Doorgaan naar hoofdcontent

#565 Top 10 bezochte steden

Tijdens de stedentrip werd gevraagd of Parijs in de top 3 van het lijstje met bezochte Europese steden zou staan. Daar moest ik even over nadenken, omdat ik niet eerder zo’n lijstje had gemaakt en daar ook nooit de noodzaak van heb ingezien. Het antwoord was dan ook teleurstellend voor de vraagsteller, want Parijs valt buiten de boot.  

Het liet me niet los, en omdat ik nu eenmaal een lijstjesman ben begonnen de verschillende stedentrips automatisch te rangschikken in mijn hoofd. Hier dus een lijstje van de top 10 favoriete bezochte steden.  

1. Lissabon  

Van Lissabon wist ik niet zoveel. Net zomin van Portugal. Maar wat een leuke stad. Lissabon is ontzettend kleurrijk, maar met een onverbloemde rauwe en wat viezig randje. Een perfecte combi. Het gaafste was om bovenaan de Ponte 25 de Abril te staan, de enorme brug over de Taag die de datum van de Anjerrevolutie als naam draagt. Ook een fantastisch verhaal. Ik zou nog graag eens terug willen komen voor de toeristische aardbevingexperience.  


2. Berlijn  

Fantastische stad om doorheen te wandelen. Of pak de U- of S-Bahn om de stad te zien. Het tripje naar Berlijn indertijd was alsof ik door het geschiedenisboek van het laatste jaar middelbare school liep. De Brandenburger Tor, de Rijksdag, het laatste stukje Berlijnse Muur, Checkpoint Charlie enzovoort. Berlijn is de hoofdstad van de 20e eeuw. En dat zie je overal terug. Daarnaast heeft de stad ook echt een geinig sfeertje. Van vooroorlogse wijkjes tot de Sovjetbruidstaartappartementen aan de Karl-Marx-Allee. Verdorie, nu wil ik er weer naartoe.  

3.  Rome  

Kerken, kerken en nog eens kerken. Op iedere straathoek zit een prachtige kerk, niet zelden met een adembenemend interieur of indrukwekkende geschiedenis. Het Vaticaan moet je gezien hebben. Tip: op zondag spreekt de paus vanaf zijn balkon de stad toe. Geweldig is dat. En hoe gaaf is het om onder hetzelfde gat in het dak te staan waar 2000 jaar eerder ook mensen hebben gestaan? Dat Romeinse beton van dat Pantheon is nooit meer evenaart he. Machtig toch? Rome is een openluchtmuseum, met Italianen als figuranten. Ik wil ook graag weer eens naar Rome.

4. Praag

Hier ga je naar toe voor de mooi.

5. Venetië

Eigenlijk is Ventië geen stad meer. Met de beslissing om bezoekers een toegangskaartje te laten aanschaffen is het officieel een pretpark. Het is ook rare gewaarwording om door een stad te lopen waarvan je weet dat haar haren geteld zijn en die bij iedere stap die jij met je toeristenpoten zet steeds iets dieper wegzinkt. Venetië is een frivool-confronterende klap in je consumentenbek. Maar toch moet je deze voormalige stadstaat eens gezien hebben. Wat een schoonheid, och, och, och. Bezoek ook de eilandjes Burano en Murano als je er bent. Kostelijk.

5. Barcelona

Heb ooit ergens gehoord of gelezen dat er na de dictatuur van Franco een soort zucht van vrijheid door Spanje klonk. In één keer hebben ze daar alles inhalen wat we hier in die malle jaren ’60 hebben meegemaakt, zoals die verdraaide seksuele revolutie en de hippiebeweging. Dat merk je nog steeds als je in Spanje bent. Oh ja, het was in een Madrid-aflevering van 3 op Reis. Zonde dat dat programma wegbezuinigd wordt. Het bood toch altijd een gezellig venster op de wereld en wat waren ze lekker bezig met het verduurzamen van reizen. Hoe dan ook, ik meende dat sfeertje te voelen toen ik in Barcelona was. Wat ik daar leuk vond om te zien: alles van Gaudí.

