Doorgaan naar hoofdcontent

#66 opwinding tijdens de zondagsrust

Negen tegen negen. De motie van Hart voor Urk afgelopen week tijdens de raadsvergadering eindigde in gelijkspel. Voor wie het niet meegekregen heeft: het was weer feest in de gemeenteraad. Hart voor Urk diende een motie in voor het sluiten van de zogenoemde playgrounds in het Wilhelminapark op zondag. Een groot gedeelte van de achterban van de partij kerk op zondag in één van de naastgelegen kerkgebouwen en dient daarom een gedeelte van de route door het Wilhelminapark af te leggen. Nu wil het geval dat daar op zondag jongeren nog wel eens een balletje trappen. Ook onder de kerkdienst. En dat is verstoring van de zondagsrust. Hart voor Urk stelt daarom maar voor om de hele boel te sluiten op de zondag.

Nu zitten aan die motie een aantal haken en ogen. Ten eerste: het Wilhelminapark en haar voorzieningen zijn gebouwd en worden onderhouden met gemeenschapsgeld. Dat wil zeggen: het is van iedereen en iedereen mag er wanneer hij of zij wil gebruik van maken. Het is dus openbaar gebied. Als HvU zijn plannen door zet en mensen één dag per week ontneemt om gebruik te maken van een voetbalveldje, kun je dan nog wel spreken van openbaar gebied?

Ten tweede: ik herinner me een dodenherdenking van een aantal jaar terug die op zondag viel en daarom niet door kon gaan. Er moeten dan immers hekken geplaatst worden en ook weer worden weggehaald. Dat kon niet door gemeentewerken gebeuren want dat zou werken op zondag zijn.
   Als er nu een hek wordt geplaatst voor de entree van de playgrounds, wie doet die dan op slot en wie opent ze weer. De gemeente zal dat niet later dan zes uur op zaterdagmiddag doen, want van oudsher wordt om zes uur het werk stilgelegd en begint de zondag. Dus je ontneemt jongeren niet alleen de zondag, maar ook de zaterdagavond om gebruik te maken van het park. Dat met de lange zomeravonden in het vooruitzicht. En er is al zo weinig te doen.
   Jongens blijven en jongens en klauteren heus wel over een hekje heen wanneer ze willen voetballen. Wie houdt hun dan tegen of stuurt ze weg? De wethouder, van de SGP die voor heeft gestemd, heeft al aangegeven dat er op zondag niet gehandhaafd wordt.

Ten derde vraag ik mij af waar het eindigt. In de nieuwbouwwijk staat ook een voetbalveldje vlak bij een kerkgebouw. Moet die dan ook dicht? Of andere faciliteiten of gebieden waar Urkers gebruik van maken – ook op de zondag?

In zijn bezielende pleidooi voor de motie zei de lijsttrekker van HvU dat het op het ogenblik vrij rustig was in de playgrounds. Want, en hij wilde niet discrimineren hoor, want hij werkt ook met ‘die mensen’ en hij mag ze graag; momenteel is het ramadan, en dus is het rustig, maar als dat straks afgelopen is komen ze weer. In grote groepen nog wel.
  Aha, kun je denken, dat is dus waar het schoentje knelt. Inderdaad, wie langs het Wilhelminapark fietst zal ook Urker jongeren zien die hun roots elders hebben liggen. Samen aan het voetballen met Urker jongeren wiens roots op het voormalig eiland liggen. Een betere manier van integreren dan samen een balletje te trappen is er niet, zou je zeggen.
   Daarbij, hoeveel Urkers zijn er inmiddels niet die een alternatieve invulling geven aan het begrip zondagsrust?

Er ligt een dunne lijn tussen satire en werkelijkheid. De hele motie zou een idee kunnen zijn van die gefrustreerde fanatiekeling achter VisitUrk. En dat is meteen wat het serieus maakt.
   Doordat er één persoon afwezig was die avond liepen de stemmen gelijk. Negen tegen negen. De stemming is daarop opgeschoven tot de volgende raadsvergadering. Mocht er door ziekte iemand van de tegenkant afwezig zijn, kan deze onmogelijke en absurdistische motie alsnog worden aangenomen.

Genoeg opwinding. Ik probeer weer wat rust te vinden op deze zondag. Er is tenslotte zondagsrust. 

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...