Doorgaan naar hoofdcontent

#136 some time to kill

Van de week had ik een moment waarop ik zou worden opgehaald voor een etentje. Ik had mijn werk gedaan en tussen toen en het moment waarop ik dus opgehaald zou worden zat een half uurtje. Een loos moment. Of een tussenmoment, zo kun je het ook noemen. In ieder geval een vervelend moment, omdat je aan het wachten bent en eigenlijk niet veel anders kunt doen. Veel mensen pakken dan hun telefoon en scrollen de tijd voorbij. En waarom ook niet, dat kan soms best lekker zijn.

Omdat ik toch al aan mijn bureautje zat en dus wat tijd over had, ging ik maar wat schrijven. Ik moest denken aan de Engelse uitdrukking I´ve got some time to kill en zou haast opschrijven: ik heb wat tijd om te doden, maar dat zou een Anglicisme zijn en die dien je ten alle tijden te vermijden. Brrrr.

Time to kill, naast dat het een steengoede James Bond titel is, klinkt het vooral alsof tijd op die manier plotseling iets onaangenaams is, iets vies. Een onwelkome gast waar je zo snel mogelijk vanaf wil. Of iets wat je dient te elimineren.

Ik dacht aan wat de Nederlandse uitdrukking voor dit geval zou zijn. Nou, dat is gewoon: ik heb tijd om te vullen.

Tijd om te vullen. Wat een heerlijke manier om ertegenaan te kijken! Zo wordt tijd ineens een mogelijkheid. Een mogelijkheid om die tijd nuttig te besteden en tal van dingen te doen! In dat ene half uurtje zou je het aanrecht aan kant kunnen maken bijvoorbeeld, of er nog snel een stofzuiger doorheen jassen, of, nou ja, een blogpostje tikken.  

Als je iemand hoort zeggen dat diegene tijd heeft om te doden, zeg dan: welnee, niet zo luguber! Je hebt tijd om te vullen! Wat wil je gaan doen?

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...
2 reacties
Meer lezen