#129 Wilde wereld

In 754 werd Bonifatius bij Dokkum in de pan gehakt. Dat vond ik altijd zo´n treurig beeld. Wat had beste man nu eigenlijk verkeerd gedaan anders dan wat heilige bomen omgehakt? Dat was toch immers voor de goede zaak? Ik herinner me nog van die prenten dat hij weerloos op de grond zit, met een bijbel in de lucht gestoken als bescherming voor de bijl die door een woeste Fries op hem af wordt geworpen.

Maar, zo leerde ik laatst, het was helemaal geen laffe aanval van de Friezen. Bonifatius zocht juist de confrontatie op. Hij had een heel gewapend leger bij zich waarmee hij heiligdommen en tempels kort en klein sloeg. Hij wist precies waar hij de Friezen kon prikken en raken. En een fatsoenlijk gesprek zat er bij onze Boni niet in. Het was een hakker. Hak! Hak! Hak!

Als Bonifatius vandaag had rondgetrokken zou er worden gewaarschuwd voor een radicale terrorist.

Toen hij op oudere leeftijd zijn einde voelde naderen, trok hij bewust naar Dokkum. En hij wist heel goed wat de gevolgen zouden zijn van zijn bezoek. Maar dat was juist het doel: wat is er mooier dan herinnerd worden als martelaar voor de goede zaak? In de Middeleeuwen was dat de hoogste status die je bereiken kon – op geestelijk gebied dan.

Afijn, ik moest hier aan denken toen ik vanochtend een video voorbij zag komen van - and now for something completely different - Freek Vonk. Want de bioloog is in zijn arm gebeten door een schorpioen en de wereld mag dat weten.

De beet stelt volgens hemzelf niets voor, het is simpelweg een toevoeging aan een lijst die hij in die video opdreunde: ´Ik ben gebeten door haaien, kaaimannen, hagedissen, gieren en slangen, ondergepiest door chimpansees, ondergekakt door pinguïns, (grijpt zichzelf bij de keel en maakt wurggeluiden) gewurgd door een anaconda en natuurlijk in mijn hand gestoken door een tijgermeerval!’

Daarna een fragment waarin hij in het water staat met een bebloede neus en een slang in zijn hand. ‘ik ben zojuist in mijn neus gebeten door deze slang!'

Geef dat dier eens ongelijk. Als ik aan het zwemmen ben wens ik ook niet zomaar beet gepakt te worden en zeker niet door een thrillseeking bioloog.

Wat is het volgende? Zojuist is mijn trouwvinger eraf gebeten door een reuzeoctopus! Moet je kijken naar die sterke bek! Het lijkt wel een snavel! Hij kan er zelfs stenen mee breken! Kicken!

Of: deze gorilla heeft net mijn been doormidden gebroken! Ongelooflijk wat een oersterk beest! Het bot steekt er uit, zie je? Wat een kracht! Vet!

Wat bezielt zo’n iemand toch? Wat bezielt iemand om muggeneitjes in je lichaam te houden en de larven zich door de huid een weg naar buiten te laten vreten? Wat bezielt iemand om het leefgebied van giftige dieren binnen te treden om ze in de hand voor de camera te presenteren? Om moedwillig een giftige schorpioen in je arm te laten steken?

In Freeks Wilde Wereld zie ik eigenlijk maar één plek steeds wilder worden.

En met de afloop van Bonifatius in het achterhoofd: waar houdt het op?