Het werd per ongeluk een echte polderdag. Donderdagavond hadden we iemand van Buro Mien Ruys te gast gehad, die had gesproken over onder andere de begraafplaats van Nagele. ‘Wat was er nou ook alweer zo bijzonder?’ had ik daarvoor gevraagd aan de samenwerkingspartner. ‘De boog en de kersenbloesem,’ had die geantwoord. Ik schreef het op een notievelletje. Tijdens het openingspraatje moest ik na het noemen van de boog even spieken voor de kersenbloesem. De gast was een leuke spreker, de lezing was onderhoudend en Mien Ruys blijkt een interessant persoon te zijn geweest. Via een omweg waarover ik niet zal uitweiden waren we gisteren in Nagele beland. De boog van Mien wilden we toch eens met eigen ogen zien. De begraafplaats in Nagele bestaat, als zoveel polderdorpjes, uit een katholiek en algemeen gedeelte. Mien Ruys vond dat er eigenlijk geen onderscheid mocht zijn. In haar ontwerp had ze een boog van groen bedacht, waardoor iedereen doorheen zou moeten voordat ze op de begraafplaats...
Feitjes zijn rare dingen. De manier waarop ze worden opgeslagen in je brein is ongrijpbaar. Waarom besluit een brein wel informatie op te slaan over de herkomst van het woord sinaasappel, maar niet over hoe je een klopboor hanteert? Ik had graag wat handiger of sportiever willen zijn. Basketbal lijkt me bijvoorbeeld een fantastische sport. Maar van kinds af aan gooi ik al zo scheef als een platvis en is mijn lichaam zo stijf als een plank. En dat wordt er ook niet beter op. Ik ben dus geen klusjesman of sportman. Wel ben ik een feitjesman. Ken je die bakken met informatieboekjes die je in de bibliotheek had vroeger? Met allemaal verschillende onderwerpen, van de Efteling tot amandelen, van Sinterklaas tot aan kalkgrotten? Daar mocht ik ontzettend graag in grasduinen, zoals je dat tegenwoordig op Wikipedia doet. Het nadeel van mensen die van feitjes houden is dat ze die ook graag mogen delen. Om mijn omgeving niet te veel tot last te zijn, deel ik hieronder een overzicht met 20 feit...