#315 Maandoogst I

 

Zitten we zomaar alweer op de laatste dag van die akelige, donkere en koude wintermaand. Januari is voorbij, de kop is eraf.

Omdat ik begonnen ben met dingen bijhouden, lijkt het me geinig om er iedere maand een klein verslagje van te doen. Of het voor jullie interessant is weet ik niet, maar je zou het kunnen lezen als een tiplijstje. Kijk maar. Vind het sowieso gezellig dat jullie hier zijn.

Hieronder dus wat dingen, in willekeurige volgorde.

Films, theater en televisie

Films

Anaconda: we hadden zin in een bioscoopavondje begin deze maand, dus trokken we naar Pathé Zwolle om Nuremberg te zien. Die zaal zat vol, dus werd het een komedie. Bij het zien van een komediefilm is het raadzaam voor aanvang geen verwachtingen te koesteren. Dat geldt ook voor deze titel.

Een vriendengroep besluit om een zelf een remake te maken van de jaren-90film Anaconda. Daarvoor trekken ze naar de Amazone, waar ze op gruwelijke wijze ontdekken met een allesverslindende reuzenslang hebben te maken. Ik ben niet zo’n enorme fan van Jack Black, noch van Paul Rudd, maar hun spel maakt deze komedie enigszins geestig en aanbevelingswaardig.

The Housemaid: Een verfilming van het boek ‘De Hulp’ en wat een boutverfilming is het zeg. Wat een dom ongeloofwaardig plot. Slechte regie ook. Je hoeft er je schoenen niet voor aan te voor aan te trekken.

Theater 

Plien en Bianca: Harrekidee! Het is ongelooflijk wat die twee kunnen. Ze komen op als twee vogels, een tel later zijn het twee showdames, ze verdwijnen achter de coulissen om binnen een oogwenk als twee verrookte Amsterdamse vrouwtjes weer tevoorschijn te komen. Hups, daar loopt één een deur door en hoppakee, daar komt een zwaarlijvige verpleeghuisdirectrice een andere deur uitgewandeld. Soms gebeurt het omkleden gewoon op het podium, voor je ogen, en je moet dat maar durven. Bovendien zijn ze allebei ontzettend geestig. Ik ga niet vaak naar het theater, maar iedere keer als ik geweest ben vraag ik mij af waarom eigenlijk niet. Theater is magisch.

We zagen deze voorstelling in de Meerpaal in Dronten, de enige plek waar iets van verheffing geboden wordt in dit bastion van middelmatigheid. Och, och, och.  

Televisie 

Wakker in Paraquay - VPRO:

Ik ben eraan begonnen maar heb nog niet de kans gekregen het af te zien. Deze serie volgt een aantal mensen die onder begeleiding van een Viruswaanzinvoorman naar Paraquay worden gelokt, ontevreden als ze zijn over de gang van zaken in Nederland. Denk aan chemtrails, 5G-straling, een onderdrukkende overheid en omvolking. In Paraquay, een fraai onbedorven stukje land op deze overvolle aardkloot, is het allicht beter vertoeven dan hier. Dat is tenminste de hoop die samen met andere bagage in de reiskoffer wordt ingepakt.

De serie wordt op een bijna sprookjesachtige manier vertelt, wat ik erg prettig vind. Maar cynisch wordt het nergens. Wel ironisch: hoe kijkt de plaatselijke bevolking aan tegen deze plotselinge komst van gelukszoekers?

Dit artikel van Trouw wil ik graag even delen.

Deze kop is geleend van Eten met Nick: Huisje, Boompje, Vreten

La Base – Kampen

Voor aanvang van de film Anaconda aten we een pizzaatje bij La Base, aan de Botermarkt. Dat is een knusse eettent met werkelijk waar de beste Napolitaanse pizza’s in deze omgeving. Op de dessertkaart hebben ze sgroppino’s, een drankje dat wordt gemaakt met prosecco en citroensorbetijs. We gebruikten er een voor aanvang, tijdens en na het hoofdgerecht. Ga hier heen voor een goede pizza (iedere maand hebben ze een special) en voor deze hemelse traktatie.

Chin. Ind. Spec. Rest. De Lange Muur – Emmeloord

Een keer in de zoveel tijden moeten we gewoon naar de parel van de Lange Nering, zoals het restaurant terecht liefkozend wordt genoemd (door ons). Het stelde niet teleur. Hoewel we er heus niet zo vaak komen, wist het personeel de wens van een tafelgenote uit het blote hoofd op te noemen: kip kerrie zonder prei. Ik slikte mijn trots door en kon enkel maar bewondering hebben voor deze vorm van toegewijdheid. De gechineesde instrumentale versie van I Am Sailing draait nog steeds, iets wat mijn gemoed bijzonder gunstig wist te stemmen, al blijft het jammer dat er afscheid is genomen van het warme washandje na afloop.

De Eetbar – Dronten

Och, ja.

Podcasts

Aflevering 223 van Alle Geschiedenis Ooit vond ik interessant om te luisteren. Dit is de slotaflevering van een reeks die de Eerste Wereldoorlog behandeld. Het is nog steeds niet helemaal duidelijk hoe deze oorlog kon beginnen, en het is het nog steeds niet helemaal duidelijk hoe hij uiteindelijk kon aflopen. Hij moest simpelweg plaatsvinden.

Verder is aflevering 284 van De Ongelooflijke Podcast aan te bevelen als je iets meer wilt begrijpen van de huidige geopolitieke situatie. Ik love het duo Beatrice de Graaf en Stefan Paas.

Geinige dingen:

Als je bij de Mac een vanillemilkshake bestelt en daar een espresso doorheen roert heb je een onnodig prijzige, maar smakelijke ijskoffie. 

Wat ik ook geleerd heb: alles, maar dan ook alles in die troosteloze inrichtingen van MacDonald's filialen is bedoeld om zo veel mogelijk geld in zo weinig mogelijk tijd afhandig van je te maken. Een milkshake: 4,50! Door die papieren rietjes zuig je je een ongeluk en is een brainfreeze onvermijdelijk, bovendien tocht het er als een gek. Een op een volle toeren draaiende airco zorgt nu eenmaal voor een snellere doorstroom, en dat zorgt voor meer plaats voor meer mensen die meer eten en meer papieren rietjes uit een papieren omhulsel halen en meer papieren hamburgerdoosjes in meer plastic afvalzakken gooien. Een sundae karamel op zo'n warm appeldingetje smeren is trouwens ook een hack die verrassend lekker uitpakt. 

En dan nog dit:

Anton Dingeman keerde eenmalig terug in Trouw. 🩷

Verder verscheen afgelopen maand in Trouw een interessant artikel over de populariteit van dialecten, maar de onvermijdelijke teloorgang ervan. 

Boeken:

Om het niet teveel over boeken te hebben probeer ik mij te beperken tot één verslagje in de drie maanden. Maar ik heb ik deze maand drie titels kunnen uitlezen die ik toch graag tippen wil.

De bedoeling is om onderstaande aan het einde van het jaar gevuld te hebben. En dit jaar is het de bedoeling dat ieder boek verband houdt met het vorige, om zo een soort boekenalgoritme te maken. Dat ziet er een beetje zo uit:

Hoax (complotdenken) → 22-11-1963 (Moord op Kennedy, tijdreizen) → 10 minuten en 38 seconden op deze vreemde wereld (tijd, moord, vrouwen in patriarchale wereld, vriendschap) → ???

Kan de keuzes rechtvaardigen, leg het later nog uit. 

Reeds bezig: De Vliegeraar van Khaled Hosseini. 

Fijne februari toegewenst!