#317 Het beste broodje kebab van Emmeloord (slot)

Op een vroege decemberavond liepen we door de Korte Achterzijde, een sfeervolle zijstraat van de Lange Nering in Emmeloord. Onder onze armen twee dingen: een quizboek en een klembord met een beoordelingsformulier.

Onder de indruk van het plaatselijke horeca-aanbod (we ontdekten onder andere een sushitent en een Mexicaan) stapten we binnen bij de vierde en laatste kebabzaak in ons onderzoek naar het beste broodje kebab van Emmeloord, de Taj Mahal. Eindelijk zouden we weten welk broodje kebab zich het beste broodje kebab van Emmeloord mocht noemen.

Kalf was de enige optie. Collega Willy bestelde een klein broodje, en naar mijn trek bestelde ik een grote. Het kleine broodje werd in zo’n koddig papiertje geserveerd, het grote broodje opengesneden op een bord, met een hoop kebabsvlees ernaast. Op tafel werden drie tubes saus neergezet. Maar nu loop ik op de zaken vooruit.

Tijd voor het vierde en laatste onderzoek.

Gehemeltetest:

Is het gehemelte nog heel? Hoe vers is het deeg? Is het broodje krokant?

Omdat we bezig waren met het zoeken naar geschikte quizvragen voor een teamavond, vergaten we bijna het broodje te beoordelen. Pas na 3 à 4 happen kwamen we tot de conclusie: dit broodje is te droog.

‘Je proeft dat het ingevroren is geweest. Als het ontdooit krijg je dit, een raar droog broodje,’ zei collega Willy wijs. Ik kon niet anders dan het ermee eens zijn. Trouwens, in welke stad wordt het beroemde Book of Kells bewaard?

Cijfer Willy: 5
Cijfer JM: 5,5

Motivatie: Broodje klef en ook droog, verpeste het geheel.

Vulling:

Is het broodje goed gevuld? Durft de kebabboer in kwestie te experimenteren? Welke groenten worden gebruikt?

Hoewel het vlees iets te zout was naar onze mening, kon het er verder mee door.

De salade was een beetje saai. Wat sla en kool in een troostenloze drap. We misten een tomaatje, een komkommertje, toch onmisbare ingrediënten voor een Hollands broodje kebab.

Les Misérables is een roman van…?

Cijfer Willy: 6
Cijfer JM: 6

Motivatie: vulling prima, maar saai en miste smaak. 

Een zakje mayonaise bij de frites. Niet goed. Helemaal niet goed. 

Vergaderingstest:

Durven we na het broodje met knoflooksaus nog deel te nemen aan een vergadering?

Drie opties werden in de vorm van een handknijpfles voor ons op tafel gezet. Knoflook, iets oranjes en iets rood. Niet goed, weten we inmiddels. Een broodje dient aangereikt te worden met knoflooksaus incluis, hooguit kan de kebabboer vragen of de klant nog wat sambal blieft. We kwamen er ook niet achter wat voor saus er nou precies in de tubes zat. Was het whisky? Was het samba? Was het wat tegenwoordig ‘snacksaus’ heet? We zullen het nooit meer weten.

De knijpfles viel lastig te hanteren. Wat ontdekte Harry Mulisch in 1992?

Positief: de knoflooksaus was romig. We zouden allebei nog wel deel durven nemen aan een vergadering. Maar is dat goed nieuws of slecht nieuws? Verse knoflook mag best rieken.

Cijfer Willy: 5
Cijfer JM: 6

Motivatie: Niks geen last, veel saus gebruikt, maar knoflook was ver te zoeken.

Ambiance:

Is er sprake van een zogenoemde kebabsfeer?

Op een muursticker staat een levensgrote Taj Mahal afgebeeld. Verder is de inrichting een poging tot modern. Het is Indiaas met een Midden-Oosterse aura, maar een kebabsfeer, zoals wij die liefhebben, is hier niet aanwezig. Zet de boeken van Harry Potter in juiste volgorde.

