Doorgaan naar hoofdcontent

#132 koffiedik

Het is nu tijdje geleden dat ik In Europa van Geert Mak gelezen heb, maar toch denk ik regelmatig nog aan dat boek. Omdat de vorige eeuw razend interessant is, omdat Europa zo interessant is, omdat Geert Mak zo interessant schrijven kan.

Ergens in het boek, ik weet niet meer precies waar, haalt Mak het boek Botsende Beschavingen van Samuel Huntington aan, waarin een theorie wordt gesteld dat culturele en religieuze identiteit van mensen de belangrijkste bron van conflict wordt na de Koude Oorlog. (Het boek komt uit 1996).

Nu gaat Geert Mak er verder niet zo op in, maar hij haalt er één voorbeeld uit die treffend is voor Europa. In het midden van ons continent loopt een soort zachte grens, of liever een soort breuklijn. Aan de ene kant ervan, de onze, wordt er nette filterkoffie gedronken en aan de andere kant koffie met drab. En dat zegt iets over beide kanten van Europa.

Ik moest daar toch even aan denken toen ik vanochtend koffie uit mijn eenpersoonsapparaatje liet pruttelen.

Laatst leerde ik dat het in de Turkse cultuur best een ding is om toekomst te voorspellen aan de hand van koffiedrab. Kahve fali, noemen ze dat daar. Letterlijk vertaald: toekomstkoffie. Geinig toch.

Mocht je de theorie van Huntington aannemen, dan staat ons nog wat te wachten. Of is dat wat Poetin nu juist drijft? Hoe loopt het af, wat is het volgende?

Dat blijft, voorlopig, koffiedikkijken. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...