Zitten we zomaar alweer op de laatste dag van die akelige, donkere en koude wintermaand. Januari is voorbij, de kop is eraf. Omdat ik begonnen ben met dingen bijhouden, lijkt het me geinig om er iedere maand een klein verslagje van te doen. Of het voor jullie interessant is weet ik niet, maar je zou het kunnen lezen als een tiplijstje. Kijk maar. Vind het sowieso gezellig dat jullie hier zijn. Hieronder dus wat dingen, in willekeurige volgorde. Films, theater en televisie Films Anaconda: we hadden zin in een bioscoopavondje begin deze maand, dus trokken we naar Pathé Zwolle om Nuremberg te zien. Die zaal zat vol, dus werd het een komedie. Bij het zien van een komediefilm is het raadzaam voor aanvang geen verwachtingen te koesteren. Dat geldt ook voor deze titel. Een vriendengroep besluit om een zelf een remake te maken van de jaren-90film Anaconda. Daarvoor trekken ze naar de Amazone, waar ze op gruwelijke wijze ontdekken met een allesverslindende reuzenslang hebbe...
Het wereldnieuws van de afgelopen weken kroop steeds meer onder mijn huid en zorgde voor een nerveuse jeuk. Waar bleef die stem die zo gemoedelijk duiding kon geven? Waar bleven die gezellige metaforen, die geinige lessen uit de geschiedenis? Waar bleef Geert Mak? ‘We moeten niet denken dat we Roodkapje van de boze wolf gaan bevrijden,’ had hij eerder over een eventueel Europees lidmaatschaap van Oekraïne gezegd, ‘dat is een heel ingewikkeld meisje hoor’. En je ziet geen compleet land meer voor je, maar een meisje gehuld in een rode mantel. Een Slavisch snoetje: iets uit elkaar staande ogen, maar een gezonde blos op de wangen. Alleen is het een meisje met een rugzakje, dat wel. Ik had de naam Geert Mak al een paar keer ingetikt op Spotify en Podimo, hopend op een podcast waarin hij duiding gaf, zoals alleen hij dat kan. Er schuilt een zekere autoriteit in zijn woorden, een zachte autoriteit, maar in ieder geval een autoriteit die ik vertrouw. Andere personen wiens autoriteit ik...