#341 The Librarians

Vandaag is de eerste dag van de Boekenweek, die heerlijke paar dagen waarin het boek centraal staat en iedereen moppert op het jaarlijkse Boekenweekgeschenk. Gezellige dagen.

Minder gezellig is de documentaire The Librarians, die ik afgelopen maandag met enkele collega’s heb gezin in een fraaie filmzaal van de Almeerse bieb. De docu laat zien hoe het werk van bibliothecaressen in de Verenigde Staten door actievoerders en de politiek steeds meer onmogelijk wordt gemaakt. Dat actievoeren gaat op z’n Amerikaans, protestborden, hele grove beschuldigingen, doxing en zelfs (doods)bedreigingen.

Neem een boek over de geschiedenis van de KKK. Of neem een boek met hoofdpersonages met een andere tint dan roomblank. Of een prentenboek waarin een weespinguïnkuiken wordt grootgebracht door twee pinguïns van hetzelfde geslacht. Fout! Fout! Fout! Weg ermee!

Je mag er heus wel iets van vinden natuurlijk, maar je mag zo’n boek ook gewoon lekker laten staan. Zoals een anoniem in beeld gebrachte bibliothecaresse zei: ‘niemand verplicht je om die boeken te lenen’.

De beschuldigingen die de bibliotheekmedewerkers naar hun hoofd geslingerd krijgen zijn niet mals. Zo valt het woord ‘pornografie’ geregeld. Dat zouden jongeren maar door hun strot gedouwd krijgen in die schoolbibliotheken. Alsof die jongeren op hun telefoons nog braaf naar Spongebob Squarepants zitten te kijken.

In de jacht die op ‘pornografische’ boeken werd gemaakt, moest ook een grafische bewerking van het dagboek van Anne Frank het ontgelden. Op een pagina is te zien hoe ze fantaseert door een Italiaanse beeldentuin te lopen, met op de achtergrond werk van Michelangelo. Tsja, die beeldhouwde nu eenmaal geen vijgenbladeren.

Diezelfde anoniem in beeld gebrachte biebmevrouw zei ook: ‘eigenlijk horen wij niet zo op te vallen, we horen gewoon ons werk te doen. En nu ineens staan we aan de frontlinie’.

Nu wantrouw ik grote woorden, maar maandagavond zag ik het toch echt. In Amerika wordt een cultuuroorlog uitgevochten. Of beter gezegd: er wordt aangevallen.

Die aanvallen komen vooral van de actiegroep Moms 4 Liberty. Oorspronkelijk een beweging die is opgericht tegen de coronamaatregelen en mondkapjes, maar hun pijlen na de coronaperiode op schoolbibliotheken hebben gericht. Ze stellen zich verkiesbaar voor schoolbesturen (ook al hebben ze geen kinderen meer op die scholen) en beginnen te prosteren tegen iedere titel die hun niet aanstaat als ze eenmaal binnen zijn. Daarbij worden ze geholpen door de politiek. Een Texaanse senator heeft eigenhandig een lijst gepubliceerd met boeken die verwijderd moeten worden. Als een bibliothecaresse tegenwerkt, of protesteert, of slechts enkel vragen stelt, dan kan hij of zij vertrekken.

Of de moeders van Moms 4 Liberty nu echt zo bezorgd zijn over de inhoud van de boeken, of zelf wel eens een boekje openslaan, is nog maar de vraag overigens. Vanuit verschillende stichtingen of politieke clubs ontvangen ze flinke sommen geld. Protesteren laat zich blijkbaar goed betalen.

Gekke Amerikanen, denk je continu bij het zien van de docu, wat een rare afslag hebben ze daar genomen. Maar zoals met alles wat daar hip is, op een zeker moment waait het over richting ons. Eén van de eerste maatregelen die Wilders wilde doorvoeren na de verkiezingen was het verhogen van de BTW op onder andere boeken en kranten. Ik kan geen ander motief daarvoor bedenken dan het bewust ongeïnformeerd houden van mensen. En vanaf daar wordt het niet vrolijker.

Laat boeken, informatie, kennis en veelstemmigheid bereikbaar blijven voor iedereen.

Die dappere bibliothecarissen hebben dat goed begrepen.

Hieronder de trailer. Ik heb even gezocht naar waar je de film zou kunnen zien, maar hij is op geen enkele streamingsdienst te vinden. Jammer, want hij is de moeite waard. Sla de titel op voor als je hem ooit ergens ziet opduiken. 

En deze van Tom Gauld kwam ik ooit ergens tegen:

Fijne Boekenweek!