Doorgaan naar hoofdcontent

#71 voorhangers/achterhangers

Toen we een tijdje geleden eens met vrienden aan tafel zaten kwam plotseling uit het onbekende de vraag omhoog borrelen: hang je toiletpapier met het velletje naar voren of naar achter?

Voorhangers en achterhangers
Naar voren meende ik. Zo was ik het altijd gewend geweest en het was de manier waarop ik mijn rollen altijd had opgehangen. Juist naar achter, meende iemand anders, bij mensen die de rollen naar voren bevestigde zat een steekje los. De discussie die volgde liep hoog op. Bij de voorkantpartij was het zo logisch dat de rol met het velletje naar voren hing, dat het simpelweg niet denkbaar was dat de rol andersom bungelde. Bij de achterkantpartij was dat hetzelfde geval. En ook al was hij alleen in zijn standpunt - dat me ergens troost gaf en bevestigde dat ik aan de juiste kant stond - hij kon zich in geen enkel opzicht verplaatsen in een voorkanthanger.

In dit geval kan ik enkel voor mezelf spreken: wie vindt het nou prettig om met zijn knokkels langs de muur te schuren om een velletje af te scheuren? Het is maar omslachtig en bovendien irritant. Een mens moet er meteen bij kunnen.

Het bleef een tijdje doorsudderen. Zo ontdekte ik nadat ik vrienden over de vloer had gehad dat de rollen in mijn sanitaire ruimtes plotseling andersom hingen. Een grapje, maar wel een grapje dat ik meteen ongedaan heb gemaakt. Sindsdien, en ik kan er niets aan doen, wekt het ergernis op als ik een rol andersom zie hangen. Als ik op werk een rol andersom tref begint er een irritatie door mijn lijf te stromen die me de neiging geeft om in de roostermap na te gaan welke collega hier verantwoordelijk voor is. Ik ben van een persoon die het nooit iets kon schelen veranderd in een persoon die briesend toiletrollen op de juiste manier weer ophangt.

Bewijs (!)
De geschiedenis van het toiletpapier gaat lang terug. In de 19e eeuw brengt een Amerikaan voor het eerst toiletpapier op de markt. Alleen waren dat losse vellen en dat was niet echt handig. Niet veel later verzon een andere Amerikaan de toiletrol. Papier was nu bevestigd aan een stukje karton en door middel van een fijn kartelrandje kon je naar behoefte velletjes van de rol scheuren. Hij vroeg er patent op aan en maakte daarbij meteen een tekening die de hele discussie uit de wereld kan helpen.



Zie hier: de toiletrol hangt met het velletje naar voren. Bewijs!

Dominant?
Nu schijnt de manier waarop je de toiletrol bevestigd ook nog iets te zeggen over je persoonlijkheid. Mensen die in een relatie zitten en een voorhanger zijn blijken volgens onderzoek dominanter en ambitieuzer te zijn en hebben hun zaken graag op orde.
   Achterhangers zijn daarentegen onderdaniger, betrouwbaarder en ontspannen.
   Heb je geen voorkeur? Dan ontwijk je het liefst conflicten, ben je flexibel en houd je ervan om in nieuwe situaties terecht te komen.

Tsja, zo lust ik er nog wel een paar. Zou de manier waarop je je toiletrol ophangt echt iets zeggen over je persoonlijkheid? Ik denk dat het vooral te maken heeft met de manier waarop je iets gewend bent. En als je iets je hele leven op een bepaalde manier doet, is het heel lastig om dat plotseling te veranderen. Al gaat het om iets kleins en onbenulligs als het ophangen van een toiletrol. Waarom zou je je daar eigenlijk druk om maken? 

Iedereen weet immers dat de rol naar voren hoort te hangen. 

 

Reacties

  1. #dankbaar voor deze mooie en bijzondere blog. Go voorhangers!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik hou van mensen die betrouwbaar en ontspannen zijn.

    I rest my case :D

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...