Doorgaan naar hoofdcontent

#252 Inspiratiedag

Op een voormalig fabriekscomplex in Apeldoorn konden afgelopen week verschillende programmamakers van bibliotheken bij elkaar komen voor een ‘netwerk- en inspiratiedag’. Samen met een collega had ik ons aangemeld en waren we naar de Veluwehoofdstad komen tuffen.

Het doel van de dag: geïnspireerd worden.

Bij binnenkomst moesten we in een kermisautomaat een bolletje omhoog grijpen. Daarin zat het programma dat we konden bijwonen. De automaat besloot voor ons allebei ‘controverse’. De andere optie was ‘ontmoeting’.

De opening werd gedaan door futuroloog Tessa Cramer, die vertelde over hoe bibliotheken een rol kunnen spelen in het ontwerpen van mogelijke toekomsten.

Bij het onderdeel ‘controverse’ schoven Rixt Hulshoff Pol van het Wereldmuseum, en schrijver en politicoloog (en professioneel druktemaker) Mounir Samuel aan om te spreken over de kunst van gesprekken die schuren, confronteren en verbinden.

Van Samuel en Hulshoff Pol moesten we tot twee keer toe van plek verwisselen en andere mensen een hand schudden. We moesten ook vragen stellen en op zoek gaan naar drie gemeenschappelijke interesses en overeenkomsten. Ongemak. En juist daar moesten we doorheen.

Ik sprak iemand die helemaal vanuit Turnhout (België) was komen rijden, en een meneer uit Groningen die PVDA stemde. Het was zijn tweede vraag: waar zit je op het politieke spectrum? Welke partij heb je gestemd? Ik hield het maar op ‘een middenpartij’. Ongemak. Of ik de PVDA te links vond? Nee hoor meneer, een beetje maar.

In een poging tot toenadering fluisterde ik dat ik ooit wel eens links had gestemd. Ongemak.

Of ik tussen de dertig en vijfendertig was. Inderdaad, goed gezien. En of ik zijn leeftijd kon inschatten? Minder diplomatiek dan ik wilde uitte ik mijn vermoeden dat zijn pensioen al wel in zicht zou zijn. Ongemak. Uiteindelijk vonden we drie gemeenschappelijkheden. Er was een vierde: zijn zoon heet Maarten Jan.

Het notitieboekje met balpen die we bij de entree kregen aangereikt heb ik onaangeraakt gelaten. Jammer, want op zo’n inspiratiedag raak je toch geïnspireerd en dan is het handig om wat neer te krabbelen.

Eén onderdeel vond ik leuk om mee te nemen. De futuroloog liet zien hoe we ondanks een weinig vrolijk stemmend toekomstbeeld, toch op een andere manier na kunnen denken over de toekomst. Ze liet een advertentie zien van een duurzaam kledingmerk.

Die ging als volgt:

We’re all screwed
So don’t tell us that
We can imagine a healthy future
Because the reality is
It’s too late to fix the climate crisis
And we don’t trust anyone who says
We need to demand a livable planet
Because we don’t have a choice

(now read this bottom up)


Inspirerend, niet?

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...
2 reacties
Meer lezen