Doorgaan naar hoofdcontent

#319 Optredens met terugwerkende kracht

Slechts eenmaal heb ik een festival bijgewoond. Dat was het bevrijdingsfestival in Zwolle, daar in dat park. Het was de eerste keer dat ik voor zo’n levensgroot podium stond. En het was ook meteen de laatste keer.

Biertje halen: oeps, sorry, excuus, sorry nogmaals, mag ik er even bij?

Bij de bar: muntje te kort. Voor te veel geld muntjes bijkopen die je niet meer gaat gebruiken.

Niet in de buurt komen van die vrouw die staat te hakken. Met ogen als schoteltjes.

Terugweg: oeps, sorry, pas op, excuus. Biertje halfleeg bij aankomst.

Daar op dat bevrijdingsfestival, die prikkelhel, besefte ik dat er ik niet voor gemaakt ben. Festivals noch concerten. De uitvoeringen waarbij je rustig zitten kan uitgezonderd.

Toch zijn er een aantal concerten waar ik graag bij was geweest. De eerste is Live Aid (1985), waar mijn vader een fraaie DVD-uitvoering van had en die waarvan we het optreden van Queen nagespeeld zagen in de film Bohemian Rhapsody. Stuiterend van enthousiasme kwamen we de bioscoopzaal uit, een kennis zou de film zelfs voor de tweede keer bekijken.

Een ander (fictief) concert waar ik goede herinneringen aan heb is die van Powerline, die werd uitgevoerd in de film A Goofy Movie. Online zag ik fragmenten voorbijkomen uit de documentaire Not just a Goof, die de ontstaansgeschiedenis van de film vertelt.

Als kind zag ik de Goofy-film en viel het me al op dat deze film afwijkt van andere Disney-films. De toon was wat volwassener, soms ook wat vreemder. Maar het verhaal over vader en zoon die elkaar kwijtraken maar toch weer vinden was prachtig. En niet minder belangrijk: het optreden van Powerline!

Omdat de documentaire om een of andere duistere reden nog niet in Nederland beschikbaar is, besloot ik de film nog eens te bekijken. Meteen ben je onder de indruk van de animatie: alles is nog met de hand gedaan. Hoe knap de films tegenwoordig ook gemaakt mogen worden, 2D-animatie blijft altijd iets magisch hebben. Simpel papier dat tot leven komt.

Hieronder Powerline uit A Goofy Movie:

Nieuwe filmtechnieken is niet alleen maar kommer en kwel hoor. Hieronder kun je optreden zien in 3D, met zo’n virtualrealitybril. Had ik maar zo’n bril, dan zou ik eindelijk, na al die jaren, toch nog bij dat optreden aanwezig kunnen zijn.



Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...