Het Musée d'Orsay is gevestigd in het voormalige centrale station van Parijs. Vroeger stapte je hier uit aan de oevers van de Seine, en stond je meteen in het hart van de stad. Tegenwoordig kun je in de enorme stationshal impressionistische kunst zien.
Via eindeloze hallen klommen we omhoog richting het zaaltje met de Van Goghs. Voor de Italiaanse vrouw stond ik een tijdje stil. Een fantastisch portret van een dame waar Van Gogh een kortstondige relatie mee heeft gehad. Met allerlei kleuren, toetsen, strepen en vegen heeft hij haar weten te vangen op een manier die iedere keer anders is als je er naar kijkt.
Na het museum bracht de metro ons naar de oude Joodse Wijk, nog steeds een buurt met een grote Joodse gemeenschap. We liepen langs Synagogen en tussen mannen met pijes.
Parijs is een stad waar je goed kunt eten. Voor mensen die van chique houden is het een geweldige stad. Voor mensen die van ordinair houden ook. Ik had een goede falafelzaak gezien, waar we een broodje van opaten in een gezellig verscholen parkje.
Om de laatste uurtjes nog te vullen trokken we naar de Grote Moskee. Dit gebouw is in de jaren ’20 cadeau gegeven aan de Noord-Afrikaanse gemeenschap, als dank voor de soldaten die hebben meegevochten in de Eerste Wereldoorlog. In de Tweede Wereldoorlog, zo las ik, bood de moskee onderdak aan Joodse onderduikers. Het gebouw is in Moorse stijl gebouwd en met al zijn kleurrijke mozaïeken en rustieke binnentuin is het een bezoekje waard. Je kan er ook leuk thee drinken en fantastische baklava eten.
Naast de vele kerken die we hebben gezien konden we met het bezoek aan de Joodse Wijk en de moskee ook de andere monotheïstische religies afvinken. De Abrahamfamilie was compleet.
Het was tijd om Gare du Nord op te zoeken. Met de trein weer richting het noorden.
Ik had altijd iets tegen Parijs. Dat waren nergens op gebaseerde aannames. Vieze stad, arrogant volk, sjiekdefriemel, enzovoort. Maar ik heb Parijs juist leren kennen als een open en schone stad, met bovendien vriendelijke mensen. Zolang je maar iets als bonjour of ça va zegt zit je allang goed.
Maar toedeloe kennen ze niet.
Reacties
Een reactie posten