Doorgaan naar hoofdcontent

#55 Tiktok, algoritmes en Britse humor

Tiktok is een app die ik nog niet lang gebruik, en waar ik eigenlijk ook niet aan wennen kan. Ooit heb ik een account aangemaakt uit nieuwsgierigheid en fomo, of hoe dat ook mag heten. Vrienden gebruikten het, stuurden continu filmpjes en ik downloadde het tenslotte maar om te zien waar het allemaal om te doen was. Nou, veel mooie mensen die laten zien dat ze mooi zijn, flauwe in scene gezette grappen onder begeleiding van een rokerslach, huismoeders die lifecoach worden en halfgare adviezen delen – het voegt allemaal weinig toe. Dat er muziek wordt herontdekt dan misschien. Maar dan nog. Waar het kattengejengel van Kate Bush eerst beperkt bleef tot een paar dagen top2000, stond het afgelopen zomer dankzij Tiktok weer bovenaan de hitlijsten. En was het o-ver-al te horen.

Zo stond ik afgelopen week meermaals te overwegen om de app van de telefoon te gooien. Het eindeloze scrollen en nietszeggende filmpjes begon me te vervelen, maar toen schotelde het algoritme me fragmenten voor van een Engelse presentatrice, die een soort van geschiedenisprogramma presenteert over de geschiedenis van de aarde en menselijke beschaving. Cunk On Earth heet het, waarin komiek Diana Morgan het fictieve karakter Philomena Cunk speelt. Een type in kledij die doet denken aan de Hokjesman (kent iemand die nog?), en aan de hand van verschillende locaties en interviews met ‘experts’ de kijker meeneemt door de wereldgeschiedenis. Op YouTube vond ik de volledige afleveringen en ik was sinds de eerste minuut fan.

Het zit hem in die Britse humor, een zeldzame mengelmoes van zelfspot en arrogantie. In de onwetendheid van het typetje en de ongemakkelijke interviews met de zogenoemde experts. De serie is gefilmd als een documentaire en de experts hebben klaarblijkelijk geen idee tegenover een typetje te zitten, zoals je kunt zien in het onderstaand fragment, waarin Cunk de wapenwedloop uit de koude oorlog behandeld en ontdekt dat er nog steeds nucleaire wapens in de wereld zijn:

Afijn, ik kan allemaal wel opschrijven wat ik allemaal leuk vond, maar het beste is om de serie zelf te kijken. Het was in ieder geval een frisse rondleiding door de wereldgeschiedenis, waar ook serieuze en zware thema’s zoals de wereldreligies, kolonisatie en slavernij worden behandeld. Dat het met een grap en grol gebeurd deert niet. Af en toe is dat ook wel eens nodig.

Voorlopig toch nog maar even scrollen door dat Tiktok. 

 

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...