Doorgaan naar hoofdcontent

#141 LENTESUPPEN

 

´Als het zulk lekker weer blijft gaan we de eerste van maart hoor! ´ zei Anneke op de terugweg. We hadden een kuiertje gedaan bij Netl (voorheen Brennels). Een polderparel, jawel, zo mag het heus wel genoemd worden. Het is een restaurantje, strand, meer, camping, evenemententerrein, bamboebos, wandelgebied en nog zoveel meer in één. Met een beetje fantasie waan je je in de duinen. Met nog wat meer fantasie in een tropisch regenwoud. 

Een week later, de tweede van maart, een zaterdag, was het ineens lente. Ik had net mijn autootje aan de binnenkant schoongemaakt toen ik een berichtje kreeg: moeten we?

Het is nog te koud, dacht ik. En dan moet ik alles uit mijn schuurtje slepen. Eigenlijk heb ik daar helemaal geen zin in. Maar het weer was te aangenaam om er niets mee te doen. En dus appte ik: is goed.

Een klein uurtje later dreven we in het water. De wetsuit die ik gezocht had bleek te overwinteren in de kattenbak, en dus had ik me warm aangekleed met een trainingsbroek en hoodie – voor het geval dat. Het water was nog altijd ijzig koud.

We peddelden een eindje over het meertje dat tijdens de wandeling een mooie plek had geleken voor de eerste suptocht van het jaar, maar veel te klein bleek om echt lekker te kunnen suppen.

Suppen, stand up peddeling, is vooral leuk als je dus staand kunt peddelen. Vanwege rugklachten lukt het me niet altijd om meteen overeind te komen zonder in het water te vallen en daar was het nu toch echt nog te fris voor. Maar het lukte. Al staande peddelden we rondom een eilandje, en toen de wind wegviel voelden we ineens de voorzichtige warmte van het voorjaarszonnetje.

Toen ik over het meertje peddelde en een beetje om me heen tuurde, dacht ik aan hoe de plek er twintig jaar geleden uit moet hebben gezien. Akkerland, stelde ik me zo voor. Vruchtbare poldergrond, wat ooit een kale zeebodem is geweest. Ik supte op een meertje waar ooit gewassen groeide op gulle akkers, waar daarvoor zeedieren over de bodem krioelden en zout water stroomde. En waar misschien (heel lang) daarvoor wel jagers en verzamelaars een tijdelijke nederzetting gebouwd hadden en gebruik hebben gemaakt van land dat later in zee zou verdwijnen. 

De polder blijft toch evengoed een wonderlijke plek he? 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...