Nu wil ik het niet al teveel over roken of het stoppen daarmee hebben op dit/deze blog, maar ik smeul nog na over een aantal dingen die ik evengoed met de geïnteresseerde wil delen. Zo was mijn motivatie om te stoppen niet dat ik op moeizame manier zou overlijden, noch dat mijn been geamputeerd zou worden of dat ik zou rondlopen met gezwellen op mijn tong. De gevolgen die je op de verpakking ziet worden dan misschien wat overdreven, roken blijft nu eenmaal een ziekmakende bezigheid. Op ieder pakje staat de boodschap die iedere roker kent: roken is dodelijk . Nooit wat van aangetrokken. Het was slechts één van de redenen om te stoppen, niet de hoofdreden. Dat was geld- en tijdbesparing en de verslaving an sich beu zijn. Ik had er simpelweg tabak van. De afschrikwekkende plaatjes hebben nooit afgeschrikt. Doenze bij geen enkele roker . Grappig detail: de man die op een van de plaatjes in een ziekenhuisbed ligt, lijkt wel iets op een plaatselijke horecaondernemer, bij wie je in d...
Vier weken. Als je begint kun je niet verder kijken dan de eerste week. We zijn alweer een maand verder, dacht ik woensdag op een zeker moment. Het gekke is dat als mensen vragen hoe ik het met het roken heb, ik eerst een moment moet graven in mijn geheugen. Roken, dat deed ik inderdaad . Het voelt alweer zo lang geleden. Hoewel de sigaret zich soms nog laat opdringen. Onlangs had ik gedroomd dat ik ergens een vol pakje vond en op een buitenstoel ging zitten om lekker te paffen. En ik genoot ervan. Bij het eerste kopje koffie in de ochtend sta je dan toch even te kijken. Maar meestal komt het op gekke onverwachte momenten. Als je met een zonnetje op de ruit in de auto stapt bijvoorbeeld. Als iets niet lukt op werkt. Op vrije dagen. Dat is ook de tip die ik iedereen wil meegeven die de wens koestert om te stoppen met roken: zoek afleiding. Ga wandelen. Ga schoonmaken. Ga koken. Ga puzzelen. In ieder geval iets actiefs. Wat ik verder merk na vier weken niet roken: · ...