Och, dat was de meimaand weer. Zitten we zomaar alweer in juni en allememaggies wat dendert die tijd toch evengoed snel voorbij he. Zou ik zomaar vergeten om bij mei stil te staan, maar dat ga ik in deze blogpost toch eventjes doen. Lees verder voor wat hoogtepuntjes en krentjes uit de dagelijkse pap. Opdat jij er ook iets aan hebt.
Musea
Kamp Westerbork
Op bevrijdingsdag bezocht ik het herinneringsmuseum en voormalig kampterrein Westerbork. Hier was ik nog niet eerder geweest. Het herinneringsmuseum en het monument op het voormalige kampterrein maakten indruk, en gek genoeg voelt het goed om er eens geweest te zijn. Er gewoon eens rondgewandeld te hebben. Het met eigen ogen eens te hebben gezien.Fort Kijkduin
In een regenachtig en winderig Den Helder bezocht ik met een maat Fort Kijkduin. Een verrassend leuk museum, met een interessante, maar haast vergeten geschiedenis. Aanrader voor als je in de buurt bent. Den Helder is eigenlijk een ondergewaardeerde stad. Dat museumhaven Willemsoord bijvoorbeeld is best een toffe plek om te zijn.Kasteel Radboud
Dit is zo’n museum die altijd al wel ergens in je achterhoofd aanwezig is, maar waar je nooit de moeite neemt de schoenen ervoor aan te trekken. Het bezoek was meer in de trant van ‘nu we er toch zijn’. Och ja, het is wel aardig allemaal. Op een zolderkamertje werd de strijd tussen de Hollanders en de Friezen uitgelegd en dat was wel geinig gedaan.Stadsmuseum Workum
Moet je ook even doen, als je er eenmaal in de buurt bent. Kostelijk.Nieuwe Kerk
In de Nieuwe Kerk in Amsterdam heb ik de World Press Photo Exhibition bekeken. Altijd indrukwekkend. Maar de Nieuwe Kerk is verder maar een kale bedoeling hoor. En het graf van Michiel de Ruiter hadden ze zomaar weggestopt achter die fotopanelen! Hoe oneerbiedig! Ik zag trouwens, tussen de panelen door, dat er linten in de kleuren van de Hongaarse vlag over de kist van De Ruiter was gedrapeerd, en ben benieuwd naar het verhaal daarachter.Oude Kerk
Het oudste gebouw van Amsterdam. Ik vind het een prachtige kerk. Het exterieur in ieder geval. Van het interieur is weinig meer over, op een paar fraaie middeleeuwse schilderingen op het eeuwenoude houten plafond na. Er was eententoonstelling aan de gang, maar daar weiger ik verder over te schrijven.Synagoge Kampen
Op een mooie Pinksterdag was ik in Kampen, en omdat het Stedelijk onder verbouwing is, liep ik de Synagoge even binnen. Daar is een kleurige kunstinstallatie te zien waar ik nog steeds van aan het bijkomen ben. Op de kraak, de galerij, wordt de geschiedenis van de oude Synagoge verteld. De synagoge is gratis binnen te wandelen. Je kan er een kopje koffie drinken, even zitten, wat lezen, tot rust komen.Films
Michael
De biopic waar
heel wat om te doen is. Zoals er rondom het figuur Michael Jackson ook altijd
wel iets te doen was. Biopics zijn zelden betrouwbaar en meestal zo
misleidend als een paard op krukken, dus ga vooral naar deze film voor de
muziek. Want dat had ‘ie evengoed wel lekker in de vingers, die ouwe
gek.
The Mandolorian and Grogu
Deze maand
verscheen de film waar niemand om gevraagd heeft. Het is een fijne
actiefilm hoor, er zitten leuke momenten in, Baby Yoda steelt de
show. Een leuke toevoeging aan het Star Wars universum, maar wat het
precies toevoegt is de vraag. Had er stiekem wel iets meer van
verwacht.
The Sheep Detictives
Een Britse
herder wordt op een dag dood aangetroffen door zijn schapen, die vervolgens
besluiten op zoek te gaan naar de moordenaar. Het is cosy crime met
een absurdistisch sausje, wat eigenlijk best een leuke
combinatie is. Prima film voor een gezellig bioscoopavondje.
YouTube
Habtamu
Ik zag een
interview met Habtamu de Hoop met Pownews en hoewel ik van
Pro noch van Powned ben, begon ik gaandeweg steeds meer te
genieten van het gesprek. De Hoop is kalm en nuchter, wat hij tactisch weet in
te zetten. Zijn goedlachse voorkomen is niet alleen karakter, vermoed ik,
maar ook een manier om zijn politieke visie te verkopen. En dat lukt
hem.
