JMZWAAN

In 2005 werd de internetsite YouTube gelanceerd, een platform waar iedereen video’s kon uploaden en bekijken. Het ontketende een revolutie. Die revolutie begon overigens met een videootje van slechts 19 seconden, van internetondernemer Jawed Karim, getiteld ‘ Me at the zoo ’. De lancering van YouTube viel samen met het begin van het einde van de monocultuur, een collectieve beleving. Het voordeel is dat er voor iedere niche de meest fantastische video’s verschijnen, het nadeel is dat je die onmogelijk allemaal kunt bekijken in een mensenleven. De begindagen van YouTube, toen er nog vrolijke opwinding over het internet bestond, is een tijd die inmiddels alweer een poosje achter ons ligt. Net zoals jeugdtelevisie liggen er van die eerste YouTube video’s in mijn geheugen geborgen. In deze rubriek zal ik telkens 1 YouTubefilmpje plaatsen. Zo maak ik een persoonlijk YouTube-museumpje. In de eerste aflevering een filmpje waar we vroeger veel lol om hadden. Koreaanse studenten die cre...

Het was een festival-idee met veel wijn, eten en openstaande bloesjes. Zelf had ik een polootje aangetrokken, met het idee te voldoen aan een onuitgesproken dresscode. Onder tentdoeken, hittekoepels op ten duur, werd er gegeten en gedronken. Ik was al eens weggelopen voor een flesje water en later voor een Chileense hotdog. We verhuisden tenslotte naar een rustig hoekje op het terrein. Lawaaidoof zijn heeft als nadeel dat je niet alles meekrijgt. Lawaaidoof zijn heeft ook als voordeel dat je niet alles meekrijgt. Op een zeker moment volg ik het niet meer, en doe ik daar ook mijn best niet meer voor. Meestal ga ik dan gewoon lekker wandelen in mijn hoofd. Ondertussen kwam er bij ons hoekje juist van alles voorbij gewandeld. Het viel me op hoeveel mensen er zijn die tattoos dragen. Van dikke strepen over bovenarmen tot lieve hartjes op schouderbladen, van Bijbelteksten (1 Korintiërs 13) tot pin-up dames, van geometrische vormpjes tot iets wat te midden houdt tussen runen en spijkersc...

Alweer een kwartaal voorbij. Jongens toch, wat vliegt de tijd. Begin dit jaar besloot ik een boekenalgoritme te starten, waarbij ieder boek dat ik lees een link moet hebben of verband moet houden tot het vorige boek. Hierdoor heb ik best wat leuke titels gelezen, die ik anders misschien had laten liggen. Tot nu toe is het nog leuk. Ik was gebleven bij En toen vonden ze mijn vader van Andreas Jonkers, een knap geschreven zoektocht van een aanstaande vader naar zijn eigen verwekker, nadat diens lichaam werd gevonden achter een tuincentrum in Amsterdam-Oost. Een thema in dit boek is waanzin. Dat woord las ik terug op de achterflap van Stille Wateren, een boek van de Amerikaanse Patricia Highsmith. Stille Wateren – Patricia Highsmith Dit verhaal speelt zich af aan de Amerikaanse oostkust van de jaren ’50 en gaat over Vic van Allen, die getrouwd is met Melinda en samen een dochter hebben. Maar het rek is al een tijdje uit hun huwelijk en om de schijn naar de buitenwereld op te houden ...

Het eerste item van RegioNed ging over de hitte. Op de markt in Tilburg ging men gewoon door ondanks de warmte, want je moet toch wat. Bij de poelier werden de kippen gewoon gegrild. Volgens de marktkraamvrouw droeg dat ongeveer vijf graden bij aan de hittetempratuur, hahaha. Ook bij de viskraam liepen de tempraturen op, nog even en de vissen zwommen weg in het gesmolten ijs. Ik zapte weg, omdat ik het te warm had om televisie over warmte te zien. De bries van de waaier bracht inmiddels allang geen verkoeling meer. Misschien wordt het toch eens tijd voor een (mobiele) airco. Maar ja, nogal een investering en zo’n ding verbruikt ook best veel energie. Is dat het waard voor die paar maanden in het jaar? Dekken die twee zonnepaneeltjes het energieverbruik wel van dat ding? Blaas ik niet onnodig warmte de atmosfeer in zodat ik er in de avonduren koel bij kan zitten, waardoor het buiten nóg warmer wordt? En niet onbelangrijk: kan ik dat eigenlijk wel betalen? Verdorie, ik heb te maken...

Getsiederrie. Vanochtend werd ik wakker met hoofdpijn. Het zal wel door een veranderende luchtdruk komen, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik slecht tegen hitte kan. Omdat een mens loom en passief wordt bij dergelijke tempraturen (ik in ieder geval), zal ik hieronder maar vast klagen. Dan hoef ik enkel een linkje door te sturen als het gesprek naar het weer gaat. Scheelt energie. Voel je vrij hetzelfde te doen. Het was vanochtend al warm! Gisteravond heb ik alle deuren en ramen opengezet. Toen zakte de thermometer van 25° naar 22,5°. Maar vanochtend stond hij alweer op 24°. De warmte zit gewoon in de muren. Ik heb maar vast wat dozen ijsjes ingeslagen! Warm he. Bij de Netto was het ijs gewoon al op! Alleen bloedijsjes eet ik met die warmte. Het enige dat helpt. Magnums moet ik niet. Heb alleen mijn dekbedovertrek erop, maar nog is het warm! Word altijd zo loom van de warmte. Rustig aan doen! Gewoon rustig aan doen! ’t Is geen weer voor een blanke (een uitspr...

Na het boek Europa van Alle Geschiedenis Ooit was het tijd voor een nieuwe titel. Ik bladerde wat door de catalogus onder de zoekterm ‘Europa’ en vond Waarom we Europeaan zijn, een essay van Thomas Huttinga uit 2024. In het vlot geschreven essay neemt Huttinga boude stellingen in over een gedeelde Europese identiteit en geschiedenis. Als lezer word je met de snelheid van de Teletijdmachine meegenomen door de 19 e eeuw, de opkomst van het nationalisme en de na-oorlogse visie op Europese samenwerking. In het korte boekje vliegt de schrijver soms ook iets te kort door de bocht, maar zijn enthousiaste vertelstem werkt aanstekelijk.  Het ironische van de natiestaat en het 19 e -eeuwse nationalisme is dat vrijwel ieder Europees land dezelfde ontwikkeling doormaakte. Opeens kregen hoofdsteden een belangrijke functie en moesten ze nationale grandeur uitstralen. In iedere Europese hoofdstad verschenen monumenten, musea, concertzalen, bibliotheken en operahuizen, die de eigenheid van h...