Doorgaan naar hoofdcontent

#263 Storytelling

Voor een workshop om ouderen gezellig de zomer door te helpen, moest er een PowerPointje gemaakt worden. Volgens mij heb ik dat programma voor het laatst gebruikt toen ik nog op school zat. Om de droge kost wat behapbaar te maken, zocht ik op internet naar geschikte plaatjes om in de dia’s te plakken.

Ik wist niet dat Powerpoint je toegang verschaft tot een beeldbank vol stockfoto’s. Wat een handige optie, dacht ik terwijl ik ‘oplichting’ intikte in de zoekbalk.

Het onderstaande plaatje leek me het meest geschikt. Bij gebrek aan beter, het was geen werkstuk, slechts een kort praatje waarna deelnemers zelf aan de slag zouden gaan.

Stokfoto via Powerpoint

Pas vanochtend zag ik dat ik het plaatje per ongeluk gedownload had, en wat de titel van de foto is:

De vrouw bleef urenlang aan de telefoon met een oplichter

Hoelang had de vrouw al zitten telefoneren? Wat hadden ze allemaal besproken met de oplichter? Hoelang heeft het geduurd voordat het kwartje viel? 

Dat het kwartje valt, en hard ook, laat de afbeelding mooi zien. Dit is een staaltje storytelling zoals ik dat zelden heb ervaren. Ik zit er helemaal in! En wil weten hoe dit afloopt!

Een beeld zegt meer dan duizend woorden, zeggen fotografen graag tegen elkaar en iedereen die het horen wil. Maar ik denk soms ook dat een paar woorden, een enkele zin, al een heel verhaal weet te vertellen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#177 terug Europa in

In Europa – proloog Als ik de vraag zou krijgen welk boek hét beste geschiedenisboek ooit is, zou ik meteen naar de boekenkast lopen om er een dikke pil uit te pakken. Er bestaan zoveel mooie, goede en interessante geschiedenisboeken (en stripboeken), maar ééntje steekt daar toch wel echt met kop en schouders bovenuit. En het is dit jaar 20 jaar geleden dat het boek uitgebracht werd. Het beste geschiedenisboek ooit blijft, in mijn optiek, In Europa van Geert Mak. Europese Steinbeck Geert Mak is geen historicus, zoals hij dat zelf vaak op bescheiden toon benadrukt. Hij is een journalist. Maar dat juist die twee dingen, journalistiek en geschiedkunde, bijzonder goed samengaan, heeft Mak met zijn In Europa bewezen. Er is geen ander boek als dit boek. Het zijn twee reizen die Mak hier maakt: eentje door het Europa van 1999 en eentje door die hele akelige, spannende, bewonderingswaardige en dynamische twintigste eeuw. Hij liet zich er voor inspireren door John Steinbeck, een Amerika...

#350 Kwartaalrapportage IX

Mensenkinderen, wat vliegt de tijd. Is het zomaar alweer eind maart. Zomertijd. De eerste kwart zit erop. De kop is eraf. Tijd voor de eerste kwartaalrapportage van ’26. Lezen gaat in golfbewegingen. Soms lees je drie of vier boeken achter elkaar, en soms lees je een hele maand niet. Maart was zo’n maand waarin ik niet het juiste boek kon vinden. Komt vast wel weer. Dit jaar wilde ik het anders aanpakken. Na het lezen van het eerste boek besloot ik dat het volgende boek verband moest houden of een link moest hebben met het vorige boek. Een soort boekenalgoritme. Dat kon twee kanten opgaan: of ik zou heel makkelijk onverwachte titels gaan lezen, of ik zou eindeloos moeten zoeken naar een goede titel en daardoor juist minder gaan lezen. Allebei de situaties zijn het geval, denk ik. Maar goed, hierbij dus het algoritme tot zover. Wie weet zit er een leuke titel voor je tussen. Wie weet ook niet. Dat mag je lekker helemaal zelf weten. Leuk he? Hoax -  Jan-Willem van Prooijen ...

#301 Kerstkuieren (met de auto)

Ieder mens kent zo zijn eigen rituelen in de decembermaand. Sinterklaassurprises maken, kerstbomen optuigen, stemlijstjes maken met je favoriete muziek; je kent het wel. Sommige van die rituelen hangen samen met herinneringen en nostalgische gevoelens. Zo neurie ik nog altijd wat nummers van Een boom vol liedjes , dé kerst-cd van Elly en Rikkert, bij het optuigen van de kerstboom. Op het particuliere decemberrituelenlijstje staan nog wel meer dingen, maar één ding daarvan is kuieren. Kerstkuieren. Bij voorkeur op z’n Urkers: met de auto. Het doel: de meest uitbundige kerstverlichting vinden. Het mag wanstaltig zijn. Genieten juist.  Ooit reden we na een etentje met een volle auto vanuit Kampen terug naar Urk. Omdat we rubbernekken toen nog geinig vonden, besloten we bij Nagele af te slaan om te zien hoe het dorp en haar bewoners de kerstverlichting hadden georganiseerd. Nagele stelde niet teleur en een nieuwe decembertraditie was geboren. Bij de tweejaarlijkse lichtjesroute d...