Doorgaan naar hoofdcontent

#142 met de hand

Naast dat ik elke dag probeer om een stukje te tikken, probeer ik ook elke dag iets in een notitieboekje te schrijven. Dat kan van alles zijn. Hoe de dag was, wat me is opgevallen, onderwerpen waar ik iets mee wil doen. Soms zijn het maar losse zinnen, halve zinnen zelfs en soms zijn het enkel maar wat steekwoorden.

Tijdens de cursus die ik gistermiddag volgde, over hoe je workshops geeft, zei de cursusleidster dat het goed is om voor de tijd met de hand op te schrijven wat en hoe je het zou willen doen. Volgens de cursusleidster wordt op die manier je brein anders geactiveerd. Je moet iets vanuit je hersenen opschrijven op papier, daarmee maak je met je hand de beweging van de tekst en lees je het ook nog eens een keer. Het blijft dus beter hangen, of je slaat het beter op. Net wat je wil.

Als ik wat pagina´s terugblader in dat notitieboekje, wat ik overigens niet vaak doe, valt het me op dat ik vaak begin met schrijven maar dat de tekst halverwege ineens stopt. Dat is niet omdat ik dan niet verder kan, maar juist wél verder kan. Als ik iets schrijven moet maar van tevoren niet zo goed weet hoe ik het moet aanpakken, begin ik gewoon met de hand en meestal, meestal, komt er een moment waarop ik denk: aha, hier kan ik iets mee!

Het tikken op het toetsenbord gaat dan ineens een stuk gemakkelijker.  

Och, wat is Word toch een vernuftig programma en wat kun je er heerlijk tekst mee bewerken. Maar schrijven begint vaak toch nog echt met de hand en op papier. Ambachtelijk. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...
4 reacties
Meer lezen

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...
2 reacties
Meer lezen

#563 De mens is Tijl Beckand

Zoals je soms dingen in het echte leven ziet die onbedoeld grappig zijn, zo komt er op internet ook heel wat voorbij dat onbedoeld grappig is. Af en toe krijg je zomaar een filmpje voorgeschoteld waar ik het algoritme van YouTube dankbaar voor ben. Zoals ineens een filmpje van iemand die opstaat uit het publiek van de indertijd bijzonder slecht bekeken talkshow van Humberto Tan, en een kaasstengel uit het glas op tafel neemt. Iedere uitzending stonden er kaasstengels op tafel, het RTL-idee van gezelligheid. Sowieso moeten talkshows daar altijd gezellig zijn.   De kaasstengels zag je ook terugkomen bij andere talkshows. Ook soms neergezet om er de draak mee te steken, zoals bij Van Roosmalen en Groenteman. Die jongen moet die kaasstengels ook gezien hebben. En ook hebben gezien dat ze altijd onaangeroerd bleven staan. Misschien had hij een weddenschap met zijn vrienden afgesloten. Hoe dan ook is deze jongen, zoals er in die tijd gesproken werd, een held. Een ander film...
2 reacties
Meer lezen