Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

#319 Optredens met terugwerkende kracht

Slechts eenmaal heb ik een festival bijgewoond. Dat was het bevrijdingsfestival in Zwolle, daar in dat park. Het was de eerste keer dat ik voor zo’n levensgroot podium stond. En het was ook meteen de laatste keer. Biertje halen: oeps, sorry, excuus, sorry nogmaals, mag ik er even bij? Bij de bar: muntje te kort. Voor te veel geld muntjes bijkopen die je niet meer gaat gebruiken. Niet in de buurt komen van die vrouw die staat te hakken. Met ogen als schoteltjes. Terugweg: oeps, sorry, pas op, excuus. Biertje halfleeg bij aankomst. Daar op dat bevrijdingsfestival, die prikkelhel, besefte ik dat er ik niet voor gemaakt ben. Festivals noch concerten. De uitvoeringen waarbij je rustig zitten kan uitgezonderd. Toch zijn er een aantal concerten waar ik graag bij was geweest. De eerste is Live Aid (1985), waar mijn vader een fraaie DVD-uitvoering van had en die waarvan we het optreden van Queen nagespeeld zagen in de film Bohemian Rhapsody. Stuiterend van enthousiasme kwamen we de ...
Een reactie posten
Meer lezen
Recente posts

#318 Zeg Chat-GPT: ben ik nou links of rechts?

Door rechtse vrienden word ik in discussies nog wel eens, haast beschuldigend, ‘links’ genoemd. Op zulke momenten sla ik mijn ogen neer en brom ik dat dat allemaal wel meevalt. Op een rechtse blog las ik ooit een venijnig stukje over linkse mensen, die je volgens de blogger kunt herkennen aan het dragen van een groene jas. Dat vond ik een geestige typering, al voelde ik mij wel aangesproken. Groen geniet nu eenmaal de voorkeur bij het aanschaffen van jassen.   Maar al draag ik een groene jas: uitgesproken links ben ik niet. Rechts evenmin. Heb helemaal niets met dat hoefijzeridee, waarom zou je van beide partijen niet de goeie kanten kunnen zien? Ik heb de algehele aversie die op ons dorp heerst tegen links nooit goed begrepen: het bestaat bij ons gewoonweg niet. Waar zou je je dan druk om maken? En wat stellen de begrippen links en rechts tegenwoordig nog helemaal voor? Kijk je naar de klassieke definitie, of naar de hedendaagse? In het geval van de klassieke definitie zal...
Een reactie posten
Meer lezen

#317 Het beste broodje kebab van Emmeloord (slot)

Op een vroege decemberavond liepen we door de Korte Achterzijde, een sfeervolle zijstraat van de Lange Nering in Emmeloord. Onder onze armen twee dingen: een quizboek en een klembord met een beoordelingsformulier. Onder de indruk van het plaatselijke horeca-aanbod (we ontdekten onder andere een sushitent en een Mexicaan) stapten we binnen bij de vierde en laatste kebabzaak in ons onderzoek naar het beste broodje kebab van Emmeloord, de Taj Mahal. Eindelijk zouden we weten welk broodje kebab zich het beste broodje kebab van Emmeloord mocht noemen. Kalf was de enige optie. Collega Willy bestelde een klein broodje, en naar mijn trek bestelde ik een grote. Het kleine broodje werd in zo’n koddig papiertje geserveerd, het grote broodje opengesneden op een bord, met een hoop kebabsvlees ernaast. Op tafel werden drie tubes saus neergezet. Maar nu loop ik op de zaken vooruit. Tijd voor het vierde en laatste onderzoek. Gehemeltetest: Is het gehemelte nog heel? Hoe vers is het deeg? Is ...
Een reactie posten
Meer lezen

#316 Barbecyou, barbecme, barbeceverybody!

