JMZWAAN

Tijdens de Urbi et Orbi , de zegen aan de stad en aan de wereld, klonk een paar keer één woord. Het viel mij op en trok mijn aandacht. Een greep uit de toespraak van paus Leo:  We raken gewend aan geweld. We leggen ons erbij neer en worden onverschillig. Onverschillig bij de dood van duizenden mensen. Onverschillig bij de gevolgen van haat en verdeeldheid die conflicten zaaien. Onverschillig bij de economische en sociale gevolgen die ze veroorzaken. En die we allemaal voelen. Er is een steeds duidelijker wordende ‘globalisering van de onverschilligheid’, om een uitdrukking te citeren die paus Franciscus dierbaar was. … We kunnen niet langer onverschillig blijven. En we kunnen ons niet neerleggen bij het kwaad. Misschien, zou ik later die paasochtend denken, is onverschilligheid wel onze grootste vijand.  

Gisteren dacht ik: laat ik in de maand april iedere dag bloggen. Een goed voornemen op kleine schaal. Is te overzien. Het voornemen is gisteren ook meteen mislukt. Wat afspraken hier en daar, een huishouden doen, avondje bankhangen. Als je ook niet meteen de dag begint met een stukje schrijven, ben je eigenlijk al verloren. Het is goed om vaker te bloggen, misschien niet eens dagelijks, maar wel zo vaak als mogelijk. De redenen zijn bekend: schrijven schept orde in chaos en delen is nuttig en leuk. Niet alles wat opgeschreven wordt hoeft gedeeld te worden. Maar een blanco document vullen met je eigen woorden, gedachten en ideeën is iets wat iedereen vaker zou moeten doen. En pas als je het zelf geschikt vindt om te delen, dan deel je het. Internet wordt er een leukere plek van, denk ik. Sociale media vind ik steeds vaker stinken. En bloggen (ook blogs volgen) is een prima alternatief. Aan iedereen die twijfelt om zelf te gaan bloggen: DOEN! Lang leve de blog!

In de categorie ‘woorden die bij tijd en wijle overmatig klinken’, vandaag het woord ‘rentmeesterschap’. Oorspronkelijk werd het woord gebruikt voor iemand die de inkomsten van een landgoed beheerde. Tegenwoordig kennen we het woord vooral van politici, die het woord vaak bezigen met betrekking tot duurzaamheid. Dit gebeurt vooral in de Christendemocratische hoek. Het woord is dan ook een echt CDA-begrip . Rentmeesterschap laat zich vaak uitleggen als zorg dragen voor de schepping, een taak die aan mensen is toevertrouwd. Een meer seculiere uitleg is zorg dragen voor de aarde en het milieu, zodat we de boel ongeschonden door kunnen geven aan volgende generaties. Het woord vind ik soms lastig te interpreteren. Is rentmeesterschap dat je een net spant om een natuurgebied , zodat jonge naar gras zoekende ganzen niet worden doodgereden? Of is rentmeesterschap jagers inzetten om ontspoorde terror ganzen af te knallen ? Het woord hoor je vaak in verkiezingstijd. Nee, lijken partijen ...

Oi , oi , oi , dat was maart alweer. Het is weer lekker voorjaar mensen. Begint het bij jullie ook al zo lekker te kriebelen? Hieronder in willekeurige volgorde wat hoogtepunten van de afgelopen maand waar je misschien iets (of niets) aan hebt, maar wel leuk zijn om te delen.   In vette koppen en willekeurige volgorde:  Zien  Films  We zagen dan eindelijk de film Nuremberg , een film die gaat over de legerpsychiater Douglas Kelley (Rami Malek), die in aanloop naar de Neurenbergprocessen opdracht krijgt Göring (Russel Crowe) en andere nazitopstukken geestelijk te onderzoeken. Naast dat het interessant is om te zien hoe de eerste internationale rechtspraak ter wereld voor oorlogsmisdadigers tot stand kwam, is de dynamiek tussen psychiater Kelley en Göring boeiend. Wat dreef de rijkskanselier? Wat stelt een mens in staat zulke boosaardige besluiten te nemen? Kelley poogt op ijverige wijze antwoord op zijn vragen te krijgen. Een bevredigend antwoord biedt de film...

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

Nog iets dat jeukt: de verchatgeepeetisering van het taalgebruik op internet. Waarom jeukt het zo dat bijna iedere tekst door Chat-GPT geschreven is of erdoor geschreven lijkt te zijn? De redenen zul je vast herkennen:   Het is altijd kort en simpel Het is altijd in een té opwekkend en té vrolijk hee-jij-daar-wat-leuk-je-te-zien -toontje geschreven Het maakt overdreven vaak gebruik van emoticons 💂💣💃 Het gaat ervan uit dat de lezer een aandachtspanne of leesvermogen heeft van een 3-jarige Alles wordt maar samengevat in die vervelende opsommingen Heel veel retorische vragen en random vetgedrukte woorden en zinnen Leest dat lekker, vraag je je af? Het antwoord is ja! Natuurlijk leest dat lekker! De lezer wordt namelijk op zijn wenken bedient . Je hoeft niet zoveel moeite te doen om door een tekst heen te komen. Het is lekker snel en vlot, de boodschap is helder . Is dat erg? Natuurlijk niet. Soms moet tekst kort en duidelijk zijn. Als je bijvoorbeeld wilt da...