De tijd (of het toeval, daar ben ik nog niet helemaal over uit) heeft soms leuke gebbetjes. Ik had het boek Hoax meegenomen uit de bieb omdat de cover mij aansprak en het onderwerp interessant vond. In het boek wordt uitgelegd waarom mensen zo geneigd zijn in complottheorieën te geloven en komen er ook verschillende soorten complotten aan bod, onder andere de theorieën die de ronde doen over de moord op Kennedy.
Daarop besloot ik het boek 22-11-1963 van Stephen King te lezen, en omdat ik op YouTube had gezocht naar wat achtergrondinformatie en een video van Maarten van Rossem over complotten over Kennedy, kreeg ik meerdere video’s voorgeschoteld. Wees gerust: ik ben in geen enkele konijnhol gevallen. Maar ik ontdekte wel dat, sinds er nieuwe documenten zijn vrijgegeven, het complotdenken over de moord op Kennedy een enorme vlucht neemt. Een prima tijd om King te lezen.
Niet
onmogelijk
De
complottheorieën over de moord op Kennedy hebben in de loop der tijd
verschillende, maar hardnekkige vormen aangenomen. Zelfs onze eigen Kees van der Spek, die zegt anti-complot te zijn, is ervan overtuigd dat er op die
novemberdag in Dallas meer gebeurd moet zijn geweest dan de officiële lezing
stelt. ‘Rare dingen’.
Het moment
waarop hij ging twijfelen aan de officiële lezing was het zien van de film JFK
van Oliver Stone, een ‘documentaire-achtige film’ waarin een theorie wordt
uitgestippeld die volgens Van der Spek toch wel eens waar zou kunnen zijn. Spectaculair
is de film zeker, al blijft het volgens Maarten van Rossem ‘een hele
misleidende, levensgevaarlijke klotefilm’.
De zogenoemde magic
bullet theory wordt ook vaak van stal gehaald. Die theorie verondersteld
dat de kogel van Lee Harvey Oswald een bijzonder ingewikkelde route moet hebben
afgelegd om twee slachtoffers te kunnen maken (ook de gouverneur van Texas werd
geraakt). Bewijs, of in ieder geval een flinke aanwijzing naar, een tweede
schutter. Oswald heeft het niet in zijn eentje geflikt.
Ook wordt het
beroemde Zaprudorfilmpje aangehaald. Dat zijn de beelden waarop de moord te
zien is, die uiteindelijk de hele wereld zijn overgegaan. Zonder al te veel in
bloederige details te willen treden, kun je op dat filmpje zien dat Kennedy
eerst in zijn voorhoofd en dan pas in zijn achterhoofd wordt geraakt. Als
Oswald de enige schutter zou zijn geweest is dat onmogelijk, want Oswald schoot
van achteren. Er moet dus wel een tweede schutter actief zijn geweest die dag.
Kogels kunnen
inderdaad ogenschijnlijke magische routes afleggen. Afhankelijk van
verschillende factoren wordt een kogel met zo’n rotgang afgevuurd dat je hem
pas weer ziet als het een slachtoffer heeft gemaakt. En één kogel kan wel
degelijk twee lichamen doorboren. Hoe onwaarschijnlijk dat ook lijkt: het is
niet onmogelijk. Bovendien heeft een onderzoekscommissie het hele drama
nagespeeld met dummy’s. Die hebben de test niet overleefd.
Ook het
hoofdschot zoals dat te zien is in het Zaprudorfilmpje lijkt misschien
onwaarschijnlijk, maar is opnieuw niet onmogelijk. In het complotdenken willen natuurkundige
krachten nog wel eens vergeten worden. Twee Amerikanen, Penn & Teller,
hebben het schot nagebootst op meloenen. Ik houd niet van bloederige details,
dus hier kun je het zelf zien.
Waarom zoveel interesse?
Waarom houdt de
moord op Kennedy na meer dan 60 jaar nog zoveel mensen bezig? Dat zal onder
meer te maken hebben met de impact van de gebeurtenis, en vooral de dodelijke
afloop voor Kennedy. De foto’s van Jackie enkele uren na het overlijden van
haar man, nog met de bloedspatten op haar kleding, maken nog steeds indruk.
Bovendien was het de eerste politieke moord die Amerika in decennia had gezien
en werd het nieuws door een nieuw medium, de televisie, gelijktijdig door het
hele land verspreid. Dat maakte enorme indruk op de Amerikaanse samenleving,
maar ook hier in Europa. Zoals Stephen King ergens in een interview zei: ‘het
was onze 9/11’.
Mensen zijn nu
eenmaal geneigd verklaringen te zoeken bij grote of schokkende gebeurtenissen. Dat
er complottheorieën zijn ontstaan omtrent deze droevige gebeurtenis is dan ook
helemaal niet zo wonderlijk.
Maar stel nu
eens dat de aanslag was mislukt? Oswald had misgeschoten, werd in de boeien
geslagen en Kennedy had zijn ritje door Dallas of kunnen maken. Zouden er dan
nog steeds zoveel complottheorieën de ronde doen over die bewuste aanslag?
Het antwoord
zit in de volgende vraag: kennen jullie John Hinckley nog?
