Doorgaan naar hoofdcontent

#568 Rampenfeest

Het polderdorp Espel haalde het nieuws afgelopen dagen. De reden: bij de dorpsversieringen waren de aanslagen van 11 september 2001 uitgebeeld. Hier een nieuwsbericht

De zomer breekt weer aan en dat is de tijd waarbij de polderdorpen zich van hun beste kant laten zien. Bij de dorpsfeesten die in deze periode plaatsvinden krijgen straten en buurtjes een gemeenschappelijk thema, met in iedere voortuin of straatje versieringen en ‘uitbeeldingen’. Word er altijd heel erg blij van.

Zoals hier: Elton John!

Of hier: het dagelijks leven in de jaren ’50.


Marilyn Monroe met een wapperende rok! Fantastische uitvoering!

‘Mensch erger je niet’.

Ook de meest recente geschiedenis komt aan bod. In een buurtje werd de coronaperiode ‘uitgebeeld’ met virusdeeltjes en enorme wattenstaafjes als decoratie. Er was een kassa in een supermarkt opgetuigd, met die akelige voetstapstickers op de grond die je geboden afstand te houden. Er was een dansvloer gesitueerd waar figuren op anderhalve meter met elkaar stonden te swingen. Dansen met Jansen! Een tent stelde een teststraat voor, waar poppen in beschermende kleding bij auto’s klaarstonden om te testen. De bewoners hadden hun auto’s netjes in een rijtje gezet.

Dat bewoners met elkaar hebben ingestemd hun auto’s een paar dagen af te staan voor een hoger doel, het versieren van de buurt voor het dorpsfeest, stemt iedere vezel in mijn lijf gelukkig.


Ja, ook de coronaperiode is inmiddels geschiedenis, ook al hebben we nog altijd te maken met de naweeën ervan en voel ik nog altijd die rotstaaf die een Italiaanse na het landen op Sicilië zo hardhandig als ze maar kon in mijn neus had geramd. Deed ze gewoon expres, dat mokkel.

Ah ja, wijzen we naar een voortuin, daar wordt het gezellige anti-aziatensentiment van die dagen ‘uitgebeeld’.


We lopen richting het buurtje met de jaren ’00. We zien een afbeeldingen van jeugdtelevisie zoals Jetix en Zeppelin, en een AI-gegenereerde MSN-chat. Was het verstandig om een exploderend vliegtuig te knutselen? We zijn nog op zoek geweest naar de QR-code die tekst en uitleg zou geven over deze terroristische aanslag, maar konden er niets meer over vinden.

Bij het teruglopen naar de auto moesten we wachten op de kar die de Titanic uitbeeldde. Het schip dat in 1912 zonk en 1.522 personen naar de zeebodem meenam. Een ramp die maar door 32% van alle opvarenden kon worden naverteld.

Een kleine ramp voltrok zich nog voor onze voeten: de piepschuimen ijsberg viel van de kar.



Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...