Doorgaan naar hoofdcontent

#38 Fragmenten uit een dagboek #4

Eindelijk! Het regent. Het zat al een paar dagen in de lucht, maar nu valt het dan toch. Heb net de voordeur opengezet en niet lang daarna was de thermometer al anderhalve graad gezakt. Je wilt niet weten hoe fijn dat is. De warmte is mijn appartement binnen gesluimerd en laat zich moeilijk weer verjagen.

Maandagavond zat ik nietsvermoedend op de bank een boek te lezen. Ik had de voordeur en balkondeur opengezet in de hoop dat het een beetje door zou luchten. Toen ik even pauze nam van het leeswerk zat ik ineens oog in oog met de kat van de buren. Hij zat half onder mijn bank, met zijn kop op mij gericht stond ´ie me strak aan te kijken. Ik schrok me een ongeluk. Na een korte staredown wandelde het ding op zijn dode gemak weer naar buiten. Ik bleef achter op de bank met een kloppend hart.

Gisteravond was er een BBQ aan boord van de Neeltje, het oude IJsselmeerkottertje van mijn vader. Anneke – vaste supper in dienst – en ik besloten om door middel van ons SUP-board aan te sluiten. Bleek een vergissing. Er stond een aardige wind, en op het IJsselmeer ontstaan er dan al snel golven. Het was niet meer zo warm als de voorgaande dagen, het water des te meer. Het was juist aangenaam. Gek genoeg was het strand op een aantal bezoekers na leeg.
   De Neeltje voer uit, veranderde halverwege de tocht haar koers en trok weer terug naar de haven. Te veel wind. Te veel golfen. Wij hadden ons ondertussen moe gesupt. Het vraagt nogal wat om bij golven je evenwicht te behouden op zo’n supboard. Maar goed, dat is dan ook de uitdaging en net wat het zo leuk maakt. We supten terug naar het strand, staken het dammetje over en stapten aan boord.

Nu hoor ik geregeld opmerkingen om me heen in de trant van: ‘Urk is toch wel het mooiste plekje wat er is’, of ‘Als je op Urk woont heb je niet meer op vakantie nodig’.
   Meestal beginnen mijn tenen dan een klein beetje te krommen. Urk is inderdaad een bijzonder mooi plekje, maar ik heb wel eens mooiere dorpen gezien. Toch voelde ik me gisteravond toch een beetje, inderdaad, alsof ik op vakantie was. De zon zakte naar de horizon, op het strand zaten wat groepjes strandgasten bij elkaar, een enkeling genoot van het aangename water en naarmate de zon steeds verder zakte vulde de lucht zich met een lichtroze kleur. Over de haven wandelden verschillende mensen, fietsers deden een avondrondje, oudere grijze mannen bewogen zich met de buik vooruit op de scooter. De haven ligt op het moment vol met zeilboten, kruisertjes en andere pleziervaartuigen, de toeristen liepen met een opgewektheid, wat vakantie toch met zich meebrengt, over de kade en je zou de sfeer dat over de havenkom hing voorzichtig Mediterraans kunnen noemen.  

De avond is ondertussen gevallen. De eerste dag regen uit een voorspelde reeks is voorbij. Voor de waterstanden in de rivieren en de rest van het land is het allemaal te weinig. Het zal nog wel even duren voordat het peil weer normaal is. De Rijn staat op het punt om een record te breken, slechts eenmaal eerder stond het water zo laag. In Duitsland kwam in een laagstaande rivier een in een rotsblok een uitgehouwen zestiende-eeuwse inscriptie bloot. Als je dit ziet: vlucht.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...