#564 Dagje hoofdstad

Begin dit jaar schreef ik als goed voornemen op dat ik weer wat vaker musea bezoeken wil. Sinds januari loop ik mezelf er telkens aan te herinneren dat ik die kaart nog bestellen moet. Afgelopen maand kwam ‘ie binnen.

Omdat ze zich anders maar ophopen, besloot ik wat van mijn vrije uren op te nemen. En als je een paar dagen vrij bent moet je er ook eventjes uit. In Amsterdam wilde ik heel graag de Oude Kerk aan de binnenkant zien.

Ik besloot te starten met een podwalk van het Verhaal van Nederland, over de stichting van de stad. Daarvoor stap je uit bij het Amstelstation en wandel je langs de Amstel naar de oude stad toe. Onderweg kom je over de dam, waar de stad haar naam aan dankt, en je eindigt in de Begijnhof. Een goedbewaard stukje van de oude stad. Hier staat ook nog het oudste bestaande woonhuis van Amsterdam, met een houten gevel, ergens medio de 16^e eeuw gebouwd.

Aan de Amstel is de sfeer nog gemoedelijk. Mensen zitten op bankjes wat te eten, laten hun hond uit of doen een rondje hardlopen. Langs fraaie volkspaleisjes en woonboten loop je vervolgens die goddeloze binnenstad in. Word je niet lamgeslagen door de wietwalmen dan is het wel door de mierzoete wafelwinkels. Och, welk een volksvertier weet een mens nog treuriger te stemmen dan vetdampen van wafels overgoten met chocolade, chocolade en nog eens chocolade? Wie wordt er daadwerkelijk blij van oliebollen gevuld met pistachecrème, gedoopt in pistachesaus, bestrooid met pistachekorrels? Amsterdam is een ouwe vrijster die frikandellen bakt in haar woonkamer. Zet die frituurpan eens buiten!

Toen ik ongeveer 15 jaar geleden voor het eerst de Begijnhof bezocht, was ik onder de indruk van de rust en stilte die je in dit bijzondere hofje treft. Vanaf het drukke Spui kon je een poortje door en plotseling stond je in dat bijzondere hofje, waar je naast stilte alleen vogelgezang hoort. Zowel het katholieke schuilkerkje als het protestante Engelse Kerkje is de moeite waar om even in te wandelen.

Ingang Begijnhof vanaf het Spui

Tegenwoordig is dit poortje dicht, en dien je de ingang aan de Rokinzijde te gebruiken. Daar staat een beveiliger die je op het hart drukt nergens te gaan zitten en stil te blijven. Ik vermoed dat het hier een paar keer uit de klauwen is gelopen met toeristen, en de bewoners de handen ineen hebben geslagen om de rust te bewaren. In Pretpark Amsterdam vergeet je nog wel eens dat hier ook gewoon nog mensen wonen.

In de Nieuwe Kerk bekeek ik de World Press Photo Exhibition. Ieder jaar worden daar inzendingen tentoongesteld van nieuwsfoto’s die iets vertellen over het afgelopen jaar. En soms kunnen die best heftig zijn. Soms wil je er liever niet naar kijken. Maar fotografen en journalisten hebben het juist vastgelegd zodat je kunt zien wat er gebeurt in de wereld. Ik liep een kamertje in en zag ik wanden vol namen, van journalisten die zijn omgekomen (of domweg zijn vermoord) terwijl ze hun werk deden.

Ik bezocht daarna nog eens de Oude Kerk, waar een kunstinstallatie aan de gang was waarvan ik de moeite niet neem om de naam op te zoeken. Er was zand op de kerkvloer gestrooid, omdat als alles anders loopt je de vraag kan stellen wat ons als mensen nog met elkaar verbindt. Of zoiets. Interessanter vond ik de houten gewelven. Eeuwenoud en bijzonder goed intact. Als je goed kijkt zie je nog middeleeuwse prenten en bijbelvertellingen. Deze kerk was gewijd aan, zoals zoveel kerken in onze streken, Sint-Nicolaas. De beschermheer van zeelieden en prostituees. Amsterdam is dan geen echte havenstad meer, de kerk staat nog altijd midden in een gebied waar Nicolaas’ bescherming geen kwaad kan. 

Is dit nou normaal dan

Tenslotte nog even wat boekwinkeltjes in. Vlak aan de Dam zit Scheltema. De enige boekwinkel die ik ken met roltrappen. Ze hebben mooie afdelingen en echt eindeloos veel boeken. Tip: ga helemaal naar boven toe voor de stripafdeling en een leuk uitzicht over de stad. Ik gaf mezelf USA: Reisgids voor mensen die niet naar Amerika willen (of mogen) van De Speld en De grote podcastlas cadeau, samen met een album van Robbedoes, want ja, lees meer strips. 

Niet ver vanaf de Dam zit Kok Antiquariaat. Een fraaie tweedehands boekenwinkel met talloze exemplaren en mooie litho’s. (Bedankt voor de tip, Bas).  

Dan nog een tip: voor een leuk uitzicht over de stap hoef je helemaal niet die malle (betaalde) toren op in Noord, maar beklim je gewoon de (gratis) roltrappen van OBA Oosterdok, de bibliotheek vlak bij het Centraal Station. Sowieso zijn stadsbibliotheken fijne plekken om even doorheen te wandelen.

Het was wel weer mooi geweest. Lekker terug naar onze rustige polder en bult.

Ik verbaas me trouwens over hoe snel je de Museumjaarkaart er ook weer uit hebt. Voor zo’n kaart betaal je 75 euro. Best een bedrag, maar allee, je doet er wel een jaar mee. Tijdens mijn weekje vrij heb ik Kasteel Raboud (10,50), museum Warkums Erfskip (7,50), de Nieuwe Kerk (20) en de Oude Kerk (14,50) bezocht. Nog een bezoekje aan bijvoorbeeld het Rijksmuseum en je hebt de kaart weer terugverdiend. Tel uit je winst!

Dat wordt binnenkort weer een bezoekje.

Als ik 't geld toch had