#568 Tussen kogels en dromen

Ietwat nerveus doet hij de headset om zijn oren, maar als hij eenmaal begint te spreken is het alsof alle spanning van hem af valt. Malik heeft zijn verhaal vaker verteld. Deze avond doet hij dat in de polderbieb.

‘Ik heb wel een mening natuurlijk,’ zei een bezoeker voor aanvang. ‘Maar ik dacht: laat ik maar eens luisteren naar zijn verhaal’. Een handjevol andere mensen hebben de moeite genomen dat ook te komen doen.

Malik komt uit een bevolkingsgroep in het noorden van Irak, de Jezidi’s. Een etnoreligieuze minderheid die het Midden-Oosten nog wel meer kent, zoals bijvoorbeeld de Druzen. Net als bij die groep is ertoe bekeren en toetreden lastig. Je bent pas Jezidi als je wordt geboren uit Jezidi-ouders. Het aantal leden van deze bevolkingsgroep ligt nog maar rond de 300.000 tot 700.000, de diaspora inbegrepen.

‘Nog’, omdat in 2014 IS-troepen hun regio binnenvielen, woonplaatsen vernielden, mannen vermoordden en vrouwen en kinderen ontvoerden.

We praten vaak over vluchtelingen in Nederland. Veel minder praten we met vluchtelingen. En nog minder vaak luisteren we gewoon. Gisteravond werd er gevraagd naar het motief om te vluchten. Er was immers een tentenkamp in Irak, waar ze opvang geboden kregen? Er verscheen een dia met daarop een foto van wat versmolten tentresten, overblijfselen van een brand die op het kamp had gewoed. Irak maakt zelf geen werk van een fatsoenlijke terugkeer en bovendien is het anti-Jezidi’s sentiment met het vertrek van IS niet verdwenen. Ergens in zijn verhaal hoorde ik de woorden ‘de enige optie’.

Halverwege de lezing komt zijn broertje binnen. Malik had hem gevraagd zijn laptop te brengen, omdat hij die per ongeluk thuis had laten liggen. Het broertje kwam ervoor uit Luttelgeest fietsen.

Via zijn verleden praat hij naar het heden. Malik doet een opleiding ondernemerskunde, zijn broertje volgt onderwijs bij Caleido in Emmeloord. Zijn familie woont nog altijd in het tentenkamp.

De toekomst komt aan bod in de vragenronde. Malik is geïnteresseerd in ondernemerschap en politiek, zijn broertje gaat door voor profvoetballer. Prima dromen om na te jagen als je 20 en 16 bent. Al bestaat de kans dat hun toekomst alsnog elders ligt. Ze wachten nu al twee jaar op een definitief antwoord van de IND.

Na de lezing spreken we nog wat na en worden er nog wat handen geschud. ‘Moeten jullie nu nog helemaal terugfietsen naar Luttelgeest?’ vraag ik. ‘Vinden we helemaal niet erg hoor,’ wordt er geantwoord. ‘We houden ervan om te fietsen. We zijn buiten en in beweging’.

De twee jongens stappen op de fiets en verdwijnen in de polderlucht. Op de planken van de bibliotheek laten ze een verhaal achter. Eén van de talloze verhalen waar niet altijd om gevraagd wordt, maar die het wel verdienen om verteld en gehoord te worden.

Het boek waarin Malik zijn verhaal vertelt is te leen in de bibliotheek. En via deze link kun je hem er zelf meer over horen vertellen bij Omroep Flevoland.