6. Istanbul

Als je van geschiedenis houdt, dan moet je in Istanbul zijn. Hier vind je Griekse, Byzantijnse, Romeinse en Ottomaanse sporen, allemaal door elkaar. De stad ligt op de drempel van west naar oost en dat merk je ook echt als je er bent. In de ene wijk ben je echt in Europa, in een andere wijk waan je je helemaal in het Midden-Oosten. De Bosporus is prachtig, de Zee van Marmara ook. De prachtige Prinseneilanden bieden fijne rust na die chaotische, maar beeldschone stad.

7. Napels

Een vieze chaotische ontregelende criminele smoezelige rotbende. Napels is geweldig. We sliepen in een buitenwijk vol ratten en TL-lampen als sfeerverlichting. Op een terras van een eetgelegenheid, boven een rioolpijp en omringt door 80 zwerfkatten, zijn we fantastisch opgelicht. Vlakbij heb je het imposante Pompeï en de Vesuvius. En Napels zelf een grandioze wirwar van gezellige straatjes, restaurantjes, monumenten, kerken en chaotisch verkeer. Toen ik aan het einde van de dag een washandje over mijn gezicht haalde, zag die zwart van het vuil. Topbeleving.

8. Wenen

Deze stad zit in de top 10 omdat we pas hoorden dat we naar Wenen gingen toen we op het vliegveld stonden. De stedentrip hadden we geboekt bij een reisbureau die verrassingsreizen organiseert. ‘Eeeuj Wenen’, sprongen we enthousiast bij een gesloten balie. Daarna: ‘wat is er eigenlijk te doen in Wenen?’
Wenen heeft een suf imago, maar echt ten onrechte. Struin door de binnenstad, drink koffie in een oud koffiehuis, bezoek de botanische tuin in een fraai stadspark en bezoek het Sisi-museum! Die had het evengoed ook niet makkelijk hoor. Ouwe lekkere.




9. Washington D.C.

Ook imposant. Het ene monument na het andere. Gaaf om het Capitool van dichtbij te zien, om onder de voeten van Lincoln te staan en op een bankje naar Martin Luther King te kunnen kijken. Fijne sfeer ook, daar aan die Mall. Tenminste, de sfeer was nog enigszins goed in 2018. Alweer een tijdje geleden. Wat trouwens leuk is aan de grote musea in Amerikaanse steden, is dat de meeste gratis te bezoeken zijn. Wij bezochten het National Museum of the American Indian en dat was indrukwekkend.

10. Parijs

Het is eigenlijk onzin om lijstjes te maken van plekken die je hebt bezocht, omdat je ze helemaal niet met elkaar vergelijken kan. Iedere plaats heeft zijn eigen charme en iedere reis is een aparte beleving. Welke plaats een stad krijgt in een lijstje met favorieten verschilt ook nog eens in de loop der jaren. En des te meer die verstrijken, des te rooskleuriger je herinneringen eraan worden. Trouwens, een stad als Deventer had ook prima in dit rijtje gekund. Hele leuke kleurrijke stad, met een interessante geschiedenis van handel en theologie. Deventer is in veel opzichten de kraamkamer van het protestantisme, een geschiedenis die tot voor kort nog onbekend voor me was. En je hebt er meerdere fijne boekhandels. Tip: doe er de podwalk van Het verhaal van Nederland. En laat je de IJssel oversteken met het pondje. 

Oh ja, Parijs dus. Een toffe stad om te bezoeken! Maar het had dus net zo goed op nummer 2 of nummer 3 kunnen staan. Mij een biet.

Nummer 1 blijft echter voorbehouden aan Lissabon, want ik wil nog eens terug voor die aardbeving-experience. En verse Pastel de Nata’s.

Wat is jullie top 10?




Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...