Doorgaan naar hoofdcontent

#174 de zon gaat weer schijnen

De zon gaat weer schijnen!

De plannen van het nieuwe kabinet werden gepresenteerd. Hoera! We mogen weer 130 op de snelweg! Huppakee, weg met die lentekriebelbeestjes uit het onderwijs, alles wat niet ‘neutraal’ is verdwijnt uit de lesstof! Meer belasting over cultuur en boeken! Ka-ching!

Er zijn nog wel meer plannen, maar dit zijn na 6 maanden overleg, 6 maanden nogmaals, de punten die werden uitgelicht op die ‘historische dag’.

‘De zon gaat weer schijnen,’ zei Wilders daarbij. 

Jarenlang heeft ‘ie cultuur afgeschilderd, verdacht gemaakt zelfs, als linkse hobby en iets elitairs. Nu kun je het kliekje dat zich in de grachtengordel verschaard gerust elitair noemen van mijn part, daar valt heus wel wat over te zeggen, maar Nederland is groter dan Amsterdam. De cultuursector is groter dan Amsterdam. Iets waar doorgaans vooral die gevreesde linkse grachtengordelmensen aan herinnerd moeten worden. Wilders, en de rest van de coalitie, heeft dus geen enkel voornemen cultuur breed en toegankelijk te maken voor iedereen, maar het vooral voor dat ene clubje te behouden.

Dan boeken. Met de aangekondigde btw-wijziging worden boeken in hetzelfde rijtje met luxartikelen als alcohol en sigaretten geplaatst. Wie bedenkt dat? Is boeken lezen slecht voor je? Sinds wanneer is de bedoeling het te ontmoedigen? 

Als er iets is wat toegankelijk zou moeten zijn voor iedereen, dan zijn het wel boeken. Voor 'de elite' maakt de prijsstijging niets uit, voor Jan Modaal wel. En Jan Modaal leest al nauwelijks. Op veel lijstjes heeft Nederland een plek waar we trots op mogen zijn, maar voor de plek op het lijstje van leesvaardigheid en leesonderwijs hoef je heus niet trots te zijn hoor. Maar ja, wie leest nu zulke lijstjes?

De nieuwe maatregel wordt aangekondigd in een tijd waarin boekwinkels het al niet zo makkelijk hebben. Neem de Lange Nering in Emmeloord. Daar zaten welgeteld vier aardige boekwinkels. Nu zijn daar nog 3 van over, en eigenlijk steekt alleen de Bruna er bovenuit. Zijn buurman, de Primera, kun je eigenlijk niet echt een boekwinkel noemen. De andere is een Christelijke boekwinkel, en heus nog een hele aardige, maar wel dus voor een select publiek. De reden dat de Bruna nog druk bezocht wordt is omdat, laten we eerlijk zijn, er een geldautomaat en een ophaalpunt van PostNL gevestigd is. Op Urk is er fijne boekhandel verdwenen omdat er geen opvolging was. Nu heeft de eigenaar van de Intertoys alsnog een display met boeken en evengoed een fijn wandje met tijdschriften (en stripboeken!), wat te prijzen is, maar even snuffelen tussen al die verschillende soorten boeken en tijdschriften zit er niet echt meer bij. Ik heb nooit geweten dat je zo’n plek kunt missen.

Een goed boek is al aan de prijzige kant, boekhandelaren zien hun verkoopcijfers al dalen en de kloof tussen hen en het publiek groter worden. En musea zitten nog steeds met de rekening van de coronacrisis.

Dat terwijl boeken, maar ook kranten en tijdschriften, zo belangrijk zijn. En steeds belangrijker worden, in tijden van nepnieuws, digitale vervuiling en kapotgescrolde duimen. Maar da’s een verhaal apart.

Door deze maatregels zullen musea, theaters en boekwinkels plekken worden die alleen voor een bepaald publiek, of de elite zo je wilt, toegankelijk worden. Proef je de ironie? 

Afijn, de zon gaat weer schijnen. Ik zoek de schaduw alvast op.

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...