Doorgaan naar hoofdcontent

#351 Maandoogst III

Oi, oi, oi, dat was maart alweer. Het is weer lekker voorjaar mensen. Begint het bij jullie ook al zo lekker te kriebelen? Hieronder in willekeurige volgorde wat hoogtepunten van de afgelopen maand waar je misschien iets (of niets) aan hebt, maar wel leuk zijn om te delen.  

In vette koppen en willekeurige volgorde: 

Zien 

Films 

We zagen dan eindelijk de film Nuremberg, een film die gaat over de legerpsychiater Douglas Kelley (Rami Malek), die in aanloop naar de Neurenbergprocessen opdracht krijgt Göring (Russel Crowe) en andere nazitopstukken geestelijk te onderzoeken.

Naast dat het interessant is om te zien hoe de eerste internationale rechtspraak ter wereld voor oorlogsmisdadigers tot stand kwam, is de dynamiek tussen psychiater Kelley en Göring boeiend. Wat dreef de rijkskanselier? Wat stelt een mens in staat zulke boosaardige besluiten te nemen? Kelley poogt op ijverige wijze antwoord op zijn vragen te krijgen.

Een bevredigend antwoord biedt de film zelf overigens niet. De regisseur wil zoveel laten zien dat het centrale thema een beetje ondersneeuwt.

Tijdens het proces worden geallieerde filmbeelden getoond van de kampen. De nazi’s worden geconfronteerd met de concentratiekampen, de aanklagers en publiek krijgen voor het eerst een duidelijk beeld van waar de Jodenvervolging toe heeft geleid. Niet langer kijk je naar een film, maar zit je daar, in die zaal. Ruim tachtig jaar na dato is het nog steeds niet te bevatten.

Ik zag met wat collega's de film The Librarians in Almere. Stemt weinig hoopvol. De film evenmin. 

YouTube

De crises slaan je om de oren en als je net de ene gehad hebt, dient de volgende zich alweer aan. Je zou er amper nog van slapen, maar gelukkig is daar Beatrice de Graaf. I 🧡 Beatrice de Graaf.

Afgelopen weekend ging de zomertijd weer in. Ik weet niet of het bij het volwassen worden hoort, maar dat uur heeft steeds meer invloed op mijn gestel. Wisten jullie trouwens dat die zomertijd helemaal niet zo gezond voor je is? Die hele tijdzone niet! I 🧡 ook de Universiteit van Nederland, met hun geinige uitlegvideo’s.

Musea

De ontdekking van Nagele

Op een prille voorjaarsmiddag stapten we met een gezelschap rond in Nagele. Aldo van Eyck, Gerrit Rietveld en Mien Ruys liepen om en om een stukje met ons mee. In de jaren ’50 waren dit de mensen die op deze plek iets nieuws gingen doen. Lekker bouwen volgens de principes van licht, lucht en ruimte.

De acteurs hadden het bla-bla-bla van de architecten goed ingestudeerd. De winkelstraat: in één doorlopende lijn gebouwd. Vernieuwend! De bomen: de omgeving moest als het ware opgaan in een soort groene golf, en het groen moest ook weer als een golf terug klotsen. Wauw! De huizen: lekker in contact staan met de omgeving! Alles om je heen is plat, dus ook de daken zijn plat.

Alles in Nagele is bedacht. En alles wat in Nagele bedacht is moest de mens sturen in zijn gedrag. Maar daar had de bewoner van Huis Polman maling aan. We mochten even een kijkje nemen in deze Hendrick de Keyser-woning en dat kan ik iedereen aanbevelen.

Trouwens: er komt ook een Erfgoedspektakel in Emmeloord. Om de heropening te vieren zal er op 17 en 18 april acrobatisch worden gedanst tegen de gevel van de Poldertoren. Noteer het vast in je agenda!

Andere geinige dingen

Zweedse ballen in een showroom

Een vriend vroeg me mee naar de Ikea Eetclub. Het laatste weekend van maart was dé kans om eens te dineren in een Ikea-showroom, en deze vriend wilde die kans niet laten schieten.

Dan moet ik uit werk eerst naar huis, daarna naar Dronten, dan nog eens naar Amersfoort… niet een beetje te veel moeite voor een schaaltje ballen? Maar nadat ik mijn twijfel had geappt dacht ik: waarom eigenlijk niet? Dineren in een Ikea-showroom! Die kans komt minder vaak voorbij dan zonsverduisteringen op het westelijk halfrond.

