Wederom een momentje voor zelffelicitatie: vandaag is het acht weken geleden dat ik mijn laatste rookpluim uitblies. Twee maanden gestopt met roken. Aan de voorkant lijkt acht weken een onmetelijke periode, een onoverbrugbaar end, maar het is om voor je er erg in hebt.
De voordelen
zijn geweldig: iets meer lucht, een blakende huid, minder gehoest, geen koude
vingers en tenen meer en de nicotine verdwijnt zowel op het gebit als op de
vingertoppen.
Iedere roker herkent
dit. Iedere roker zal aanvankelijk pogingen ondernemen de nadelige effecten weg
te poetsen, maar de geest van iedere roker zal deze op ten duur inkapselen. Het
hoort er nu eenmaal bij.
Naast het lichamelijke
merk ik het ook op financieel gebied. Volgens de app zal ik op 9 mei 2026, om
23:56, mijn eerste 1K hebben bespaard. In plaats van besparen zeg ik
liever niet aan roken uitgegeven, omdat een mens zo nu en dan geneigd is
zichzelf te vertroetelen en ik dankbaar gebruik maak van het verruimde
leefgeld. Die K staat overigens voor kilo, leerde ik van Google. Weet ik veel.
Ik spreek geen gen-Z.
Trouwens, volgens
Google duurt het gemiddeld 66 dagen om een slechte gewoonte af te leren. Ik
denk dat dat klopt. Vandaag is mijn 56e rookvrije dag. Misschien is
het geleuter om telkens over stoppen met roken te bloggen, maar als je jarenlang
iedere dag een pakje sigaretten door je strot hebt geramd, is het nogal wat als je dat
56 dagen niét doet.
‘Kick your
habbit!’ riep iemand tegen me die graag Engelstalige uitdrukkingen naar mensen
roept. Deze gewoonte gaf ik inderdaad een rottrap, en ik ben blij dat ik dat
gedaan heb.
Al had ik even
een moment flinke trek, toen op een zonnige vrije dag iemand naast me op een
terras een sigaret opstak. Het zonnetje scheen. Op tafel stond een verfrissend
fruitbiertje. Het cliché kan het soms winnen van de gewoonte.
Reacties
Een reactie posten