JMZWAAN

Hij zei het vol overtuiging: Jip van den Toorn, bekend van haar overtrekcartoons, is een dochter van Clown Bassie. ‘Oh ja?’ vroeg ik. Heftig knikkend: ‘Jazeker! Die heet ook van den Toorn’. Ik wist dat deze vriend een vergissing maakte, maar ik was in een mild gestemde bui en besloot daarom mijn kennis in te slikken en hem in de waan van het eigen gelijk te laten. Daar ben je óók vrienden voor. Clown Bassie heet in werkelijkheid Bas van Toor. De verwarring is begrijpelijk. Jip van den Toorn is een dochter van Dick van den Toorn. Bekend van zijn glansrol als vraatzuchtige Fats uit de VPRO-jeugdserie Loenatik. Tenminste, dat ontdekte ik vanochtend toen ik het toch niet laten kon om even te factchecken . En natuurlijk kon ik het ook niet laten om dat toch even te delen. Ik bracht het maar als fun fact . Het deed me afvragen waarom mensen zo geneigd zijn om dingen als feiten te delen, terwijl ze er eigenlijk helemaal niet zo zeker van zijn. Ben trouwens geen haar beter hoor. ...

Gisteren een evaluatiemomentje met AP. We staan er allebei van versteld hoe gemakkelijk het ons ervan af gaat. Misschien iets te gemakkelijk. We dragen ook allebei een pleister op onze armen. We liggen nog steeds aan een nicotine-infuus. Op momenten dat de sigaret zich weer opdringt, kijk ik op de app om te zien hoeveel geld ik al heb bespaard en hoever mijn gezondheid gevorderd is. Ik rochel veel, een teken dat de longen een schoonmaakbeurt doen. Het bespaarde bedrag geeft moed, maar maakt ook hebberig. Het einddoel is nog steeds een nieuw autootje eind dit jaar, maar misschien dat er eerst nog een airfryer vanaf kan. Waarom gun ik mezelf pas leuke dingen als ik er eerst iets voor laten moet? Uit de bibliotheek heb ik een stapel kookboeken meegenomen. Had ineens zin om weer eens lekker te koken en te bakken. Het schijnt dat je smaak weer beter wordt. In ieder geval wordt de trek naar troostvoer dat wel. En laten de smaken die troost bieden nu zoet en vet zijn. Ik heb nog gee...

Nu de sigaretten weg zijn, blijft de verslaving over.  Ver-slaaf-ing: de inhoud van het woord drong afgelopen dagen pas tot me door.  Gisteravond pauze. Normaal is dat altijd peuk - snel wat eten - peuk.  Maar het regende in Emmeloord, en flink ook.  Ik betrapte mezelf op de gedachte: he, wat lekker. Ik hoef de regen niet meer in.  En voor het eerst voelde ik iets van bevrijding. 

De zak Chupa Chups is halfleeg.  Moet je ook mee oppassen hoor, een lolly is tegen de 50 calorieën en je werkt er zo een stuk of 10 weg op een dag. Zeker op je eerste rookvrije dag. Ik wil niet telkens over stoppen met roken bloggen, maar het moet nu eenmaal van mij af. Om mijn omgeving er niet te veel mee te vermoeien, doe ik het hier maar. Je staat verstelt van de grote rol die roken in iemands leven kan innemen. Voor de niet-roker zal het allemaal wat pathetisch aandoen misschien, maar de roker zal zich er beslist in herkennen. De roker kan zich bijvoorbeeld geen toekomstscenario wensen zonder tabak. Vraag de roker om de ogen te sluiten en aan de zomer te denken, en hij zal zichzelf zien met een koel drankje, en een smakelijke sigaret. Geen enkele roker uitgezonderd, vraag het maar eens aan rokers in je omgeving.  De momenten waarop ik worstel: na het opstaan, bij het thuiskomen, na de maaltijd, zo rond het middaguur. Wat ik heel erg mis: de eerste sigaret met...

Nu ik het uitgemaakt heb, denk ik eraan als nooit tevoren. Gisteravond hebben we de laatste opgestoken, AP en ik, op mijn balkon. We rookten er zelfs twee achter elkaar, een oefening uit een stopcursus. Het deed me beseffen dat het helemaal niet lekker en smakelijk is, iets dat ik al langer wist, en was er gisteravond nog even van overtuigd dat ik zonder problemen de eerste stopdag door zou komen. Maar Nicotine laat zich niet zomaar aan de kant schuiven. Nicotine laat zich niet dumpen. Nicotine accepteert geen ‘nee’. Gister voor het slapen gaan drong hij zich weer op. Als ik mijn ogen sloot zag ik een dampende asbak op ’t netvlies. Of ik ervan gedroomd heb weet ik niet, maar ik werd niet-uitgerust wakker met Nicotine in mijn gedachten. De smaak van tabak op mijn lippen. Ik ben inmiddels al twee keer naar buiten gelopen om te gaan bellenblazen. Mal gezicht misschien, maar het kan me niet schelen. Ik maak dankbaar gebruik van de tips die ik krijg. En deze werkt. Voor even dan. ...

Het is niet lekker. Het ruikt niet lekker. Het smaakt niet lekker. Je auto is een crematorium op wielen. Je kan voor die maandelijkse uitgave heel veel andere leuke dingen doen. Koop een pak pleisters en een zak Chupa Chups, hups, vooruit. Je mag het ook vervangen door bellen blazen van mijn part. Kom op jongen, toon eens wat discipline. Geen smoesjes meer, meer excuses, geen gelegenheden meer aangrijpen om het toch te doen. Het is je vriend niet. Nooit geweest. De rode vlag heeft altijd gewapperd. Het is niets anders dan, zoals ze tegenwoordig zeggen, een toxic relationship .   Het is wel mooi geweest. 40 dagen. Vanaf nu. Nou ja, vanaf dat het pakje leeg is dan.