JMZWAAN

Ik moest op het Stadhuisplein zijn. Het plein aan het stadhuis waar Maarten van Rossem eens in woede ontstak over een lelijke blinde gevel. Het stadhuis dat hij later in een vergelijking een ‘k*tstadhuis’ noemde. Als je er eenmaal voorstaat is het inderdaad een apart ding. Nu moest ik gelukkig in de bibliotheek zijn. Bibliotheek Stad om precies te zijn, want Almere heeft nog een aantal vestigingen in Haven, Buiten en Poort. De bibliotheek in Stad is ook een echte stadbibliotheek. Best een fraai gebouw, met een toffe inrichting. In een pauze even naar buiten toe, het plein op. Als ik in Almere ben, in het bijzonder in het centrum van Stad, hoor ik altijd Diederik Ebbinge in mijn achterhoofd die zegt dat ze het even helemaal anders gaan doen dan we gewend zijn. Dat hebben ze in Almere ook gedacht. En zo gaat een stad er dus uitzien, als je het even helemaal anders gaat doen. Dat hebben ze trouwens ook in Lelystad gedacht. Maar Lelystad heeft wat pech gehad. In een podcast over het ...

Vandaag in het YouTubemuseum een filmpje dat geregeld nog voorbijkomt. Het is een eigengemaakte clip, zoals je in de begintijd van YouTube meer van dat soort zelfgemaakte clips had. Vaak waren dat afbeeldingen van Google geplukt, die niets anders waren dan letterlijke beelden van wat er in een liedje gezongen werd. Zingt Guus Meeuwis over die blikken in je ogen, dan zie je in de eigengemaakte videoclip een seconde lang een paar ogen, en daarna twee conservenblikken. Dat soort werk. Een pareltje van dit soort videoclips is dus dit filmpje. Avond van Boudewijn de Groot, maar dan met een clip van CaptainThomas. Het interieur dat ‘binnen’ verbeeldt (0:25) is geweldig, en ‘thee gezet’ is fenomenaal uitgevoerd, maar ‘levenloze dingen’ (3:33) blijft toch mijn favoriet. Dames en heren: Boudewijn de Groot – Avond (High Quality) Geüpload door: CaptainThomasNL Uploaddatum: 20 maart 2008 Klik hier voor de vorige aflevering

Het was een typisch klusjesweekend. Te lang lag er al een lijstje te wachten met taken die gedaan moesten worden. Een tafeltje wegbrengen, boekenkast verplaatsten, opruimen, schoonmaken, vooral even schoonmaken. Klusjes kortom waarvoor motivatie me slechts zelden komt toewaaien. Het zal dat gezellige herfststormpje geweest zijn waardoor ik in actie kwam. Vandaag stond er naast de badkamer ook een belmoment op het programma. Er waren monteurs voor de warmtepomp gekomen, maar die hadden voor een dichte deur gestaan. Of ik wilde bellen voor een nieuwe afspraak. Daar ging ik even voor zitten. Een mechanische vrouwenstem heette me van harte welkom bij het bedrijf en vroeg om de vier cijfers van mijn postcode in te spreken. ‘Acht. Drie. Twee. Twee.’ Ik sprak bewust langzaam en helder. ‘Uw postcode is: acht, acht, drie, twee. Klopt dat?’ ‘Nee’ ‘Spreek uw postcode in’ ‘Acht. Drie. Twee. Twee’ ‘Uw postcode is: acht, drie, twee, vier. Klopt dat?’ ‘Nee!’ De mechanische vrouwen...

In diezelfde workshop ging het onder andere over wat je normaal vindt. Als iemand in zijn joggingbroek op kantoor komt, zouden de meeste mensen dat niet normaal vinden. Maar misschien heeft de drager hem juist wel speciaal uit de kast gepakt die ochtend, en er een bijpassend vestje bij uitgezocht. Misschien had de drager wel het gevoel er tiptop bij te lopen. Afijn, lang verhaal kort, wat normaal is blijft voor iedereen verschillend. Iemand gaf als voorbeeld dat in zijn vorige baan, ambulante begeleiding, mensen soms terughoudend reageerden op zijn overhemd. Kleding is ook een vorm van communicatie, en zijn cliënten hadden zoiets van ‘heb je hem weer met zijn overhemd’. Terwijl de overhemddrager dat enkel vanuit zijn professie deed. Thuis liep hij ook het liefst rond in een ‘baggy’ broek. En zonder het te weten waarom sloeg ik aan op dat woord. De verengelsing kun je niet meer tegengaan... Taal is altijd in beweging.... Erger je er niet jongen…   Mensen mogen Engelse woorden ge...

In de raadzaal van de locatie waar we een training gingen volgen, stond een ontvangstdame ons op te wachten. Ik had haar een dag eerder ontmoet op een filmmiddag, waar we een documentaire keken en nadien met elkaar in gesprek gingen over het thema racisme. Deze workshop zou over intercultureel werken gaan. Boeiende materie. Iemand schoof aan. De ontvangstdame kende hem en vroeg hoe het met hem ging. ‘Druk, niet normaal druk,’ was zijn antwoord. ‘Mijn agenda zit van uur tot uur vol deze week! Gaat helemaal nergens over!'  De al dan niet beschikbare ruimte in iemands agenda kan ook statusbepalend zijn.  ‘Allemaal afspraken,’ sloot het drukbezette persoon af. De ontvangstdame legde een hand op zijn schouder en klopte. ‘Ook eens een afspraak met jezelf inplannen he’.  Een afspraak met jezelf inplannen. Ik maakte een mentale notitie in het eindeloze schriftje met ambtenarentaal. En tegelijkertijd besloot ik dat ik dat ook eens ga doen.

Vandaag in het YouTubemuseum een filmpje dat ik ooit eens toegestuurd kreeg en die ik nog steeds af en toe met genoegen bekijk. De bedoeling van de maker is denk ik geweest om een griezelig filmpje te maken voor Halloween. Veel heeft de maker er niet voor hoeven doen, gewoon op een zondagmiddag naar buiten stappen met een camera en door het centrum van Lelystad wandelen. De beelden zijn geweldig.  De maker heeft onbedoeld een tijdsbeeld vastgelegd dat inmiddels alweer voorbij is. Ook Lelystad blijft in ontwikkeling. Al denk ik dat het filmpje vandaag de dag precies weer zo opgenomen had kunnen worden.  Huiver gezellig mee:   Geüpload door: stolkshinski Uploaddatum: 25 oktober 2009 Klik hier voor de vorige aflevering.