JMZWAAN

Het belooft dé zomerhit van dit jaar te worden: De Slimste Mens ter Wereld. De originele versie van onze De Slimste Mens, dat al sinds 2003(!) wordt uitgezonden op de Vlaamse commerciële zender Play. Het seizoen van afgelopen najaar wordt sinds deze week uitgezonden op NPO 3. In plaats van een eenmansjury heeft de Vlaamse een tweemansjury. Vaak zijn dat komieken of cabaretiers die elkaar de troef proberen af te steken met de meest spitsvondige grap of opmerking. Vaak zijn het ook gewoon flauwe woordgrappen. Niemand wordt er gespaard, de deelnemers noch de jury of presentator. Wie de bekende Vlamingen zijn die deelnemen weet ik vaak niet, maar dat maakt eigenlijk ook helemaal niet zoveel uit. Bij de Nederlandse versie heb ik ook vaak geen benul naar wie ik zit te kijken. Dit seizoen, zo heb ik begrepen, doen er opmerkelijk veel Nederlandse kandidaten mee. Afgelopen week waren dat operazangeres Francis van Broekhuizen en cabaretier Jan Jaap van der Wal. In de jury zag ik Soundos en...

Onlangs bladerde ik wat door een Robbedoes-album en vroeg ik mij af waar die naam eigenlijk vandaan komt. Is het een speciaal voor het karakter verzonnen naam, of is het een vertaling van zijn originele Franse naam? In het Frans heet Robbedoes namelijk Spirou. Dat betekent ‘eekhoorn’ in het Waalse dialect van Charleroi en staat daar synoniem aan ‘roodharig en guitig’. Of ‘kwajongen’. Robbedoes komt, waarschijnlijk, uit het Fries. Robben is een oud woord voor stoeien, en does zou een verbastering zijn voor een oud-Nederlands woord voor hond. Ik las ergens dat je ‘robbedoes’ als het mannelijke equivalent kan zien van ‘stoeipoes’. Nu begrijp ik waarom Robbedoes altijd wordt vergezeld door Spip, een eigenwijze eekhoorn. In 2016 schreef Sylvia Witteman er al een stukje over in de Volkskrant , zo ontdekte ik tijdens het Googlen. Kwabbernoot zou dan weer een oud-Nederlands woord zijn voor iemand die veel stuntelt. Past beter bij zijn karakter dan het originele Fantasio, wat mij be...

Denk je aan de jaren ’60, dan denk je aan rare kunst, zoals de pindakaasvloer. De titel zegt precies wat het is: een vloer bedekt met een laag pindakaas. De man hierachter is Wim T. Schippers, voor velen een bekende stem uit de jeugdserie Sesamstraat. Hij gaf zijn stem onder anderen aan Kermit de Kikker, Graaf Tel en natuurlijk Ernie. Schippers vond dat kunst gewoon kunst kon zijn zonder verdere uitleg. En alles kan kunst zijn: ik heb hem ooit in een tv-programma een snicker of mars op straat zien leggen om vervolgens toe te kijken hoe mensen daarop reageren. Flesje limonade gazeuse in zee bij Petten was zijn doorbraak. Hierbij liet Schippers met veel plechtigheid en onder aanwezige pers, nou ja, een flesje gazeuse leeglopen in de Noordzee. Naast zijn werk met pindakaas, heeft Schippers ook ooit een stoel bekleed met bami uit blik, en een tafel met doperwten. Beide werken hebben nooit zulke aandacht gekregen als de pindakaasvloer. Maar ook zo werkt kunst. Wim T. Schippers we...

Er kwamen drie dingen samen de afgelopen dagen: Een groeiend gevoel van weerstand tegen AI-afbeeldingen, aankondigingen en posters. (Je kan toch ook gewoon een foto némen van een grillworst?) Een gesprekje met een oud-tekenleraar, over tekenen. Een verzoek van een fijne kennis. De oud-tekenleraar was als vanouds onverbiddelijk. Waarom ik niets meer met tekenen deed. Druk, had ik geantwoord, ik was met veel andere dingen bezig. En daarbij verleer je het als je het niet meer doet. Nee hoor, schudde hij zijn hoofd zoals ik van hem gewend was, tekenen verleer je niet. Een kennis had onlangs een leuk project gelanceerd met verzamelkaarten waarop ze zeedieren in een Urker tintje had getekend. Of ik een bijdrage wilde doen. Dat wil ik wel, maar ik dekte mezelf in dat ik niet over digitale middelen beschik. Daarnaast had ik afgelopen dagen ineens een soort Peter-van-Straaten-cartoon in mijn hoofd. Er zat niets anders op dan de spullen erbij te zoeken en eens een avondje te zitten. ...

We ontkomen er niet meer aan: we gaan finaal naar de knoppen. Heel onze wereld wordt één woestenij. En er is niemand die het tij nog keren kan. Drie afbeeldingen laten genereren door AI kost net zoveel energie als het opladen van een mobiele telefoon. Blijkt uit een alarmerend rapport . Het is veel erger: iedere gegenereerde afbeelding die je ziet heeft een opgeladen telefoon aan energie gekost, omdat een afbeelding een stuk of drie keer nieuwe promts krijgt voordat hij eindelijk naar wens is. En maar kostelijk drinkwater slurpen, die datacenters. En maar grondstoffen vreten. Nu al gebruikt AI jaarlijks zoveel energie als heel Nederland. Dat wordt enkel meer en meer. Beste toekomstbewoner, mocht u dit ooit lezen vanuit één of ander archief, ooit was AI de belofte voor jullie, de toekomst. De klimaatcrisis zou opgelost worden, rotziektes zouden de wereld worden uitgeholpen, we zouden oplossingen vinden voor kansenongelijkheid en armoede. In plaats daarvan hebben we AI gebruikt o...

In een online artikel, aanbevolen door Chrome, wordt uitgelegd waarom steeds meerNederlanders hun vakantie beginnen in de supermarkt . Shelf Discovery , wordt het genoemd, soms ook wel supermarkttoerisme. De voordelen hiervan zijn is dat je: Wat goedkoper uit bent dan wanneer je iedere uit eten gaat. Laten we eerlijk zijn, uit eten gaan is best wel prijzig en je hebt het na een paar keer ook wel gezien.  Zelf koken ook wel eens leuk is, mits je daar ruimte voor hebt in je accommodatie natuurlijk. Heel makkelijk de plaatselijke eetcultuur ontdekt. Een (kant en klare)maaltijd kan gebruiken waar je wilt! Weten wij allang joh. In Venetië liepen we rond het middaguur rond op zoek naar een geschikt terras en menukaart, totdat het idee kwam om zelf een lunch te organiseren. We gingen een supermarkt binnen en scoorden er een smaakvolle crackers, smeerbare truffelroomkaas van Philadelphia, lekkere knapperige maar sappige druiven en de meest zoete aardbeien denkbaar. We zijn gaa...