Samen met een moat trokken we naar de bioscoop om I Swear te zien, een film over een jongen die tijdens zijn pubertijd Gilles de la Tourette ontwikkelt. Een stoornis waar vaak grappen over gemaakt wordt, maar waarmee het helemaal niet zo makkelijk leven is.
De film heeft
misschien wel de beste openingsscené die ik in jaren heb gezien.
En de film deed
me een paar keer goed hardop lachen, iets waar steeds minder films in slagen.
Of lachen we nu eenmaal minder naarmate we ouder worden?
In ieder geval:
er zit veel humor in de film.
Hoofdpersonage
John krijgt veel obstakels en uitdagingen op zijn pad. Op een treurig moment in
de film fluistert hij dat hij het allemaal zat is. Vanaf daar neemt de film een
onverwacht positieve (en hartverwarmende) wending, die ik iedereen kan aanraden zelf
te zien, met een bakje popcorn en wat frisdrank in de hand.
Reacties
Een reactie posten