Doorgaan naar hoofdcontent

#188 Lachen met Stalin II

Bij het plaatsen van de vorige blogpost schoot me een tweet in gedachten die ik maanden geleden eens tegenkwam. Iemand had een foto geplaatst van een boekje waarin, veelal ondergrondse, moppen uit de Sovjetunie is verzameld. Bij iedere x aantal vind-ik-leuks zou hij een mop delen uit het boekje.

Bron: @john_ennis_btc

Hieronder deel ik een vijftal moppen die mij wisten te bekoren.  

A chambermaid in a Moscow hotel came upon a tourist watering flowers in his hotel room.
   ‘Please don’t water the flowers,’ she implored, ‘the microphones will rust.’

Josef Stalin wanted to get a true picture of what people thought of him so he went incognito into a movie theater. 
   After the feature a newsreel came on which naturally highlighted him in every scene. All the people in the theater stood up amid thunderous, unrelenting applause. Stalin modestly remained seated.
   After a few moments the man next to him nudged Stalin and said: ‘most people feel the same way you do, comrade. But it would be safer if you stood up.’

Two friends meet on a Moscow street.
   ‘Hello, how are you doing?’
  ‘Just fine, thanks. A lot better than tomorrow.’

 An intellectual in Moscow owned a parrotwhich he taught a variety of subjects. One day the parrot flew out an open window and disappeared.
   The intellectual searched frantically around the city and finally hurried to KGB headquarters.
   ‘Why do you tell us that your parrot escaped?’ an official asked. ‘We don’t have it.’
   ‘I know, comrade Commissar,’ the intellectual said. ‘But I’m sure it will turn up eventually and I just want to assure you that I don’t share its political opinions.’

 A citizen was running through the streets of Leningrad shouting ‘Chernenko is an idiot! Chernenko is an idiot!’ He was immediately apprehended.
   The People’s Court sentenced him to 23 years in a labor camp.
  ‘Why 23 years?’ the perplexed citizen asked. ‘The sentence for slander is only three years.’
  ‘Three years for slander,’ the Prosecutor replied, ‘and 20 years for revealing a state secret.’

Geestig, wel?

Vergeet niet: ze waren indertijd levensgevaarlijk!

Geert Mak, daar is ‘ie weer, mocht ooit bij DWDD over zijn boek Grote Verwachtingen praten. De eerste helft van het interview zat hij met een enorme poppenkop van Poetin op zijn schoot, afkomstig uit de Russische variant van Spitting Image. Dat programma was het eerste wat onder zijn bewind werd verboden. Dat beeld spookt zo nu en dan nog wel eens door mijn hoofd. Grote leiders zijn vaak bijzonder kleingeestig van aard. En doodsbenauwd voor satire en andersoortige humor.


Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...