Doorgaan naar hoofdcontent

#67 Galgje

 Waarschuwing! Zoals je op Twitter ´Mijn dochter (9)…’ tweets hebt wordt dit een ‘mijn neefje (6)…’ blog

Want mijn neefje (6 dus) speelt op zondagavond graag een spelletje met zijn oom. Het liefst iets waarbij je iets opsteekt. Hij is gek op weetjes, weet alles van dieren, kent de provincies en hun hoofdsteden enzovoort. Maar voordat dit echt een twittermoederblog wordt, terug naar de spelletjes.

Een tijdje terug pakte ik een stukje papier en een pen en zette wat streepjes achter elkaar. Ik wilde hem galgje leren, het spelletje waarbij je iemand een woord laat raden en bij ieder fout geraden letter stukje bij beetje een galg tekent. Hangt er iemand aan te bungelen, dan heeft je tegenspeler verloren. Gun je iemand wat meer bedenktijd, dan stel je het bungelen aan de galg telkens uit door kleine onderdelen te tekenen. Gek spel eigenlijk.

We deden dus een potje galgje. Ik zette tien streepjes op een rij en liet hem raden. Koningsdag was het woord. Na wat fout geraden letters kwam hij er alsnog op. Triomfantelijk en opgelucht tegelijk riep hij het antwoord. Nu was het zijn beurt. Geconcentreerd zette hij acht streepjes op papier. Ik mocht beginnen met raden. De letter R? Fout. De letter G? Fout. De galg begon gestalte te krijgen.

‘De letter O’, zei ik. Mijn neefje noteerde er vier stuks.

_ O O _ _ OO_

Geen idee wat het woord moest worden. Ik probeerde wat letters. Allemaal fout. De galg werd groter en ik peinsde me suf. Mijn neefje keek opzij, zag me denken en vroeg: ‘mag ik je een hint geven?’
   Dat mocht.
   ‘Het is een boom’.
   Dat maakte het voor mij nog ingewikkelder. Ik raadde weer wat letters. En kwam er maar niet uit. Tot plotseling het kwartje viel.
   ‘Doe maar de letter L’, zei ik.
   Mijn neefje noteerde de L. Op het nippertje ontsnapte ik aan de galgendood. Ik noemde het antwoord.

L O O F B O O M

‘Wat een mooi woord,’ zei ik, ‘hoe kom je daar zo op?’
‘Gewoon, dat heb ik deze week op school geleerd!’

Het zweempje trots dat in zijn nonchalante antwoord zat kon hij niet verbloemen.

Loofboom. Ik vind het gaaf.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...