Doorgaan naar hoofdcontent

#76 Bibliosaai?

‘Is het niet saai?’, kreeg ik verschillende keren als vragend antwoord toen ik de switch aankondigde.
   Misschien komt het door het stoffige imago dat de bibliotheek nog altijd heeft, of door het feit dat geen van mijn bevriende leeftijdsgenoten sinds jaren een stap in een bibliotheek hebben gezet – laat staan een boek gelezen – dat ik deze vraag voorgeschoteld kreeg.  
   Nu ik de eerste echte werkweek erop heb zitten kan ik zeggen: nee, het is niet saai.

Een aantal dingen vielen me op:
- Dat de jeugd nauwelijks niet leest klopt niet. Stapels prentenboeken en jeugdboeken worden er iedere dag weer geleend en ingeleverd.
- Er worden nog stripboeken gelezen! Iets waar ik ontzettend blij van word.
- Er zijn nog mensen die informatie uit boeken halen in plaats van het wereldwijde web. Ik mocht een jochie helpen om boekjes over panda’s te zoeken voor zijn spreekbeurt. Plotseling was ik terug in mijn eigen jeugd, nog voor het Wikipediatijdperk, in de bibliotheek tussen bakken vol met boekjes met informatie over verschillende onderwerpen. Wordt vast een topspreekbeurt.
- De bibliotheek is niet alleen om boeken uit te zoeken en te lenen. Dagelijks komen mensen voor een kopje koffie en praatje, studenten klappen hun laptop open en zijn bezig met studeren, kinderen komen om gewoon lekker op de bank een boekje te lenen.
- Het publiek is meer divers dan je denkt: Young Adult boeken worden goed geleend. Hoewel ondervertegenwoordigd, komen er nog steeds jongeren naar de bibliotheek. Soms heb ik behoefte om mijn duim op te steken naar zo’n iemand. Maar ik denk dat ik ze dan niet meer terugzie.

De bibliotheek is, kort gezegd, meer dan enkel boeken. Ik liet me vertellen dat de bibliotheek de huiskamer van de maatschappij is. Ik voel me er in ieder geval goed op mijn gemak.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...
2 reacties
Meer lezen