Nog voor het krieken van de ochtend rijden we van Urk. Op naar Station Lelystad: de plek waar alle mooie reizen beginnen. Op het Centraal Station van onze hoofdstad stappen we aan boord van de Eurostar. Als die vertrekt is het ongeveer 6:00.
Het is
ongelooflijk hoe grenzen werken. Je steekt die van ons met België over en je
herkent het nog wel allemaal, maar toch is alles een kwartslag anders. Zuid
Europa begint in België, heb ik ooit ergens gelezen. Ik denk dat dat klopt.
Brussel is
vanachter een treinraampje een rare haveloze bij elkaar geraapte grauwe
rotbende. Ik wil Brussel graag eens zien.
En dan, een
paar knikkebollen en wat kopjes koffie uit de restauratie verder, mindert de
trein vaart en rijden we Gare du Nord binnen. We zijn in Parijs.
We zoeken ons
hotel op, dumpen de tassen en zoeken iets te eten. De keuze is reuze.
Uiteindelijk ploffen we neer bij een Vietnamees en werken we alle drie een pad Thai
naar binnen. Lekker hoor.
Wat leuk is als je in Parijs bent: overal kun je pixelart zien. Als je dat eenmaal doorhebt, zie je ze overal. Vanmiddag zagen we pardoes een pixelartwerkje van Vincent van Gogh, aan de oever van de Seine.
Dat was tijdens
een fietstocht, van een hele enthousiaste Nederlandse gids. De dingen we gezien
hebben: de zuil van Napoleon (overdreven ding), de Alexanderbrug, de Notre
Dame, de Eifeltoren (best gaaf om van dichtbij te zien). Ondertussen vertelde
de gids met bezieling allerhande feitjes en weetjes. De zuil van Napoleon is
van 120 omgesmolten kanonnen gemaakt, bijvoorbeeld, dat werk. De zon scheen verraderlijk
scherp.
De plekken die
ik nog graag wil zien:
- Die kerk op die berg
- Dat wijkje waar Van Gogh geschilderd heeft
- Daar waar Matthijs van Nieuwkerk moest huilen
We klimmen nog
een dakterras van een warenhuis op, waar je een fantastisch uitzicht over de
stad hebt. De naam ben ik even kwijt. Er zijn er meerdere.
Even naar het
hotel, even de voeten in de lucht.
In een gezellig
maar toeristisch straatje eten wij pizza en aan de Seine likken we een ijsje
weg. We zijn toeristen en daar schamen wij ons niet voor.
Genoeg voor
vandaag. Morgen gaan we naar het Louvre. Mijn eerste kennismaking met Parijs,
een stad waarvan ik nooit de behoefde had gevoeld te bezoeken, pakt aardig
positief uit. Komt ook omdat ik met twee Parijsofielen op stap ben.





Reacties
Een reactie posten