Ik besloot de Hongerspelen maar weer eens uit de boekenkast te pakken. De succesvolle young-adultserie van auteur Suzanne Collins. De serie heeft indertijd een flinke indruk op me weten te maken. Ik had er zomaar zin in.
Toen ik de boeken voor het eerst las werd ik vanaf pagina één een totaal andere wereld ingezogen. Het is natuurlijk een dystopische
sciencefiction, en daarmee per definitie fictie, maar wat de auteur bijzonder
goed kon was een bepaalde sfeer scheppen. Met soms maar één of twee kale
zinnen, zonder al te veel details, proefde je een specifieke sfeer. Soms heel
huiselijk en knus, dan weer benauwend of beangstigend. District 12, waar de
hoofdpersoon woont, wordt maar heel secuur beschreven en toch zie je alles voor
je.
Dat is het bijzondere aan lezen. Je leest niets anders dan letters
die op een bepaalde manier achter elkaar zijn geplakt, maar in je hoofd
ontvouwt zich een hele wereld.
Nu ik de boeken herlees herinner ik me weer waarom het
indertijd zoveel indruk op me heeft gemaakt. Ik vond de thematiek (dictatuur, klassenverschil,
oorlog) geweldig interessant en het verhaal zat bijzonder goed in elkaar. Dit
waren boeken die ik maar niet weg kon leggen.
Toch ligt de thematiek er soms wel
heel dik bovenop. Op het ongeloofwaardige af. Maar goed, een verhaal over een
land dat ieder jaar vierentwintig kinderen elkaar laat afmaken is niet geloofwaardig
op zich. Maakt ook niets uit, het is tenslotte voer voor jongvolwassenen.
En ik werd gegrepen door de schrijfstijl, de gedachtes en
gevoelens van de hoofdpersoon, de omgeving waarin alles plaatsvond en het verhaal
dat verdraait goed in elkaar zit. Ik ontdekte waartoe een boek in staat kan
zijn. Dat letters in je hoofd gaan leven en je meevoert naar bijzondere plekken,
dat je mee kunt leven met een hoofdpersoon en dat je na het lezen van een boek
de wereld op een andere manier ziet.
Het was fijn om daar weer eens naar terug te keren.
Toen ik onlangs een thematafel mocht inrichten in de
bibliotheek heb ik de serie er maar mooi bijgezet in de hoop dat er een boek
zou worden meegepakt.
Zo’n leeservaring gun je iedereen.
Reacties
Een reactie posten