Doorgaan naar hoofdcontent

#90 Geen raketwetenschap

Bij het laatste seizoen van De Slimste Mens deed Dwight van van de Vijver mee als deelnemer. Toen er iets gevraagd werd over zijn werk – hij is politieman – begon hij zijn antwoord met: ‘kijk, het is geen rocket science…’

Dat vond ik jammer. Omdat Dwight op mij als kijker een amicale en intelligente indruk maakte en ik nu toch ineens anders naar hem keek. Dat lag niet aan hem, maar door dat domme Engelse taalgebruik. Het is geen rocket science, wanneer is dat ons taalgebruik binnengeslopen?

Die uitdrukking wordt vaak gebruikt om iets te duiden wat op het oog ingewikkeld lijkt, maar helemaal niet zo bijzonder ingewikkeld is. Inderdaad, raketwetenschap is niet aan het klootjesvolk besteed. Ik zie mezelf nog niet één-twee-drie eigenhandig een raket de atmosfeer uitspuwen. Maar om dat nu als maatstaf te gebruiken voor alle andere ingewikkelde dingen? Dat is nogal wat. Ik tik dit bericht op een scherm vol nulletjes en eentjes, als ik een toets indruk op het toetsenbord weet de computer dat er een letter op het beeldscherm moet verschijnen, ik plaats dit straks op een blog op het wereldwijde web en duizenden kabels en draadloze netwerken maken mogelijk dat jij dit leest op een beeldscherm. Tenminste, als ik het zo goed heb, want het internet is wonderlijk en ingewikkeld, maar rocket science is het dus niet.

Het is een kriebelbegrip, om het zo maar te zeggen, zo erg zelfs dat ik er lichtelijk agressief van wordt. Laatst een reclame voor een schoonmaakmiddelmerk. Dat als je dat product gebruikt een onwijs schoon en fris toilet krijgt. Springt er zo’n vervelende geanimeerde eend in beeld die afsluit met ‘het is geen rocket science!’

Hou je snavel, denk ik dan.

Waarom niet gewoon Nederlands? ‘Het is geen hogere wiskunde’ of ‘het is niet bijzonder ingewikkeld’ voldoet toch ook?

Wil je het toch gebruiken, prima, maar maak er dan raketwetenschap van. Ik vind het één van de meest mooie woorden die het Nederlands rijk is: wetenschap. Het dekt zo lekker de lading. In ieder geval beter dan dat kille science

Maar goed, wie ben ik. Iedereen mag lekker zelf weten welke anglicisme hij in zijn taalgebruik bezigt. Daar zijn we immers Nederlanders voor, met ons tolerante taaltje.

Taal is tenslotte geen raketwetenschap.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...