Doorgaan naar hoofdcontent

#352 Rentmeesterschap

In de categorie ‘woorden die bij tijd en wijle overmatig klinken’, vandaag het woord ‘rentmeesterschap’.

Oorspronkelijk werd het woord gebruikt voor iemand die de inkomsten van een landgoed beheerde. Tegenwoordig kennen we het woord vooral van politici, die het woord vaak bezigen met betrekking tot duurzaamheid. Dit gebeurt vooral in de Christendemocratische hoek. Het woord is dan ook een echt CDA-begrip.

Rentmeesterschap laat zich vaak uitleggen als zorg dragen voor de schepping, een taak die aan mensen is toevertrouwd. Een meer seculiere uitleg is zorg dragen voor de aarde en het milieu, zodat we de boel ongeschonden door kunnen geven aan volgende generaties.

Het woord vind ik soms lastig te interpreteren. Is rentmeesterschap dat je een net spant om een natuurgebied, zodat jonge naar gras zoekende ganzen niet worden doodgereden? Of is rentmeesterschap jagers inzetten om ontspoorde terrorganzen af te knallen?

Het woord hoor je vaak in verkiezingstijd. Nee, lijken partijen en politici hiermee te zeggen, we zullen duurzaamheid heus niet aan je opdringen, maar we hebben wel een taak en dat heet rentmeesterschap. Met andere woorden: wees maar niet bang, wij zijn geen Randstedelijke hippies, wij zijn keurige mensen die verantwoord met de natuur willen omgaan. Wij blokkeren geen snelwegen, maar vinden het wel belangrijk. 

Gisteravond hoorde ik het begrip ook vaak voorbijkomen, tijdens de Scab Skoel over groene economie. Duurzaamheid is op Urk op een woord dat niet zelden met een vies gezicht wordt uitgesproken. Maar wat blijkt? Op het industriegebied zijn tal van duurzame initiatieven bezig. Van duurzame apparatuur tot hondenkoekjes van visresten en van manieren om restwarmte te benutten tot het hergebruiken van water.

Hierbij moet wel worden opgemerkt dat ondernemers, door een toenemend gebrek aan stroom en water, al dan niet gedwongen worden te zoeken naar duurzame alternatieven.

Als er gevraagd werd naar de drijfveren van de groene ondernemers, klonk er nergens duurzaamheid of milieubewustzijn. Het woord milieu heeft überhaupt niet geklonken.

Wel rentmeesterschap.

Rentmeesterschap uit zich niet zo zeer in woorden, is mijn indruk, maar wel steeds meer in daden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...