#559 Een heerlijke polderdag

Het werd per ongeluk een echte polderdag. Donderdagavond hadden we iemand van Buro Mien Ruys te gast gehad, die had gesproken over onder andere de begraafplaats van Nagele. ‘Wat was er nou ook alweer zo bijzonder?’ had ik daarvoor gevraagd aan de samenwerkingspartner. ‘De boog en de kersenbloesem,’ had die geantwoord. Ik schreef het op een notievelletje.

Tijdens het openingspraatje moest ik na het noemen van de boog even spieken voor de kersenbloesem. De gast was een leuke spreker, de lezing was onderhoudend en Mien Ruys blijkt een interessant persoon te zijn geweest.

Via een omweg waarover ik niet zal uitweiden waren we gisteren in Nagele beland. De boog van Mien wilden we toch eens met eigen ogen zien. De begraafplaats in Nagele bestaat, als zoveel polderdorpjes, uit een katholiek en algemeen gedeelte. Mien Ruys vond dat er eigenlijk geen onderscheid mocht zijn. In haar ontwerp had ze een boog van groen bedacht, waardoor iedereen doorheen zou moeten voordat ze op de begraafplaats zouden komen. Daarnaast, zo was me vertelt, kwam je vanuit lucht en ruimte en diende de boog als een soort overgang naar de beschutting die de windsingel om de begraafplaats biedt.

De boog van Mien 

De boog uit het ontwerp is nooit gerealiseerd, tot spijt van Mien Ruys zelf. Pas in 2010 hebben vrijwilligers hun handen ineengeslagen om boog te realiseren. Het is zonder gekheid een prachtding.

We staken de weg over voor een lunch bij De Frietbakkerij. De enige snackbar van Nagele, die al vier keer is uitgeroepen tot ‘beste cafetaria van Flevoland’. Ik kan er blogposten vol over tikken, maar het is beter als je het zelf ervaart. Kostelijk.

De beste snackbar van Flevoland 

Tenslotte reden we via de Nagelerweg naar Emmeloord. Met geluk vonden we een plekje op de deel. Het was een gekkenhuis. De reden: de opening van de Poldertoren.

De Poldertoren voor de opening

Emmeloord (en de NOP) hebben wat feestjes te vieren dit jaar. Ten eerste wordt na een jaar renovatiewerkzaamheden de Poldertoren weer heropend, ten tweede bestaat provincie Flevoland 40 jaar en tenslotte keert de Koningsdagkermis weer terug op De Deel. De opwinding hierover is bijna tastbaar.

De Poldertoren ná de opening

We liepen de 243 treden op naar boven toe, en genoten onder het carillon van het uitzicht over de polderhoofdplaats en de polder. In het polderlandschap zagen we hier en daar wat vakjes vol kleur, de tulpenvelden, waarover ook veel opwinding bestaat.

De hotelkamers – je kan binnenkort overnachten in de toren – waren knus en geinig. Je kan er in bad met uitzicht over De Deel of naar het toilet met uitzicht op de Urkerweg en Emmeloord-West. Uniek in zijn soort.

We stapten in de auto en reden terug naar Urk over Tollebeek, waar een tulpenkunstwerk was geplaatst en binnenkort met eieren zal worden gegooid. Het was een heerlijke polderdag.

Trouwens, vanavond is er nog een lichtshow en luchtacrobatiek bij de Poldertoren. Helaas gemist gisteren, maar vanavond proberen we erbij te zijn. Zoals een plaatsgenote zei bij een toevallige ontmoeting op de trappen van de Poldertoren: 'dit maak je maar één keer in je leven mee'.