Straks is het weer lekker zomer, dacht ik toen ik mijn kraag omhoog deed tegen de koude wind. Lekker zwemmen, varen, suppen, buiten zijn. En barbecueën. Barbecueën. Ik bleef even staan. Mag ik jullie iets toevertrouwen blogbezoekers, mag ik jullie even iets toefluisteren. Ik vind er geen drol aan. Dat hele barbecueën niet. Als ik eraan denk, voel ik meteen een leeg gevoel in mijn maag en grijp ik onwillekeurig naar mijn pols waar ik helemaal geen horloge draag. Als ik denk aan barbecueën denk ik ook: hoelang nog? Barbecueën betekent namelijk gezellig samen eten . En omdat je gezellig samen wilt eten, eet je zelf voor de tijd niets. Je arriveert al hongerig, in sommige gevallen hangry, en vreet vervolgens stokbrood met satésaus alsof het een lieve lust is, omdat dat ding nog aangestoken moet worden en het een eeuwigheid duurt voordat het vlees erop kan. Met koolhydraten in het achterhoofd heb ik mij ook een keer op een schaal watermeloen gestort. Ik ben er niet trots op, maar ...
Een reactie posten
Meer lezen

#315 Maandoogst I

  Zitten we zomaar alweer op de laatste dag van die akelige, donkere en koude wintermaand. Januari is voorbij, de kop is eraf. Omdat ik begonnen ben met dingen bijhouden, lijkt het me geinig om er iedere maand een klein verslagje van te doen. Of het voor jullie interessant is weet ik niet, maar je zou het kunnen lezen als een tiplijstje. Kijk maar. Vind het sowieso gezellig dat jullie hier zijn. Hieronder dus wat dingen, in willekeurige volgorde. Films, theater en televisie Films Anaconda: we hadden zin in een bioscoopavondje begin deze maand, dus trokken we naar Pathé Zwolle om Nuremberg te zien. Die zaal zat vol, dus werd het een komedie. Bij het zien van een komediefilm is het raadzaam voor aanvang geen verwachtingen te koesteren. Dat geldt ook voor deze titel. Een vriendengroep besluit om een zelf een remake te maken van de jaren-90film Anaconda. Daarvoor trekken ze naar de Amazone, waar ze op gruwelijke wijze ontdekken met een allesverslindende reuzenslang hebbe...
Een reactie posten
Meer lezen

#314 Zachte autoriteit

Het wereldnieuws van de afgelopen weken kroop steeds meer onder mijn huid en zorgde voor een nerveuse jeuk. Waar bleef die stem die zo gemoedelijk duiding kon geven? Waar bleven die gezellige metaforen, die geinige lessen uit de geschiedenis? Waar bleef Geert Mak? ‘We moeten niet denken dat we Roodkapje van de boze wolf gaan bevrijden,’ had hij eerder over een eventueel Europees lidmaatschaap van Oekraïne gezegd, ‘dat is een heel ingewikkeld meisje hoor’. En je ziet geen compleet land meer voor je, maar een meisje gehuld in een rode mantel. Een Slavisch snoetje: iets uit elkaar staande ogen, maar een gezonde blos op de wangen. Alleen is het een meisje met een rugzakje, dat wel. Ik had de naam Geert Mak al een paar keer ingetikt op Spotify en Podimo, hopend op een podcast waarin hij duiding gaf, zoals alleen hij dat kan. Er schuilt een zekere autoriteit in zijn woorden, een zachte autoriteit, maar in ieder geval een autoriteit die ik vertrouw. Andere personen wiens autoriteit ik...
Een reactie posten
Meer lezen

#313 Breng je geleende woorden eens terug

Niemand weet wanneer het precies begon, maar iedereen weet dat het nooit meer weg gaat. Het Engels is het lichaam van de Nederlandse taal binnengedrongen en heeft zich daar vastgezet, als cholesterol in bloedvaten. Wat is het Nederlandse woord voor ‘bedframe’, dacht ik laatst. Hoe noemden mensen het meubelstuk waarin het matras wordt geplaatst, voordat het Engels in opmars raakte? Ik kon er niet opkomen. Bedombouw, leerde ik van Google. Hoor je dat ooit iemand nog zeggen? Zelfs Word, niet de eerste de beste tekstverwerker, herkent het woord niet en onderstreept het met zo’n rood kronkellijntje. Terwijl, er niets mis met bedombouw. Een lekker woord zonder franjes. Dekt de lading. Helemaal prima. Jaaaaa , het Engels is nu eenmaal het nieuwe Esperanto of de nieuwe linqua franca zo je wilt, en neeeee , je ontkomt er niet aan. Tuurlijk, tuurlijk, tuurlijk, het is lekker vlot en hip voor marketing en dergelijke. Vooruit, vooruit, in het Engels zijn er soms woorden die mooier of beter zij...
Een reactie posten
Meer lezen