Doorgaan naar hoofdcontent

#122 Waarom moet je lezen?

De bibliotheek mag graag weten welke mensen naar de bieb komen. Zo kan de bibliotheek inspelen op de behoeftes van de inwoners. In de Noordoostpolder zijn dat toch vooral kinderen die een boekje komen lenen. Daarna zie je nog wel eens puber voor een schoolopdracht de bieb binnen sjokken, op zoek naar het kleinst mogelijke boekje om daarna weer zo snel mogelijk te vertrekken. Dan blijft het een tijdje stil. Opeens zie je dan weer jonge vaders en moeders, met hun kinderen. Dan blijft het weer een tijdje stil. Aha, de vijftigplussers! Welkom terug!

Er zijn dus twee doelgroepen die moeilijk hun weg naar de bibliotheek weten te vinden: jongvolwassenen en (nou ja, gewone) volwassenen.  

En dat is best jammer. Want de bibliotheek is er voor iedereen. En de afwezigheid van die groep zorgt ervoor de bieb zich op de twee doelgroepen richt die wel komen: kinderen en ouderen.

Niks mis mee natuurlijk, maar toch denken we geregeld na over de vraag hoe we de bibliotheek wél aantrekkelijk kunnen maken voor die andere groepen.

En dat brengt me weer naar de vraag waarom het de moeite waard is om energie in leesbevordering te steken. Waarom is dat eigenlijk zo belangrijk, want dat hoor je immers altijd?

Kortom: waarom moet je lezen?

Mogelijke antwoorden op die vraag zijn:

-        Je moet niks! Mensen hebben nu eenmaal moeite met ‘moeten’. Alles wat je moet doen is gewoon minder leuk. Toch is het wel warm aan te bevelen!

-        De gebruikelijke antwoorden op die vraag. Het is goed voor je ontwikkeling en je inlevingsvermogen. Maar verder dan dat komt het eigenlijk nooit.

-        Wat ik zelf ontdekt heb is dat lezen een zekere inspanning vraagt. Daarbij kun je geen afleiding gebruiken. Dus even die schermen uit en telefoon weg. Hoeveel geluid, tekst en beeld zien we niet de hele dag of wordt ons toegestuurd? Over moeten gesproken: je moet antwoorden op een appje. Je moet dus ook dat appje lezen. Een boek kies je zelf. Je bepaalt dus zelf wat je leest. Lekker toch?

-        Het vraagt dus inspanningsvermogen en concentratievermogen. Een pagina kun je niet wegswipen en heb je ook niet, als een TikTokfilmpje, in tien seconden gelezen. Als je dus, net als ikzelf, wat moeite hebt met concentreren is lezen een mooie oefening en een bijzonder nuttige bezigheid.

-        Boeken zijn net series op Netflix. Je hebt hele spannende boeken die je de pagina’s doen blijven omslaan. Je hebt boeken die zo geestig zijn dat je er hardop van moet lachen. Er zijn boeken die je een traantje doen laten wegpinken. En er zijn altijd boeken over dat éne specifieke onderwerp waar je van alles over wil weten. Een soort Wikipedia-rabbit-hole, maar dan veel uitgebreider!

-        Lezen is dus net als een film laten afspelen, maar dan in je hoofd! Tijdens het lezen gebeurt er iets magisch: je koppelt je eigen herinneringen aan nieuwe beelden en er ontstaat iets wat alleen jij kunt zien. Je bent je eigen AI! Gaaf toch?

-        Toen ik voor het eerst De Hongerspelen las werd ik na de eerste pagina meteen die wereld ingeslurpt. Wat is het soms fijn in een andere wereld te zijn. En met het bovenstaande in het achterhoofd: waarom bleef ik District 12 me toch voorstellen als de Urker camping?

-        Het is goed voor je taalvaardigheid. Het Nederlands kent zoveel mooie woorden. En wanneer je leest sla je altijd wel wat op. Het fijne daarvan is dat je je steeds beter leert uit te drukken. En dat is best prettig hoor.

-        Al die woorden leer je dus steeds beter toe te passen aan zinnen. En soms lees je een bestaand woord in een zin waarvan je niet had verwacht dat je die zo gebruiken kon. Nou ja, beetje vreemd voorbeeld misschien, maar wat ik zeggen wil: taal is een grappig spel. Je kunt eindeloos mee blijven spelen. En fascinerend om te lezen.

     Het lijstje is verre van compleet. Ik blijf erover nadenken.

     Waarom lees jij eigenlijk? Voel je vrij wat toe voegen!

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...