Normale mensen praten over… nou ja, ik weet niet eigenlijk niet waar normale mensen over praten. Maar moat M en ik praten vaak over polders en ruimtelijke indeling. Het is een vreemdsoortige interesse waar we eindeloos bomen over kunnen opzetten. Zeldzaam prettig is dat. In Flevoland hebben we de gewoonte ons leed als uniek te zien. Maar ook elders in het land zijn er grote dromen verworden tot kale strakke polders. En ook elders in het land was er ooit een eiland dat tegen haar zin onderdeel werd van het vasteland. Op dat voormalige eiland schijnt nog altijd een eilandgevoel aanwezig te zijn onder de bewoners, al is het inmiddels meer dan een eeuw geleden dat de dijk naar het vasteland gedicht werd. Hoe is daar de geschiedenis van de Zuiderzeewerken verlopen? We gaan een paar dagen naar Wieringen en de Wieringermeer. Kijken hoe die polder en dat oude eiland erbij liggen. Op het te-zien-lijstje staan een aantal dingen: De terp van Wieringerwerf De diepe kolken van de inundatie ti...
In ons dialect wordt een woord als snel als verkleinwoord gebruikt. Huis wordt ussien , boot wordt bootjen , auto wordt autootjen . Prettig hierbij is dat alle verkleinwoorden nog worden afgesloten met de letter n. Nu staat echter het barbecueseizoen weer op het punt van beginnen. En ik hoorde laatst iemand haar plannen uitspreken om een barbecue te organiseren, waarbij er ‘lekker veel vleesies’ zou worden gebruikt. Iemand anders hoorde ik eens spreken over ‘vleesjes’. Net een graadje vervelender dan 'vleesies'. Waarom weet ik niet, maar mijn trek is dan toch minder. Vlees hoort niet in een verkleinwoord uitgesproken te worden. Vlees is een stoere lamsbout aan het bot, vleesjes zijn die stukjes bovenarm die slap worden bij gebrek aan spieroefening. We gebruiken verkleinwoorden om de taal wat gezelliger te maken. Helemaal geen probleem, leuk juist. Maar hoezeer ik verkleinwoorden ook waardeer, bij vleesjes trek ik een grens. Taal moet ook weer geen taaltje worden. ...