We hebben een gezellige avond gehad. En voor een vleesvervanger was het nog een verdraaid goed balletje ook. Fun fact: bij de pindasaus zonder pinda’s kon je niet proeven dat er geen pinda’s in de pindasaus zat. Hoe krijgen ze het toch voor elkaar.



Huisje, boompje, vreten 

Courgettebrood

Sinds ik gestopt ben met roken probeer ik een beetje te letten op mijn calorieëninname. Je gaat zo’n handeling toch vervangen. Als er maar iets naar de mond gaat. In mijn zoektocht naar een gezonde lunch vond ik dit recept voor courgettebrood van Van Boven.

Super simpel om te maken. En och, wat rijst het deeg lekker in de oven. Wat krijgt het een lekker krokant jasje. En wat smelt de (halvarine)boter toch lekker over die eerste warme afgesneden plak. Een verrukkelijk kunstwerkje!

Wel meteen opeten. Een dag later is ‘ie niet lekker meer.

Uit eten

Lounge 83 in Emmeloord is een hippe tent. Ik hou niet zo van hip.

Bij het eerste gerechtje zie het bord opgemaakt met een blokje wortel, twee groene asperges, twee trostomaatjes en een stronkje van die hippe broccolisoort, en denk je: nou vooruit. Leuk aangekleed. Bij het tweede gerechtje eet je het al met tegenzin. Bij het derde gerechtje raak je het niet meer aan. Enige nuance: er zijn ook gerechtjes waar je van die saffraan-achtige salade bij krijgt. Staat leuk, maar niemand die het opkauwt. In keukens wordt evengoed heel wat eten weggegooid hoor.

Je hoeft er, kort samengevat, de schoenen niet voor aan te trekken.

IJskoud

Het eerste ijsje van het jaar! We aten hem aan het sluisje in Lemmer. Een van mijn favoriete plekken om te zijn als het voorjaarszonnetje schijnt.

Zelffelicitatie

Maart was mijn eerste gehele rookvrije maand. Er waren een paar momentjes waarop ik het even moeilijk had. Zoals op een verjaardagsfeestje. Maar verder gaat het stoppen me prima af. De gezondheid gaat er zienderogen op vooruit: volgens de app zijn de wallen onder mijn ogen al voor 83% afgenomen en zit het herstel van mijn darmperistaltiek al op 74%.

Toevallig ben ik ongeveer tegelijkertijd gestopt met Max Terpstra, die naast Substacker ook presentator van 3 op reis is, en waarvan ik sinds dat hij op Sardinië stond te kokhalzen van een stuk kaas met bedorven maden heb besloten fan te zijn.

Max heeft het nog wel moeilijk. En net als zoveel voormalige sigarettenlurkers ontpopt Max zich langzaam tot antirookmagiër. Hij heeft een leuk stukkie getikt. 

Stop met scrollen

Start met puzzelen! Heerlijk voor wat rust 't koppie. 

Ik durf de puzzels van Jan van Haasteren tot kunstvorm te verheffen. Wat zitten die goed in elkaar zeg. Hier legt hij zelf uit hoe hij ze maakt. Maar pas op: het is bijzonder verslavend. 

Ook nog meegemaakt

Gemeenteraadsverkiezingen

De gemeenteraadsverkiezingen zijn weer achter ’t gat. Op Urk betekende dat veel gespeculeer, geanalyseer en een vreemdsoortige dynamiek die in werking trad bij de mogelijke komst van een vrouwelijke wethouder. Ik ben heel benieuwd naar de uitkomst van de coalitieonderhandelingen.

De beste analyse lees je trouwens op deze pagina.

Lezen en luisteren

  • Afgelopen maand las en luisterde ik:
  • Podcastaflevering 292 van De Ongelooflijke, met Haroon Sheikh over de duistere denkbeelden achter Big Tech. En de laatste (295) waarin Joris Luyendijk toegeeft soms een beetje té intens te zijn.
  • Alle podcastafleveringen van Keuringsdienst van Waarde. Zo leer je waarom vlees aan elkaar gelijmd wordt, waarom er hout in ons eten zit en waarom er suiker in theezakjes zit.
  • De 150e aflevering van De Grote Podcastlas over Hongarije. Geen ziel op deze aardkloot die zo enthousiasmerend kan vertellen over autoritaire regimes en pseudodictators als deze mannen. Ik zie heel erg uit naar hun Belgiëspecials.
  • Dit geinige Volskrantartikel over wonen in Vinex-wijken.
  • Dit Trouwartikel met tips om een beetje te kunnen besparen op brandstofkosten.
  • Dit geinige Paroolartikel over het Boekenbal. I 💛 Connie Palmen. 

