Doorgaan naar hoofdcontent

#82 Portugal II

Op het Plaza del Comercio tref je, als je een beetje om je heen kijkt, Portugal in het klein. Het plein is enorm, omringt met enorme stadpaleizen die grandeur uit vervlogen tijden ademen. De boog die als poort naar de stad dient valt gerust pompeus te noemen. Hendrik de Zeevaarder, nog steeds gevierd als wereldontdekker, zit op een paard en kijkt trots naar rivier de Taag, waar vanaf de schepen de wereldzeeën overtrokken. Maar kijk beter en het verf brokkelt van de paleizen, kozijnen zijn half weggerot, sommige ruimtes zijn leeg. Op de hoek zit een toeristenbedrijf.

Lissabon is, net als Rome, op zeven heuvels gebouwd. Dat merk je. Als Google Maps je zegt dat je een blokje om moet kan het zomaar zijn dat je een klim ter hoogte van een appartement moet maken. Het is maar goed dat we stevige schoenen dragen.

We klimmen wat, bekijken een kerk, drinken een kopje koffie. We willen de lift zien.

De beroemde Santa Justa-lift in het centrum is van dezelfde man achter de eifeltoren. Het verbind twee stadsdelen van het heuvelachtige Lissabon met elkaar. Het schijnt dat je bovenop fantastisch uitzicht hebt. Enig hoor. Maar de lift gebood een wachttijd van een uur en we zijn nu eenmaal niet zulke toeristen.

Dus op naar de Ponte 25 de Abril. De rode brug die wat doet denken aan de Golden Gate Bridge in San Francisco en dat is ook niet zo gek; ze zijn allebei gebouwd door the American Bridge Company. Hier zouden we een lift naar boven pakken om te genieten van het uitzicht (de brug is heel hoog), maar deze lift was dan weer stuk. Tot 300 treden zijn we geklommen, zij het met bibberende knieën. Het beloofde uitzicht werd er niet minder spectaculair op.

Onder de brug vindt je XL-factory. Ooit een ruig en vervallen industriecomplex maar sedert er creatievelingen neergestreken zijn een hippe plek om te shoppen, te eten en mensjes te kijken.

In de avond trekken we naar de Time Out foodhal (één van de drie beste in Europa) en doen ons tegoed aan gerechten uit de Aziatische keuken. We wandelen nog wat door de voormalig Rosse buurt, tegenwoordig Roze buurt. Een likje verf haalt niet de rauwe kantjes er af, zo blijkt. Maar gezellig is het wel.












Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...
2 reacties
Meer lezen