Op 30 maart
1981 vuurde Hinckly zes kogels af naar de toenmalige president Reagan. Die werd
in zijn borst geraakt, maar overleefde de aanslag. Laten we ons voorstellen dat
deze aanslag wél was gelukt en Reagan daarbij was overleden. Zouden er dan ook
zoveel samenzweringstheorieën de ronde doen over de moord op Reagan als dat bij Kennedy het
geval is?
Wie zegt immers
dat Hinckley alleen gehandeld heeft? Misschien waren er wel er meer mensen in
het spel. Misschien wel hooggeplaatsten die een sinister plan op poten hebben
gezet om Reagan uit de weg te ruimen. Misschien zaten de Russen er wel achter.
Wie zal het zeggen?
Maar de aanslag
mislukte, Reagan kwam met de schrik vrij en na een paar dagen ging iedereen
weer over naar het alledaagse. Hinckley werd opgepakt en bleek in een
zorgwekkende geestelijke toestand te verkeren. Zijn motief voor de daad: door
de aanslag zou hij indruk maken op actrice Jodie Foster, waar hij een
griezelige obsessie voor had.
Als de aanslag
op Reagan wél was gelukt, dan was er sindsdien veel meer aandacht aan besteed.
Dan was de naam Reagan synoniem aan die van Kennedy geweest en werd Hinckley
herinnerd als de Lee Harvey Oswald van de jaren tachtig.
Was de aanslag
op Kennedy mislukt, hadden we nooit meer iets van die hele Oswald gehoord.
Vooruit, de naam zal eens genoemd worden in een geschiedenisboek of podcast
tijdens een oh-ja-dit-is-ook-nog-gebeurd-momentje. Verder niet.
Kennedy zou gewoon de 35e president van de Verenigde Staten zijn
geweest, waarschijnlijk was het bij één termijn gebleven. Al mag je eigenlijk nooit
het wat-als-spelletje spelen met de geschiedenis. Een alternatief voor de
geschiedenis bestaat gewoonweg niet, al is dat juist een element van de
aantrekkelijkheid tot complotdenken.
Magische
kogels
Een andere
schokkende gebeurtenis die zomaar heel anders had kunnen aflopen is de aanslag
op Trump in juli 2024. Ook deze aanslag mislukte. Trump kwam met de schrik vrij
en wist met zijn ‘Fight! Fight! Fight!’ de aanslag ogenblikkelijk als PR
in te zetten. Dat beeld zal iedereen nog helder op het netvlies staan. Maar
weten jullie de naam van de aanslagpleger ook nog? Ik niet.
Als Trump de
aanslag niet overleefd had, was dat een ander verhaal geweest. Dan was Thomas Matthew
Crooks – even gegoogeld – misschien wel de Gavrilo Princip (wél een bestaand
complot) of Lee Harvey Oswald van de 21e eeuw geweest. En ook hier
speelt, zoals bij alle grote wereldgebeurtenissen, het toeval een rol. In dit
geval ten gunste van Trump. Had hij zijn hoofd een seconde later afgewend, zou
hij het niet naverteld kunnen hebben.
Een kogel kan
inderdaad een magic bullet zijn. De schutter die een stukje oor van
Trump afschoot deed dat op 140 meter afstand. Zijn overleven was te danken aan
het feit dat hij zich toevallig afwende. Het was secondewerk geweest.
Lee Harvey
Oswald schoot van ongeveer 81 meter afstand. Waarom wordt er dan nog steeds
zoveel getwijfeld aan de kogels van Oswald?
Gevaarlijke
nostalgie
Er zijn veel
redenen op te noemen waarom mensen een complot zien in de moord op Kennedy. Om
daar iets van te begrijpen raad ik Maarten van Rossem of het boek Hoax nogmaals
aan. Misschien nog een reden waarom Kennedycomplotten het nog altijd goed doen:
de jaren ’60 hadden zo’n lekker sfeertje. Het is nu eenmaal een fijne tijd om
je in te verdiepen, ook voor mensen die geboren zijn eind vorige of begin deze
eeuw. Voor de mensen die het nog hebben meegemaakt is het een impactvolle
herinnering, ingekapseld in nostalgische gevoelens naar vroeger.
Ter
vergelijking: als ik aan de 11 septemberaanslagen denk, denk ik onwillekeurig
ook aan de geur van kost. Ik kwam thuis van school voor de kost –
het op Urk heiligverklaarde uurtje tussen 1 en 2 – en de televisie stond aan op
het nieuws, dat was niet gebruikelijk. Toen ik vroeg waarom zei mijn moeder dat
er iets ergs was gebeurd. Zo’n moment zet zich vast in je herinneringen.
Maar zo zie je
meteen hoe bedrieglijk herinneringen kunnen zijn: het eerste vliegtuig boorde
zich pas in de North Tower om 14:46 Nederlandse tijd.
Als dat wel een vliegtuig was tenminste.
Geintje
hoor. Voor complottheorieën omtrent de 11 septemberaanslagen moet je bij George
van Houts zijn. Hij heeft er zelfs niet één maar twee theatervoorstellingen
over gemaakt. Integraal te zien op YouTube. Dat is vermakelijke kost, al is het
maar omdat Van Houts in klassieke valkuilen trapt en met wel heel bijzondere
uitvluchten komt om zijn theorie te onderbouwen. Complottheorieën zijn als
alcohol: het is geinig om een avondje te gebruiken, maar heeft nare effecten
als je er te veel van gebruikt. Niks mis met een goede complottheorie, zolang
het maar vermakelijk blijft.
Reacties
Een reactie posten