Gisteren een evaluatiemomentje met AP. We staan er allebei van versteld hoe gemakkelijk het ons ervan af gaat. Misschien iets te gemakkelijk. We dragen ook allebei een pleister op onze armen. We liggen nog steeds aan een nicotine-infuus. Op momenten dat de sigaret zich weer opdringt, kijk ik op de app om te zien hoeveel geld ik al heb bespaard en hoever mijn gezondheid gevorderd is. Ik rochel veel, een teken dat de longen een schoonmaakbeurt doen. Het bespaarde bedrag geeft moed, maar maakt ook hebberig. Het einddoel is nog steeds een nieuw autootje eind dit jaar, maar misschien dat er eerst nog een airfryer vanaf kan. Waarom gun ik mezelf pas leuke dingen als ik er eerst iets voor laten moet? Uit de bibliotheek heb ik een stapel kookboeken meegenomen. Had ineens zin om weer eens lekker te koken en te bakken. Het schijnt dat je smaak weer beter wordt. In ieder geval wordt de trek naar troostvoer dat wel. En laten de smaken die troost bieden nu zoet en vet zijn. Ik heb nog gee...
Nu de sigaretten weg zijn, blijft de verslaving over. Ver-slaaf-ing: de inhoud van het woord drong afgelopen dagen pas tot me door. Gisteravond pauze. Normaal is dat altijd peuk - snel wat eten - peuk. Maar het regende in Emmeloord, en flink ook. Ik betrapte mezelf op de gedachte: he, wat lekker. Ik hoef de regen niet meer in. En voor het eerst voelde ik iets van bevrijding.