Doorgaan naar hoofdcontent

#189 je MAG met vakantie

Een collega met een hoge functie vroeg of ik nog vakantie had. En wat ik dan ging doen.
   ‘Luieren, boeken lezen en ik moet natuurlijk ook nog op vakantie,’ zei ik.
   ‘Moet je of vakantie of mag je op vakantie?’ vroeg hij.
   ‘Ik mág op vakantie,’ antwoorde ik als een terechtgewezen puber.

Op vakantie gaan is een vreemd fenomeen. Je reist naar een plek om dingen te doen die je thuis ook zou kunnen doen. Zoals naar een strand gaan, zwemmen, uit eten in een restaurant en natuurlijk luieren en boeken lezen. Is het nodig om daar een dag voor te reizen en daarbij een vliegtuig te nemen?

Aan de andere kant, als je een beetje cultureel of toeristisch bent ingesteld, ga je op vakantie dingen doen die duizenden andere mensen gaan doen. Allemaal slenteren door een oud charmant centrum, allemaal op de foto op die ene plek met fantastisch uitzicht, allemaal op de foto met dat ene kasteel of burcht waar ooit een baron woonde met een oorlogsverleden. Of een toren waarin iemand van adel zat opgeborgen. Of een brug van een al lang overleden architect die bij leven vrouwonvriendelijke gedragingen liet zien. Ook dat is vakantie.

Overigens heb ik dit jaar voor het eerst een weekje vrij genomen. Dat was in juni. Omdat ik pas in september op vakantie ga dacht ik, kom jongen, gun jezelf even wat rust, je moet nog een zomer door. Het is ook wel eens fijn om gewoon thuis te zijn. Een dagje musea bezoeken, wat leuks doen met vrienden, thuis klusjes doen waar je normaal niet aan toekomt. Ook wel eens leuk hoor. Vakantie kan ook vakantie zijn zonder op vakantie te moeten. 

Hoe dan ook: nog een week. Dan MAG ik met vakantie. En ik ben, even tegen jou gezegd beste lezer, eraan toe ook.

Ik ben toe aan een oud stadcentrum, aan bijzondere gebouwen en kerken, aan lekker eten, aan niksen, aan een flinke wandeling maken, aan boeken lezen, aan een frisse duik nemen na een warme dag, aan een natuurgebied bezoeken. Allemaal dingen die eigen land ons biedt, maar die je voor die ene keer per jaar eens buiten de deur zoekt. Soms is het ook gewoon wel eens lekker om de toerist uit te hangen.

Soms wil je gewoon te veel betalen voor een skip-the-line-ticket om te ontdekken dat de reguliere wachtrij een stuk korter is. Soms wil je gewoon wachten tot er plek is bij die spot waar iedereen foto’s maakt, om later te ontdekken dat het uitzicht een eindje verderop een stuk spectaculairder is. Soms wil je gewoon aangetrokken worden door met Paint gefabriceerde menukaarten en rotzooi eten voor te veel geld. De ultieme tourist-experience!

Maar wat ik eigenlijk het leukste vind aan op vakantie gaan: de voorpret.

Van tevoren slaapplaatsen boeken en je vast verwonderen over het ontbijt (alleen met vakantie ontbijt ik uitgebreid), gidsjes aanschaffen en alles lezen over de stad of gebied die je gaat bezoeken, uitzoeken wat je graag wil zien; vaak is dat nog leuker dan de vakantie zelf.

Dit jaar: Istanbul. Of Istanboel. Je mag het wat mij betreft ook nog Constantinopel noemen. Eens zien hoe die Turkse gastvrijheid is. En voor de voorpret alvast inlezen. 



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...
Een reactie posten
Meer lezen