Otje en Kafka
Ik zag deze
voorbijkomen en moest het kijken. Deze knul, een gamer naar ik meen, legt
in een videocollege van anderhalf uur de Kafkaëske filosofie achter de
jeugdserie Otje uit. Deze bewerking van Annie M.G. Schmidts
jeugdboek is zo’n beetje hoe ik de jaren ’90 en ’00 herinner. Sluit ik
mijn ogen, dan zie ik de grindtegels, de rollerschaatsen, de oude dametjes,
die vogels, Joost Prinsen als Meneer Pijpetoon en die
typische kleine rode autootjes. Wat een tijdsbeeld!
Je moet een
beetje door de geaffecteerde manier van spreken en doen heen kijken van deze
beste jongen, die ieder shot een ander outfit aanheeft (!?), maar wat hij
vertelt is best onderhoudend.
En och, werd er
nog maar zulke mooie televisie gemaakt.
Over televisie gesproken:
Teevee
100 jaar VPRO
Op de
valreep van mei zag ik nog de jubileumuitzending VPRO 100 jaar. En
die was als vanouds lekker vrijzinnig.
Beetje heimwee
naar de VPRO uit de jaren ’90 en ’00. Dat wel.
Tina in Sexbierum
Van diezelfde
VPRO zag ik afgelopen maand de docuserie Tina in Sexbierum. Over een stadse
kunstenares die op zoek naar licht en ruimte – en een betaalbare huurwoning –
naar het Friese platteland verhuisd. Daar stelt ze vraag of je wel ergens kunt
wortelen, als eigen wortels elders liggen. Het is een prachtig portret geworden
van een dorpsleven in de periferie van ons land, waar men goed begrijpt dat je
verschillen moet overbruggen om met elkaar verder te kunnen. Lees ook dit stuk.
Into the Manosphere
Ik zag
Louis Theroux worstelen hoe hij om moest gaan met lieden uit de
zogenoemde manosphere, waar de laatste tijd veel om te doen is. Ik zag
jongemannen in een digitale wereld waar geen grens meer overeind staat, terwijl
het op die leeftijd eigenlijk juist belangrijk is om grenzen op te zoeken, te
verleggen of juist af te bakenen. Ik zag jongemannen verklaren de rode pil te
hebben geslikt en uit het systeem te zijn gestapt, terwijl ze alleen nog maar
bezig zijn zoveel mogelijk kijkers en volgers te trekken en precies doen wat ze
gevraagd of opgedragen wordt. Ik zag jongemannen langzaam radicaliseren met
complottheorieën en natuurlijk antisemitisme als brandstof. En ik betrapte
mezelf op de gedachte bij het zien van jonge vrouwen die zich vrijwillig lieten
vernederen: kom op dames, waar is jullie eigenwaarde? Of is die gedachte nou
ook weer vrouwonvriendelijk? Ik weet het niet. Het zijn enerverende, maar
ingewikkelde tijden.
De beste vraag
van Theroux: ‘waarom probeer je niet gewoon een goed mens te
zijn?’
Wat leesvoer hier.
Lezen en luisteren
- Dagblad Trouw heeft een serietje lopen met artikelen over Duitsland. Voormalig correspondent Gerbert van Loenen legt uit dat de Duitsers heus wel gevoel voor humor hebben, maar dat dat allemaal iets ingewikkelder in elkaar steekt. Mooi woord geleerd: distanzlos. Een beetje afstandelijkheid is soms lang zo gek nog niet. Hier de link.
- De mannen van De Grote Podcastlas hebben hun België-reeks afgesloten met een special over België en Nederland, en vooral de onderlinge verschillen. Speciaal hiervoor schuift comedy- en televisiemaker en wetenschapscommunicator Lieven Scheire aan. De aflevering staat online onder Special #18. Heb enorme goesting weer eens zuidwaarts te trekken. België is een land waar je niet op uitgekeken raakt.
- Dit artikel is al wat ouder, maar voor iedereen die zich schuimbekkend woedend maakt omdat er geen betaalbare koopwoning te vinden is kan ik dit artikel en alle andere artikelen van De Correspondent aanraden over dit onderwerp. Daarna mag je je nog heus wel druk maken over de benarde situatie, moet zelfs, maar wel bij de juiste mensen.
Boeken
In mei las ik
De donkere kamer van Damokles, een klassieker van Willem Frederik
Hermans. Het boek stamt al uit 1958 en is misschien wel
de bekendste Nederlandse roman over de Tweede
Wereldoorlog. Het viel me tijdens het lezen op hoeveel Nederlandse woorden
niet meer gebruikt worden. Af en toe was het ook wel even ploeteren, maar
het einde blijft sterk, met één van de mooist dramatische slotzinnen die ik
ooit gelezen heb.
Inmiddels heb
ik ook Aan het einde van de oorlog van Bert Natter uitgelezen, maar dat
geschiedde in al in juni, dus daarover later meer.
Reeds bezig:
Over tirannie: twintig lessen uit de twintigste eeuw van Timothy
Snyder.
Het
boekenalgoritme gaat lekker.
.jpg)
Reacties
Een reactie posten