Vorige gemeenteraadsverkiezingen speelde het orgel nog zo kostelijk. Nu was het rustig in de Bethelkerk. ‘Koffietijd he,’ zei de dame die eerder de kerk inschoot. Het stemmen zelf was zo gepiept.
Omdat er die
ene keer orgelspel geklonken had, heb ik sindsdien altijd in de Bethelkerk gestemd.
Het heeft toch wel wat, door een lege kerkzaal en tenslotte onder het
prachtige orgel en statige kansel doorwandelen om je stembiljetje op te halen.
De Bethelkerk is mijn favoriete stemlocatie. Ik kom er graag de nieuwbouwwijk
voor uitgereden. Sterker nog: ik maak er een uitje van.
Stemmen, stimmen,
heeft nu eenmaal iets feestelijks. Dat je zelfstandig en eigenhandig een hokje
mag rood kleuren waar de naam van jouw favoriete kandidaat achter staat, geeft
een gevoel dat zich maar moeilijk laat uitleggen.
Is het vrijheid?
Is het zelfstandigheid? Is het de macht die je tijdens die paar seconden kunt
uitoefenen? Zelfbeschikking?
Misschien wel
een combinatie van dat alles. Misschien laat het zich wel het beste samenvatten als democratie.
Fantastisch.
Hartelijk
feestje van de democratie!
Reacties
Een reactie posten