuigd. Ruim veertig jaar later staan die er nog altijd. Sterker nog: zelfs de bouwsteigers waren aan renovatie toe. De reden voor dit alles is gesteggel om geld, liet ik mij vertellen, maar de bedoeling is om het voor 2030 af te hebben. Het land viert dan haar 200 e verjaardag. Verder is een zwaar overdreven ding. Je raakt niet uitgekeken zoveel ornamenten zitten er in het zogenaamde Grieks-geïnspireerde architectuur. Omdat hij op een heuvel staat heb je vanaf het paleis een mooi uitzicht over de stad. Er is een ook een lift naar beneden toe, de Marrollen in. Daar ...
Soms lees je dat België een rijkere eetcultuur heeft dan Nederland. Wat het ontbijt betreft klopt dat. De broodjes waren heerlijk. Met een goedgevulde maag begon ik aan de vrijdag. Op de agenda stonden onder andere het Stripmuseum, het Riolenmuseum en misschien het Atomium. Het Belgisch Stripmuseum Het museum is gevestigd in een pand waar voorheen een warenhuis zat, ontworpen door Victor Horta, een hotemetoot uit de Jugendstilbeweging. Je komt binnen in een enorme hal, met links een stripwinkeltje en rechts een restaurantje. Voor je een rijkelijk vormgegeven trap naar het museum. In een hoek staat de raket uit Kuifje. Het voelde als thuiskomen. Ik hoorde de directeur van het museum in een interview ooit zeggen dat de meeste bezoekers helemaal geen stripliefhebbers zijn. Het zijn vaak buitenlanders die België, en in het bijzonder Brussel, associëren met het beeldverhaal. Zoals mensen in Wenen een operavoorstelling bijwonen zonder thuis ook maar ooit een seconde naar klassieke muziek...