Vier weken. Als je begint kun je niet verder kijken dan de eerste week. We zijn alweer een maand verder, dacht ik woensdag op een zeker moment.
Het gekke is dat als mensen vragen hoe ik het met het roken
heb, ik eerst een moment moet graven in mijn geheugen. Roken, dat deed ik
inderdaad. Het voelt alweer zo lang geleden.
Hoewel de sigaret zich soms nog laat opdringen. Onlangs had
ik gedroomd dat ik ergens een vol pakje vond en op een buitenstoel ging zitten
om lekker te paffen. En ik genoot ervan. Bij het eerste kopje koffie in de
ochtend sta je dan toch even te kijken.
Maar meestal komt het op gekke onverwachte momenten. Als je
met een zonnetje op de ruit in de auto stapt bijvoorbeeld. Als iets niet lukt
op werkt. Op vrije dagen.
Dat is ook de tip die ik iedereen wil meegeven die de wens
koestert om te stoppen met roken: zoek afleiding. Ga wandelen. Ga schoonmaken. Ga
koken. Ga puzzelen. In ieder geval iets actiefs.
Wat ik verder merk na vier weken niet roken:
·
Meer lucht
·
Meer energie
·
Meer geur en smaak (is gevaarlijk)
·
Meer eetlust (heel gevaarlijk, neemt na tijdje wel
weer af trouwens)
·
Meer geld over (ca-tching!)
·
Meer kleur in ’t bekkie (werd opgemerkt)
·
Beter kunnen focussen
·
Niet meer stinken (want dat doe je als je rookt)
En wat misschien het allerfijnste is: rust.
Puzzelen is trouwens een fantastische bezigheid. Bij
vrienden lag een puzzel op tafel. Je begint voor de gein met een stukje te
leggen. Dat worden er twee. Vervolgens heb je een hoekje van vijftien stukjes
bij elkaar gesprokkeld. En voor je het weet zit je met drie man een avond lang een
puzzel in elkaar te leggen. That’s life, heet de serie. De puzzel stond
in het teken van Vincent van Gogh.
De dag erna stond ik in de winkel die van Frans Hals af te
rekenen.
Reacties
Een reactie posten