Slechts eenmaal heb ik een festival bijgewoond. Dat was het bevrijdingsfestival in Zwolle, daar in dat park. Het was de eerste keer dat ik voor zo’n levensgroot podium stond. En het was ook meteen de laatste keer.
Biertje halen:
oeps, sorry, excuus, sorry nogmaals, mag ik er even bij?
Bij de bar:
muntje te kort. Voor te veel geld muntjes bijkopen die je niet meer gaat
gebruiken.
Niet in de
buurt komen van die vrouw die staat te hakken. Met ogen als schoteltjes.
Terugweg: oeps,
sorry, pas op, excuus. Biertje halfleeg bij aankomst.
Daar op dat bevrijdingsfestival,
die prikkelhel, besefte ik dat er ik niet voor gemaakt ben. Festivals noch concerten.
De uitvoeringen waarbij je rustig zitten kan uitgezonderd.
Toch zijn er een
aantal concerten waar ik graag bij was geweest. De eerste is Live Aid (1985),
waar mijn vader een fraaie DVD-uitvoering van had en die waarvan we het optreden
van Queen nagespeeld zagen in de film Bohemian Rhapsody. Stuiterend van enthousiasme
kwamen we de bioscoopzaal uit, een kennis zou de film zelfs voor de tweede keer
bekijken.
Een ander
(fictief) concert waar ik goede herinneringen aan heb is die van Powerline, die
werd uitgevoerd in de film A Goofy Movie. Online zag ik fragmenten voorbijkomen
uit de documentaire Not just a Goof, die de ontstaansgeschiedenis van de film
vertelt.
Als kind zag ik
de Goofy-film en viel het me al op dat deze film afwijkt van andere
Disney-films. De toon was wat volwassener, soms ook wat vreemder. Maar het
verhaal over vader en zoon die elkaar kwijtraken maar toch weer vinden was
prachtig. En niet minder belangrijk: het optreden van Powerline!
Omdat de documentaire
om een of andere duistere reden nog niet in Nederland beschikbaar is, besloot
ik de film nog eens te bekijken. Meteen ben je onder de indruk van de animatie:
alles is nog met de hand gedaan. Hoe knap de films tegenwoordig ook gemaakt
mogen worden, 2D-animatie blijft altijd iets magisch hebben. Simpel papier dat
tot leven komt.
Hieronder Powerline uit A Goofy Movie:
Nieuwe
filmtechnieken is niet alleen maar kommer en kwel hoor. Hieronder kun je
optreden zien in 3D, met zo’n virtualrealitybril. Had ik maar zo’n bril, dan
zou ik eindelijk, na al die jaren, toch nog bij dat optreden aanwezig kunnen
zijn.
Reacties
Een reactie posten