Overigens was de Boekenweekavond in de bieb weer ouderwets gezellig!



Boeken

Zoals ik in de laatste kwartaalrapportage al schreef: soms lees je drie boeken achter elkaar en soms raak je zo een maand geen boek meer aan. Maart was zo’n maand. Mijn galerij blijft dus zoals hij was.

Tot Slot 

Fijne aprilmaand iedereen! 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#209 de Trumpweek

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen afgelopen week maakte nauwelijks indruk. Op mij noch op de mensen om me heen. Zelfs op sociale media is het behoorlijk rustig. In dat malle grote land is Donald Trump herkozen als president.    ‘Trump is weer president he,’ zei een collega terloops.    ‘Tsja, het is allemaal wat,’ antwoorde ik.    En daarmee was de bespreking van de verkiezingsnacht afgehandeld. Terwijl bij iedereen de alarmbellen af zou moeten gaan – Trump is een lont in een akelig gevaarlijk hoopje buskruit – gebeurt dat niet echt. Tenminste, ik heb het niet meegekregen. Misschien omdat mijn sociale-mediaconsumptie ook niet meer is wat het was. De fratsen van die andere halve zool, Elonnetje Musk, zorgt ervoor dat ik steeds minder zin heb om op die grote X te tikken. Na een tijdje merk je dat je er niks aan mist ook. Maar goed, we hadden het over de Amerikaanse verkiezingen. Iemand waar ik af en toe mee samen werk is een aantal jaar terug me...

#219 Ranking de logo's

Vanochtend hoorde ik onderweg naar werk in het nieuwsbulletin van Radio2 de ophef voorbijkomen over het nieuwe logo van de Gemeente Urk. Kom op jongens, het is toch een kostelijk plaatje?  Omdat de ambtenaren van de NOP weer aan het werk zijn gegaan, was het zoeken naar een plekje. Mijn Toyotaatje (de meeste Toyota's per inwoners!) parkeerde ik naast een busje van de gemeente. Pas toen viel het logo van de NOP mij op. Was ik al wel bekend mee natuurlijk, maar een mens kijkt nu eenmaal anders naar zaken als hij net uit een dorp vol ophef komt puffen. Laten we de logo's van de andere Flevolandse gemeenten eens van dichtbij bekijken. En laten we er meteen een ranglijstje van maken.  Gemeente Almere Slogan: Het kán in Almere! Het logo van de gemeente Almere springt meteen in het oog. Hier is groots uitgepakt. Er wordt ook prettig gespeeld met het perspectief, waardoor je pas na een tijdje kijken een grote A ontwaart. Groots, maar plat. Almere samengevat. Had wel wat meer creativit...

#208 De mensheid zal nog van mij horen

Mag je een boek bejubelen alvorens je hem uitgelezen hebt? Ga het toch doen. In de podcast Radio Romano, een voortzetting van de Krokante Leesmap, werd het nieuwe boek van Joris van Casteren getipt. Bekend van titels als Lelystad, Het been in de IJssel en Het zusje van de bruid. De titel van dat boek over de man die jarenlang zijn overleden moeder in huis bewaarde heb ik zo snel niet paraat. Lelystad was een toffe leeservaring, kan niet anders zeggen. Zijn manier van schrijven - kort en afstandelijk en juist daardoor ironisch – trok me in een mum van tijd door dat hele boek heen. Van Casteren heeft een oog voor het menselijk tekort, en er is niets mooiers dan het menselijk tekort. Even zonder gekheid, de boeken van Van Casteren zijn niet enkel droog of grappig. Vaak juist een beetje luguber. Zoals Het been in de IJssel, wat gaat over, nou ja, een gevonden menselijk been in de IJssel. Dat boek is een zoektocht naar de eigenaar van dat been, wat hem uiteindelijk helemaal naar Duitsland l...