Doorgaan naar hoofdcontent

#565 Het Euslijstje

Via Stille wateren van Patricia Highsmith, kwam ik naar Ossenkop van Manik Sarkar, omdat ik in de flaptekst het woord ‘waanzin’ las. Via datzelfde woord kwam ik op De donkere kamer van Damokles, een naar ik begreep klassieker van Willem Frederik Hermans.

Het verhaal gaat over Ossewoudt, een baardloze jongen die een sigarenwinkel runt. Op een dag van de Duitse inval komt een soldaat de zaak binnengewandeld die als twee druppels water op hem lijkt, en zich voorstelt als Dorbeck. Via hem raakt Ossewoudt betrokken bij het verzet. Maar is Dorbeck wel wie hij denkt dat hij is?

Meer kun je er eigenlijk niet over zeggen, zonder dat de lol eraf gaat. Het boek eindigt met één van de mooiste en dramatische slotzinnen ooit gelezen.

Het boek is geschreven tussen 1952 en 1958. Vrij kort na de oorlog. In het boek kwam ik zo nu en dan woorden tegen waarvan ik de betekenis niet direct wist. En sinds ik weet dat Özcan Akyol een schriftje bijhield om woorden en hun betekenis te noteren, zoek ik ook gewoon de woorden op. Je kan veel van hem zeggen, maar hij heeft het thema geletterdheid toch maar mooi bespreekbaar gemaakt.

Van de volgende woorden wist ik de betekenis niet:

  • Karabijnen: geweer met ingekorte loop.
  • Koerland: een historische regio in Letland.
  • Jeremianen: jammeren, luidkeels klagen. Van de profeet Jeremia, uit het Bijbelboek Klaagliederen. Mooi he.
  • Hovaardig: hoogmoedig, arrogant of verwaand.
  • Franc-tireur: iemand die deelneemt aan een gewapend conflict, zonder dat hij in een leger zit.
  • Foliovel: een blad papier ter grootte van een half vel, gemaakt voor schrijfopdrachten. Nooit geweten.
  • Fluïdum: verzamelnaam voor stoffen die kunnen stromen en vervormen
  • Bestialiteit: de betekenis hiervan schrijf ik hier liever niet op.
  • Panopticum: een cirkelvormig gevangenisontwerp.
  • Disponibel: beschikbaar of ter beschikking.
  • Oevreuse: gastvrouw of plaatsaanwijzer in een theater, schouwburg of bioscoop.
  • Celluloïd: thermoplastische kunststof, uitgevonden in 1860.
  • Foudraal: beschermende hoes, koker of etui.
  • Degenere: komt van degenereren. Iemand die in kwaliteit achteruit is gegaan.
  • Eboniet: hard rubber, ook wel vulkaniet genoemd. Was een beetje het plastic van de 19e eeuw.
  • Accumulator: opslagmedium voor energie of data
  • Gebatikt: als een stof gebatikt is, dan is er door een eeuwenoude verftechniek patronen gecreëerd door delen van het textiel af te schermen. Volgens Google hoor.
  • Arduin: een harde, blauwgrijze kalksteensoort.
  • Vestibule: een kleine, afgesloten overgangsruimte of voorhal tussen de buitenlucht en de hoofdruimte van een gebouw.

Dat is het leuke van lezen: naast een mooi of spannend verhaal leer je zo nu en dan nieuwe woorden kennen. Woorden die jezelf weer gebruiken kan. Met elk woord wordt je wereld telkens iets groter.

Sommige woorden uit het lijstje zullen vast nog veel gebruikt worden, sommigen misschien ook wat minder. Veel soorten kunststof bijvoorbeeld kennen mooie namen: bakeliet, eboniet, celluloïd. Maar voor ons is alles plastic.

Tijdens het lezen deed het taalgebruik van Hermans ouderwets aan, maar misschien komt dat juist ook omdat er al veel mooie woorden door onze vingers zijn geglipt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...