Bloggen kan altijd vaker. Beloften doen heeft geen zin, want ik weet bij voorbaat dat ik niet iedere dag of zelfs iedere week zal bloggen. Toch houd ik de moed erin om dat wel te doen. Het is immers zo’n fijne bezigheid.
Eerder deze
week heb ik een Bullet Journal aangeschaft, waarbij het goede voornemen is om
alles erin op te schrijven wat ik bekijk, beluister, lees of onderneem. Een
jaar is lang, men doet nu eenmaal veel tijdens dat rondje om de zon en het zou
zonde zijn als de helft daarvan vergeten wordt.
Een ander goed
voornemen is om de Hebban Reading Challenge dit jaar wél te voltooien. Die heb
ik dit jaar weer op 20 boeken gezet. Dat lijkt misschien veel of weinig,
afhankelijk wat voor type lezer je bent, maar er is genoeg afleiding waarmee te
kampen valt. Laat dat restantje verse hersenen alsjeblieft niet frituren.
Instagram wordt ook steeds agressiever om je op die Reels-pagina te krijgen. Bah.
Vooruit, zo nu en
dan is het wel vermakelijk en komen er wel kostelijke dingen voorbij. Kennen jullie
de echoman al? Een merkwaardig talent in het nabootsen van echoklanken. Zoek
hem maar eens op. Fascinerend.
Maar goed, 20
boeken dus. De eerste staat al genoteerd als ‘gelezen’. Dat is Hoax van
Jan-Willem van Prooijer, die al sinds 2008 onderzoek doet naar waarom mensen in
complottheorieën geloven. In dit boek zet hij op toegankelijke wijze uiteen
waarom we zo geneigd zijn overal samenzweringen en complotten te zien. Interessante
leeskost, waarover later meer. Eén geruststelling: de beruchte algoritmes
spelen een aanzienlijk minder grote rol in de reden waarom iemand in een konijnenhol
raakt.
Het boek bracht
me bij een ander goed voornemen.
Een aantal jaar
terug heb ik het boek 22-11-1963 van Stephen King cadeau gekregen. In
tegenstelling tot het cliché vind ik boeken altijd wel een aangenaam cadeau.
Alleen, ik heb het nooit gelezen. Gewoonweg in de kast gezet en nooit meer naar
omgezien. Omdat in Hoax onder andere de complottheorieën over de moord op
Kennedy voorbijkwamen, kreeg ik ineens zin dat boek eens uit de kast te pakken.
En na de eerste 100 pagina’s ben ik – potjandorie - alweer onder de indruk van
King. Het idee is debiel: in een bijkeukentje van een vreetschuur zit een
portaal naar het verleden, waar de hoofdpersoon gebruik van maken moet om de
moord op JFK te voorkomen. En toch zit je onmiddellijk in het verhaal, geloof
je het, wil je verder lezen, enzovoort. Die King kan lekker schrijven.
Nog even over
die algoritmes. Voor dit jaar heb ik dus het idee opgevat een soort boekenalgoritme
te maken. Ieder nieuw boek moet een link hebben of verband houden tot het vorige.
Dus: Hoax (complottheorieën) → 22-11-1963 (moord op Kennedy) →
???
Ik ben benieuwd
wat er allemaal op mijn pad komt.
Een fijn (lees)jaar
toegewenst!
En onthoud:
boeken geven bij een verjaardag is géén slecht idee. Jaren later kan de
ontvanger er alsnog plezier aan beleven. Een fijne duurzame gedachte, vind je
ook niet?
Reacties
Een reactie posten