Doorgaan naar hoofdcontent

#125 Hilversum en haar kippen

Het was natuurlijk een trendje op TikTok, en best grappig ook, maar het blijft iets waar ik vaak aan moet denken. Het Romeinse Rijk. En het is heerlijk om vaak aan het Romeinse Rijk te denken.

Zoals Keizer Honorius. Eén van de laatste keizers van het West-Romeinse rijk. Dat was me toch een keizer. Aan het begin van zijn bewind stond er nog geen zuchtje wind, aan het einde ervan werd zijn rijk al bijna van de kaart geblazen. Maar dat is niet de reden waarom ik aan Honorius denk.

Honorius hield namelijk kippen. Daar was hij stapelgek op. Hij had sommige kippen ook koosnaampjes gegeven zoals Nero en Romulus en Remus – de stichters van de stad. Maar hij had één lievelingskip en die droeg de naam Roma, genoemd naar de stad waar hij zijn zetel bestierde.

Totdat op een ongelukkige dag Rome werd ingenomen door de Visigoten. Daar ging de hoofdstad van zijn machtige rijk. Een bediende kwam naar hem toe gehold. ‘Keizer, keizer! We zijn Rome kwijt!’
  ‘We zijn Rome kwijt?’ riep de keizer, ‘hoe kan dat nou? Hij heeft nog net uit mijn hand gegeten!’
  ‘Nee keizer, niet de kip, maar de stad zijn we kwijt!’
   Waarop Honorius antwoorde: ‘Joh! Ik dacht dat je het over mijn kip had!’

Prachtig verhaal toch? Honorius was zo bezig met zijn pluimvee, dat het lot van zijn onderdanen hem nauwelijks meer interesseerde. En huppakee, daar ging Rome. Honorius ging de geschiedenis in als een ‘dwaze keizer'.

Ik moest eraan denken omdat het de laatste dagen flink rommelt in Hilversum. Toch een beetje het Circus Maximum, of het Colosseum zo je wil, van de Lage Landen.

En zoals een keizer de dienst uitmaakte bij de spelen in het Colosseum, zo zwaaide één iemand de scepter bij de meest populaire talkshow van Nederland. Zoals een keizer over een leven kon beslissen door een duim omhoog of omlaag te steken, kon de presentator van die show iemands loopbaan maken of breken. Of over de tafel trekken, of uitschelden, of manen om op de knieën tot vergiffenis te smeken.

Wat vinden we het toch fijn als zo’n iemand zelf voor de leeuwen wordt geworpen.

Aan de talkshowtafels en in Hilversum gaat het er al dagen over. De wereld staat in brand, maar Hilversum heeft het over, nou ja, Hilversum. 

Begrijp me niet verkeerd, het is goed dat het probleem - agressie loont - wordt besproken. Maar dat probleem is groter dan het mediapark en zeker groter dan het persoon Matthijs van Nieuwkerk. 

Iets met brood en spelen. Ook alweer zo’n prachtige Romeinse uitdrukking.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...