Cijfer Willy: 5
Cijfer JM: 5,5

Motivatie: Indiaas + strak + Midden-Oosters = net niks.

Fraai vormgegeven poortje. Dat wel. 

Prijs/kwaliteitverhouding:

Is het broodje betaalbaar voor de gewone man? Is het broodje de moeite waard om de schoenen ervoor aan te trekken?

Het kleine broodje kostte ons € 8,10. Het grote broodje kostte ons € 10,10. Vergelijkbaar met de andere kebabzaken, alleen konden we niet anders concluderen dat de kwaliteit toch een stuk lager was. Welk kleur had het ei van Tim Krabbé?

Cijfer Willy: 6,5
Cijfer JM: 7

Motivatie: De lat ligt hoog, maar de kwaliteit maakt veel goed.

Eindscore

Collega Willy kwam uit op een totaal aan 27 punten. Ikzelf kwam uit op een totaal aan 29,5 punten. Als we van beide punten het gemiddelde berekenen, en daar weer het gemiddelde van berekenen, komen we uit op een eindscore van: 5,65.

We willen dit naar boven afronden. We zijn de beroerdste niet. Een 5,7 voor de Taj Mahal.

Tijd om de balans op te maken.

De balans

1e test: M&M Grill: 7.9

2e test: Dönerland: 8.4

3e test: Jeruzelem: 7

4e test: Taj Mahal: 5.7

Uit de score komt naar voren dat je voor een lekker broodje kebab in Emmeloord vooral bij de M&M Grill of Jeruzalem moet zijn. Maar er is één plek die daarbovenuit steekt, en dat is Dönerland. 

We feliciteren deze gezellige kebabzaak met het behalen van de eerste plaats en het claimen van de titel Het beste broodje kebab van Emmeloord! Proficiat nogmaals. Het is welverdiend.

De overhandiging

‘Nu moeten we toch maar eens he?’ vroeg ik. Onze agenda’s lieten het voor het eerst sinds weken toe. Al die tijd lag er al een eigenhandig gemaakte oorkonde te wachten in een bureaulaatje. Een geinig idee, toen het nog een idee was. Maar eenmaal met dat geplastificeerde ding in onze handen waren we een stuk minder zeker.

Toch gingen we. We stapten naar binnen, liepen naar de balie en toen we aan de beurt waren schraapten we onze kelen. ‘We zijn, euh… we hebben een euh… we werken allebei in de bibliotheek en hebben een onderzoek gedaan naar het beste broodje kebab in Emmeloord’. De kebabboer keek ons verrast aan. ‘En euh… jullie zijn het beste uit de test gekomen, dus euh… alsjeblieft! De oorkonde!’

De kebabboer nam de oorkonde aan als antivries in augustus. En wie zou dat niet doen?

Toen verscheen er een glimlach die steeds breder werd. Hij bedankte ons, nam onze bestelling op en we namen plaats aan het tafeltje bij het niet-corresponderende behangpatroon. Ditmaal gingen we voor een Turkse Pizza. Voorzichtig scheurden we een reepje folie weg en begonnen we te happen.

Toen de zaak leeg was kwam de opper-kebabboer naar ons toe. Hij vroeg hoe we ons onderzoek hadden georganiseerd. ‘We zijn overal geweest’ zei ik met volle mond. Collega Willy noemde de andere zaken op. ‘Maar jullie zijn nu eenmaal de beste’.

‘Het beste broodje, de beste saus, de beste sfeer en het beste vlees’.

‘Dat begrijp ik niet,’ zei de opper-kebabboer. ‘Iedere woensdag krijgt iedereen hetzelfde vlees uit Duitsland’.

‘Dan doet u er toch iets speciaals mee,’ zeiden wij. En de opper-kebabboer knikte trots.

Misschien was dat wel zijn beste ingrediënt.