Warempel, vanochtend viel ineens alles op zijn plek. Deze week was ik, net als velen, verbaasd en verontwaardigd bij het horen van het nieuws dat Minister van Asiel en Migratie Marjolein Faber weigerde een krabbeltje te zetten onder een vijftal lintjesvoordrachten. Deze actie was ‘tegen haar beleid’ en zou een snee in haar eigen vinger zijn, omdat ze zelf dat beleid ‘is’. Faber moet niets hebben van asielzoekers, vooral diegene van niet-westerse snit, daar heeft ze tot nu toe geen doekjes om gewonden. Daarom vond ik haar actie des te opmerkelijker. Mensen die zich inzetten om nieuwkomers Nederland eigen te maken, door ze de taal te leren en uit te leggen hoe de Nederlandse maatschappij in elkaar steekt, zou je dan toch juist moeten belonen? Die vrijwilligers hebben, kortom, hun best gedaan om van nieuwkomers Nederlanders te maken. Had ik in Fabers schoenen gestaan had ik die vrijwilligers hoogstpersoonlijk een lintje opgespeld. En misschien nog wel een bos bloemen nagestuurd. Van m...
Joeperdepoep, zitten zomaar de eerste drie maanden van het jaar er alweer op. Mensenkinderen, wat gaat dat toch snel evengoed. Nog zo’n klop en het is zondag, zeggen de Vlamingen dan. Hoe dan ook, de Hebban Reading Challenge, die ik dit jaar op 20 boeken heb gezet, is al aardig op weg. Best een fijne app hoor, dat Hebban. Je kunt lijstjes maken met boeken die je leest, nog wilt lezen en met boeken die je al gelezen hebt. Daarbij kun je ook nog eens een beoordeling geven en talloze leeservaringen van anderen lezen. Afijn, hieronder de boeken die ik in de eerste maanden van dit jaar gelezen heb. De verwarde cavia terug op kantoor – Paulien Cornelisse Paulien Cornelisse schreef een aantal jaar geleden een aardig boek over een cavia die op kantoor werkt. We pikken de draad weer op waar we de cavia hebben achtergelaten. Het goulashfoodtruckavontuur laat ze voor wat het is; ze mist haar kantoorbaantje. Wederom is het niet helemaal duidelijk in wat voor bedrijf Cavia ditmaal werkt, we...