Het is inmiddels een feestje. Iemand doet boodschappen, een ander neemt servies mee. Met een groepje slepen we tafels van en naar verschillende plekken. Pennen en papier worden uitgedeeld. Een ander komt weer aangezet met kannen koffie en ik bestel ondertussen de pizza's. De voorbereidingen van de Boekenweekavond doen inmiddels aan als een gezellige teambuilding. De Taalquiz zat weer leuk in elkaar. Met leuke uiteenlopende onderdelen. Mijn favoriet: het onderdeel 'jeukwoorden'. Daarna de lezing van Gerwin van der Werf. Zijn ‘De Krater’ werd gekozen als Boekenweekgeschenk een aantal jaar geleden en daarmee veranderede zijn schrijversbestaan. De man is een jongensdroom die uitgekomen is. Heel veel van zijn lezing kan ik niet meer reproduceren, wel dat hij als jongetje graag de beste striptekenaar van Nederland wilde worden. Bij de Donald Duck. Ik spitste mijn oren. Dit klonk bekend. Er kwam ook nog een quote van David Bowie voorbij, maar het geluid werkte n...
Nu wil ik het niet al teveel over roken of het stoppen daarmee hebben op dit/deze blog, maar ik smeul nog na over een aantal dingen die ik evengoed met de geïnteresseerde wil delen. Zo was mijn motivatie om te stoppen niet dat ik op moeizame manier zou overlijden, noch dat mijn been geamputeerd zou worden of dat ik zou rondlopen met gezwellen op mijn tong. De gevolgen die je op de verpakking ziet worden dan misschien wat overdreven, roken blijft nu eenmaal een ziekmakende bezigheid. Op ieder pakje staat de boodschap die iedere roker kent: roken is dodelijk . Nooit wat van aangetrokken. Het was slechts één van de redenen om te stoppen, niet de hoofdreden. Dat was geld- en tijdbesparing en de verslaving an sich beu zijn. Ik had er simpelweg tabak van. De afschrikwekkende plaatjes hebben nooit afgeschrikt. Doenze bij geen enkele roker . Grappig detail: de man die op een van de plaatjes in een ziekenhuisbed ligt, lijkt wel iets op een plaatselijke horecaondernemer, bij wie je in d...