Doorgaan naar hoofdcontent

#139 lekker delen

Deze week zag ik een item van Arjen Lubach over jonge ondernemers. Jongelieden die door behulp van sociale media en YouTube in korte tijd veel geld verdienen. Tenminste, dat is wat hun inspirerende wervingsspotjes propagandeert. Ik kan hier niet over tikken zonder dat mijn vingers verzuren en daarom zal ik er verder ook niet op ingaan, behalve dan dat er een tactiek werd blootgelegd van een bekende jonge onderneemster. Die biedt twee dingen aan op sociale media. Het eerste is dat ze cursussen verkoopt aan andere jonge mensen die ondernemer willen worden. Een vast onderdeel van zo’n cursus is dat deelnemers verplicht reclame moeten maken voor degene die de cursus geeft. Het tweede is dat er inkomen wordt geregenereerd uit door kunstmatige intelligentie in elkaar gezette video´s, die aan elkaar hangen van gefabriceerde nepnieuws en clickbait titeltjes.

Samengevat: er is niemand, werkelijk niemand, die beter wordt van dit alles, behalve de maakster zelf.

Zo, dat is eruit. Het spijt me hoor, dit lag nu eenmaal een tijd te wachten om uitgesproken te worden.  

Gisteravond trok ik naar SCAB Café, een ontmoetingsplek voor makers en geïnteresseerden in atelier Plein 1890 op Urk. Iedere keer als ik daar ben valt het me op hoeveel creativiteit er op het voormalig eiland is.

Eén van de sprekers was een blogger, die sinds een paar jaar iedere dag een stukje schrijft op zijn blog. In een presentatie werd verteld waarom hij dat deed en hoe hij dat deed. Ik denk dat ik het kan samenvatten in één woord: routine. Elke dag schrijven en een bericht plaatsen op de weblog. Het was leuk om de presentatie bij te wonen, omdat er veel herkenbaars in zat en de blogger er bovendien prettig en enthousiast over kon vertellen.

Een paar dingen bleven me nadien bij:

-            We zijn niet gemaakt om enkel te consumeren. En er valt wat te consumeren hoor. Wie een smartphone gebruikt en zich bedient van sociale media herkent het scrollen tot je er suf van wordt. We zijn ook gemaakt om te maken, te creëren.

-            Bloggen doe je in de eerste plaats voor jezelf. Daar zijn verschillende redenen voor, maar daarnaast is het ook belangrijk om te delen. Dat heeft te maken met verantwoording. Het dwingt je om scherp te blijven, aan jezelf te blijven slijpen, iets de wereld in te sturen waar een ander wat aan heeft en het internet, met alle ellendigheid die er hoogtij viert, op die manier net wat fraaier te maken.

-            Door te bloggen, of iedere dag te schrijven, ga je de wereld anders zien. Veel dingen die je normaal gesproken achteloos voorbijgaan kunnen ineens enorm interessant zijn. Of interessant om te onderzoeken, en laat bloggen daar nou net een mooi middel voor zijn.

Interessante kost dus! Ik hoop dat meer mensen iets van het enthousiasme hebben meegenomen naar huis en er iets mee gaat doen.

Toen ik vanochtend koffie uit het automaatje liet pruttelen, dacht ik aan wat me al de hele week bezighoudt. Het internet is een uitermate geschikte plek die je kunt gebruiken voor je eigen gewin. Maar wordt het daar een mooiere, betere of interessantere plek van?

Ik vrees van niet. En ik vraag me zelfs af of je niet kunt spreken van vervuiling.

Hoe kunnen we consumeren zonder al die troep, laten we zeggen, digitale pfas binnen te krijgen? Ik denk dat het kan helpen om te delen wat je maakt. Wat jij maakt! Geen kunstmatige intelligentie! Alsjeblieft géén kunstmatige intelligentie!

Of het nu een blogpost is, een tekening, een schilderij, een vers geklikte foto of iets anders wat je mooi of interessant vindt: deel het! Probeer datgene wat je intrigeert of bezighoudt te vangen in tekst, beeld of geluid van mijn part en deel het! 

Het internet, maar ook de wereld om je heen, wordt er fraaier op.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...