Als je wat vaker deze pagina bezoekt (leuk dat je er bent!), is het je misschien opgevallen dat er sinds december elke dag een post wordt geplaatst. Dat had ik inderdaad een tijdje als voornemen, om elke dag te bloggen, maar ik wist dat ik dat niet zou doen. Je moet telkens maar weer een onderwerp hebben en het vraagt nogal wat discipline. Vooral dat laatste kan ik wat moeite mee hebben.
Toch is het me tot nu toe redelijk gelukt dagelijks te
bloggen. En het was geen voornemen. Ik merk dat het er gewoonweg in is
geslopen.
De post van gisteren was simpelweg opstaan, kleren aan, kopje
koffie zetten, laptop openklappen en wat regels schrijven, laptop dichtklappen
en klaarmaken voor werk.
Nu pas zag ik dat er een foutje in zat. Er was zomaar een
woord uit een zin gevallen. Heb ik wel vaker last van. In de vluchtigheid was
me dat niet opgevallen. Maar een mens wordt veel vergeven op de vroege ochtend,
nietwaar?
Soms is bloggen hardop denken, soms is het delen wat je
bezighoudt, soms is het je hart luchten maar vaker nog is het een combinatie
van alle drie. De ene keer wat uitgebreider, de andere keer slechts een paar
regels. Maar er is geschreven! En daar gaat het om.
Het is een cliché dat je onmiddellijk hoort als je besluit
iets met schrijven te gaan doen, maar desalniettemin een cliché dat waar is: schrijven
is een spier die je trainen moet. Het liefst elke dag. Al zijn het maar een
paar regels. Schrijf ze op in een notitieboekje als je het alleen voor jezelf
wil houden, plaats het op een blog als je het delen wil.
Hoe dan ook: het blijft een bijzonder prettige manier om je
dag te starten.
Reacties
Een reactie posten