JMZWAAN

Na een heerlijk uitgebreid, maar druk ontbijtbuffet was het tijd om die hele toeristenbende achter ons te laten en de motor aan te trappen richting Italië.  Om vanuit Kroatië in Italië te geraken, dien je een stukje door Slovenië te rijden. Half Europa had besloten om op maandagochtend die route te nemen, dus we hebben er vanwege een file wat langer over gedaan.  We verblijven in een agriturismo nabij Udine, een aardige studentenstad in de regio Friuli-Venezia Giulia. Hier beginnen de Julische Alpen, zoals ze heten, die de natuurlijke grens vormen met buurland Slovenië. Perongeluk verkeerd gereden naar een andere agriturismo, een aftands gebouw langs een snelweg – zonder zwembad. We moesten weer terug en verlengden zo onze rit met nog eens een extra uur.  Eenmaal aangekomen op de juiste agriturismo – mét zwembad – waren we onder de indruk van het mooie landschap. De dorpjes en omgeving zijn onmiskenbaar Italiaans, maar ergens heeft het ook wel weer iets Oostenrijks allema...

Och man wat een drukte. Alsof het hele resort samen had besloten om tegelijkertijd aan het ontbijtbuffet te komen. Een janboel was het. Ben je al wel eens opzij geduwd terwijl je wat jam in een potje schepte? Heb je wel eens een elleboog in je zij gehad bij de chiazaadpuddinkjes? Wij wel. Dat puddinkje was lekker trouwens. Vandaag had de keuken gekozen voor citroenyoghurt. Na het ontbijt, we moesten ervan bijkomen, dronken we een kopje koffie en thee in het loungegedeelte van het terras. We zaten daar gewoon, af en toe van onze drankjes te nippen, en het zweet liep al van ons af. Ook vandaag zou het bratsig worden. We trokken naar het strand, huurden daar weer een bedje. Zochten af en toe verkoeling in het zeewater. In de middag trok ik voor wat boodschapjes naar het dorpje. Besloot meteen het kerkje even mee te pakken. Een flinke klim, maar het uitzicht meer dan waard. Aan het einde van de middag kwam Anneke van het strand en zijn we naar Motovun gereden, een bergdorpje in het...

Het ontbijtbuffet! Een langgekoesterde wens van ons ging vanochtend in vervulling: onbeperkt ontbijt opscheppen, je (ahum) snuit afvegen en weer opstappen. Dat is vakantie vieren nietwaar? Dit is hoe jezelf verwennen eruitziet. We raakten elkaar kwijt tussen schalen roerei en kannen yoghurt, tussen geroosterde tomaten en zoete wentelteefjes. We vonden elkaar weer bij de koffiekan. Koekje erbij? Na het ontbijt (we hadden onze snuut afgeveegd) huurden we een bedje aan een strandje met prachtig helder water. Daar hebben we wat gezwommen, geluierd én gesnorkeld. Na een geïmproviseerde lunch huurden we een supboard en zijn we naar een dichtbij gelegen eilandje gesupt, waar we ook hebben gesnorkeld. Hoewel het zeeleven hier niet zo rijk is zoals we dat bij Istanbul hebben gezien, zagen we op sommige plekken nog best mooie zeeplanten en veel vissen. Hier en daar een krab, wat schelpdieren of een eenzaam kwalletje. Als je even blijft dobberen trekt al dat zeeleven aan je voorbij. Mooi o...

Voor we het wisten waren we Lelystad al voorbij. Toch wel even onwennig, normaal is Station Lelystad ons standaard vertrekpunt van de reis. Deze keer lieten we de trein zonder ons vertrekken.  We reden naar Rotterdam, waar we in de buurt parkeerden en door een vrolijke Syrische knul naar de luchthaven werden gereden.  De vlucht ging voorspoedig. Het vliegtuig zat niet zo vol, waardoor we iets meer ruimte hadden. Altijd lekker.  Na de huurauto te hebben opgehaald reden we van Pula naar onze bestemming: Klein Duitsland. Onze Oosterburen hebben nog vakantie.  Het hotel ligt aan een fraai baaitje, met mooie eilandjes en heeft een lekker zwembad. Hier kun je je prima vermaken. Afkoelen in het water is ook wel nodig: met een goede 29° is het hier flink bratsig. In Istrië is het nog volop zomer.  Vanavond hebben we een borrel gedronken aan het haventje, waar we Theo ontmoette, een Duitse pensionaat die ons een tip gaf voor een restaurantje. Theo kent hier mensen. Als j...

Zaterdagochtend. De stad moest nog wakker worden. Met een camera in de hand ging ik op pad, richting het Justitiepaleis. België moest trots uitstralen na haar onafhankelijkheid, en geen ander gebouw in Brussel straalt zoveel prestige uit als het gerechtsgebouw, lange tijd de grootste ter wereld. Ongeveer een halve eeuw geleden was het aan een renovatie toe, er viel van alles naar beneden, en werden er bouwsteigers opgetuigd. Ruim veertig jaar later staan die er nog altijd. Sterker nog: zelfs de bouwsteigers waren aan renovatie toe. De reden voor dit alles is gesteggel om geld, liet ik mij vertellen, maar de bedoeling is om het voor 2030 af te hebben. Het land viert dan haar 200 e verjaardag.   Verder is een zwaar overdreven ding. Je raakt niet uitgekeken zoveel ornamenten zitten er in het zogenaamde Grieks-geïnspireerde architectuur. Omdat hij op een heuvel staat heb je vanaf het paleis een mooi uitzicht over de stad. Er is een ook een lift naar beneden toe, de Marrollen in. Daar ...

Soms lees je dat België een rijkere eetcultuur heeft dan Nederland. Wat het ontbijt betreft klopt dat. De broodjes waren heerlijk. Met een goedgevulde maag begon ik aan de vrijdag. Op de agenda stonden onder andere het Stripmuseum, het Riolenmuseum en misschien het Atomium. Het Belgisch Stripmuseum Het museum is gevestigd in een pand waar voorheen een warenhuis zat, ontworpen door Victor Horta, een hotemetoot uit de Jugendstilbeweging. Je komt binnen in een enorme hal, met links een stripwinkeltje en rechts een restaurantje. Voor je een rijkelijk vormgegeven trap naar het museum. In een hoek staat de raket uit Kuifje. Het voelde als thuiskomen. Ik hoorde de directeur van het museum in een interview ooit zeggen dat de meeste bezoekers helemaal geen stripliefhebbers zijn. Het zijn vaak buitenlanders die België, en in het bijzonder Brussel, associëren met het beeldverhaal. Zoals mensen in Wenen een operavoorstelling bijwonen zonder thuis ook maar ooit een seconde naar klassieke muziek...