Doorgaan naar hoofdcontent

#306 Hetzelfde liedje (2026)

Bloggen kan altijd vaker. Beloften doen heeft geen zin, want ik weet bij voorbaat dat ik niet iedere dag of zelfs iedere week zal bloggen. Toch houd ik de moed erin om dat wel te doen. Het is immers zo’n fijne bezigheid.

Eerder deze week heb ik een Bullet Journal aangeschaft, waarbij het goede voornemen is om alles erin op te schrijven wat ik bekijk, beluister, lees of onderneem. Een jaar is lang, men doet nu eenmaal veel tijdens dat rondje om de zon en het zou zonde zijn als de helft daarvan vergeten wordt.

Een ander goed voornemen is om de Hebban Reading Challenge dit jaar wél te voltooien. Die heb ik dit jaar weer op 20 boeken gezet. Dat lijkt misschien veel of weinig, afhankelijk wat voor type lezer je bent, maar er is genoeg afleiding waarmee te kampen valt. Laat dat restantje verse hersenen alsjeblieft niet frituren. Instagram wordt ook steeds agressiever om je op die Reels-pagina te krijgen. Bah.

Vooruit, zo nu en dan is het wel vermakelijk en komen er wel kostelijke dingen voorbij. Kennen jullie de echoman al? Een merkwaardig talent in het nabootsen van echoklanken. Zoek hem maar eens op. Fascinerend.

Maar goed, 20 boeken dus. De eerste staat al genoteerd als ‘gelezen’. Dat is Hoax van Jan-Willem van Prooijer, die al sinds 2008 onderzoek doet naar waarom mensen in complottheorieën geloven. In dit boek zet hij op toegankelijke wijze uiteen waarom we zo geneigd zijn overal samenzweringen en complotten te zien. Interessante leeskost, waarover later meer. Eén geruststelling: de beruchte algoritmes spelen een aanzienlijk minder grote rol in de reden waarom iemand in een konijnenhol raakt.

Het boek bracht me bij een ander goed voornemen.

Een aantal jaar terug heb ik het boek 22-11-1963 van Stephen King cadeau gekregen. In tegenstelling tot het cliché vind ik boeken altijd wel een aangenaam cadeau. Alleen, ik heb het nooit gelezen. Gewoonweg in de kast gezet en nooit meer naar omgezien. Omdat in Hoax onder andere de complottheorieën over de moord op Kennedy voorbijkwamen, kreeg ik ineens zin dat boek eens uit de kast te pakken. En na de eerste 100 pagina’s ben ik – potjandorie - alweer onder de indruk van King. Het idee is debiel: in een bijkeukentje van een vreetschuur zit een portaal naar het verleden, waar de hoofdpersoon gebruik van maken moet om de moord op JFK te voorkomen. En toch zit je onmiddellijk in het verhaal, geloof je het, wil je verder lezen, enzovoort. Die King kan lekker schrijven.

Nog even over die algoritmes. Voor dit jaar heb ik dus het idee opgevat een soort boekenalgoritme te maken. Ieder nieuw boek moet een link hebben of verband houden tot het vorige. Dus: Hoax (complottheorieën) → 22-11-1963 (moord op Kennedy) → ???

Ik ben benieuwd wat er allemaal op mijn pad komt.

Een fijn (lees)jaar toegewenst!

En onthoud: boeken geven bij een verjaardag is géén slecht idee. Jaren later kan de ontvanger er alsnog plezier aan beleven. Een fijne duurzame gedachte, vind je ook niet?

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...